(Westland, 30 mei 2026, nummer 549). Bijna iedere avond is er op televisie wel discussie of en hoeveel mensen er in Ter Apel buiten op het gras moeten slapen. Bijna iedere avond is er aansluitend wel een talkshow met opmerkelijk brave borsten – de politici zijn het ergste! – die allemaal roepen dat het een schande is en dat het niet in (een beschaafd) Nederland mag en hoort.
Grasslapers
Geregeld zijn er avonden waarop ook wordt gemeld dat er gemeenten zijn die op het laatste moment toch nog een oplossing weten te vinden en de bedreigde grasslapers (laten) ophalen en binnen hun eigen gemeentegrens een overdekte slaapplaats kunnen aanbieden. Een sporthal, een bedrijfspand.
Zo ontdek je dat Stadskanaal en Warffum daar Ter Apelse buurgemeente zijn. Inmiddels heeft ook de stad Groningen hulp aangeboden. Hulp die steeds wel tijdelijk is, 1, 2 of 3 nachten. Maar bijna iedere avond is het wel steeds maar wachten op een (veelal) burgemeester die het echt zat is. En helpt, zij het maar eventjes.
Noodopvang
Wie het nog niet door heeft deze kolom gaat onder meer over asielzoekers. U kunt nog stoppen met verder lezen.
Vooral over asielzoekers die recht hebben op noodopvang. Die is in de basis bedoeld als tijdelijke crisisoplossing. En geldt landelijk, vaak voor een periode van drie maanden, met de mogelijkheid om dit in overleg eenmalig te verlengen met nog eens drie maanden.
Ervan uitgaande, wat niet altijd lukt, dat dan elders bij een AZC een betere oplossing wordt gevonden. Die grasslapers-gesprekken gaan dus over mensen die voor heel korte tijd moeten worden geholpen.
Te weinig of niks
Van de 342 Nederlandse gemeenten zijn er zo’n 250 die onvoldoende of te weinig doen met de verplichte, deels tijdelijke opvang. Er zijn er ook die helemaal niks doen, een daarvan is Westland. Unaniem tegen de komst van asielzoekers..
Deze gemeente zou volgens de minister ongeveer 643 opvangplekken moeten hebben, waarbinnen een deel voor noodopvang-asielzoekers. Westland zegt slechts ruimte te hebben voor 140, maar nu belanden we in een discussie over wie we het precies hebben.
Zijstraatjes
Westland verdedigt zich namelijk dat het meer dan de gevraagde Oekraïners heeft opgenomen, dat ze ook wettelijk voldoende statushouders huisvest die al legaal zijn en formeel gewoon binnen mogen. En ook klinkt dat zij, meer dan gevraagd, arbeidsmigranten aan een woning heeft geholpen. Allemaal ‘zijstraatjes’ waarover Westland nu nog steeds met de beslissende provincie Zuid-Holland in discussie is.
Terug naar de grasslapers in het Hoge Noorden. Vanaf Westland ruim 250 km ver met bijna 3 uur enkele reistijd, met een bus nog langer. Een wereld van verschil.
Hier in kassenland haal je einde van de straat niet – door een overvolle collectebus – als je geld ophaalt voor ALS of Alpe d’HuZes. Hier slaan ze elkaar boksend in elkaar en halen ze drie ton op voor een hospice.
Dwars tegen de raad in
Maar ik heb nog niet gehoord dat er bijna iedere dag een groep Westlanders klaar staat met een vrachtwagen en 30 grote tenten om daar voor een paar nachten een tentenkamp te bouwen. En ik heb ook nog geen talkshow gezien waarop onze burgemeester Bouke Arends trots zegt zo’n initiatief volledig te steunen. Gewoon een keer dwars tegen, ook de nieuwe, Westlandse raad in. Eigenlijk wel gek voor iemand die komt uit Emmen. Da’s trouwens een bijna-buurgemeente van Ter Apel, op nog geen 15 km afstand.
Geen zorgen, volgende week weer een gewone, lekker rechtse, column…
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.