(Westland, 9 mei 2026, nummer 546). Eindelijk kon informateur Foort van Oosten beginnen aan zijn opdracht om een Westlands college te formeren. Natuurlijk moest hij eerst voor de bühne het klusje ‘Duijsens naar de zijlijn’ uitvoeren. Dat hield alleen maar in dat hij moest vaststellen dat bijna niemand nog met de leider van Westland Verstandig verder wilde. Toen dat eenmaal schriftelijk was geconcludeerd kon hij beginnen aan het alternatief dat de twee onderzoekers Jeroen Toet en Martijn Buitelaar eerder hadden aanbevolen in hun rapportage.
Dus ging onze Foort aan tafel met het CDA, VVD en GemeenteBelang Westland dat uiteindelijk toch maar liever met LPF in zee ging dan met het eerder voorgestelde D66. Waarmee tegelijk de bestuurderskansen voor diens voorman Benjamin Hofland van tot nul werden gereduceerd.
Poppetjes
Wie nu het proces van dichtbij bekijkt moet wel gelijk concluderen dat qua programma deze vier partijen het in één middagje wel eens kunnen worden. Hun onderlinge verschillen zijn echt niet zo groot maar een ander, groot probleem is het invullen van de poppetjes.
Vrouwtjes en mannetjes zijn er wel te vinden maar vrouwtjes en mannetjes met kwaliteit minder. Die zullen best wel in Westland zijn maar de vraag is of ze willen. Bovendien is een aantal wethoudersplekjes al vergeven.
Jenny ineens informateur
Neem maar gelijk winnaar CDA dat al voor de verkiezingen liet weten dat hun Dennis Chafiâ een perfecte kandidaat voor een wethouderschap is. Dat is wel zo maar een tweede christendemocraat met die kwaliteit vinden blijkt moeilijker.
In eerste instantie ging de naam rond van de net vertrokken fractieleider Jenny Vermeer maar die liet al snel horen er na zoveel jaren politiek niets voor te voelen.
Daarom was het deze week wel heel bijzonder dat zij ineens, naast onze Foort, toch als formateur aan het werk gaat. Een rol die nogal eens automatisch overloopt naar een wethouderschap. Een handige truc van de VVD’er Poort om haar alsnog binnenboord te houden?
Twee is toch moeilijk
Ook GBW dat bij deze collegevorming twee wethouders zou kunnen krijgen heeft het daar moeilijk mee. In de huidige coalitie heeft ze twee wethouders, Anko Goudswaard en Michiel Ferwerda. De eerste is succesvol, wil weer vier jaar besturen en zijn ambitie is bovendien ondersteund doordat hij met voorkeurstemmen van lijstduwer bijna bovenaan de lijst eindigde.
Dat ligt anders met Ferwerda die succesvol flaneerde als groene wethouder, maar minder succesvol was met zijn eigen portefeuille. Daardoor en ook door zijn manier van besturen heeft hij in zijn eigen fractie nogal veel kritiek te verduren.
Nieuwe kandidaat denkt nog na
In een zoekpartij kwam raadslid Mireille van der Stelt ‘op straat te liggen’ maar die is inmiddels van het lijstje gehaald omdat ze geen zin had in 4 jaar ruzie met de nieuwe oppositieleider Peter Duijsens.
Er circuleert nu een naam van een nieuwe GBW-kandidaat maar die twijfelt of hij wel zijn huidige baan moet opzeggen. En die zal deze week ook het bericht hebben gelezen dat een uitstapje als wethouder grote financiële consequenties voor je pensioen kan hebben. Nog steeds geen nummer twee bij GBW dus.
Kritische VVD-achterban
De situatie bij de VVD ligt weer anders. Over de talenten van Peter Valstar bestaat geen twijfel maar die nu gaat beginnen met een fractie die geleid wordt door een lid dat de afgelopen jaren politiek nogal heulde met (ook nu weer) coalitiepartner GBW.
Ook met een fractie waarin behalve zij de rest overloopt van onervarenheid en solisme. De VVD-achterban is kritisch, da’s leuk voor een wethouder…
Gericht op oppositierol
Nog onduidelijk is wie er LPF-wethouder gaat worden. In een afscheidsinterview heeft fractieleider Dave van Koppen gezegd wel te willen maar dat was een dag nadat bekend werd dat GBW liever de LPF dan D66 als coalitiepartner zag. Tot die datum was de LPF nog geheel gericht op een oppositierol en het kan best zijn dat Dave inmiddels interne concurrentie heeft gekregen.
Met Pinksteren geloven sommigen dat er mensen waren die met tongen spraken en elkaar in de meest vreemde talen toch konden verstaan. Zo’n wondertje mag je Foort met zijn wethouderskandidaten toewensen.
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.