(Westland, 4 november 2026). Het imago van onze burgervader Bouke Arends is, zeg maar, nogal houterig. Zeker in zijn rol als burgemeester oogt hij nogal stijf, formeel en afstandelijk. Wie hem bijvoorbeeld wel eens wandelend in Naaldwijk treft loopt de kans dat hij schichtig voorbij rent en vrijwel zeker niet eens tot een groet komt. Zeker geen echte uitbundige. Burger Bouke lijkt nogal eens schichtig onzichtbaar.
Hoogtepunt in die ‘werkzame’ rol is de aanvang van een gemeenteraadsvergadering waarbij hij pas binnentreedt als alle raadsleden al op hun plek zitten. Binnentreedt met een bijna koninklijke tred, de blik op oneindig en achter hem, een soort eerbiedig, griffier Pamela, ongetwijfeld de meest gewaardeerde ambtenaar van de gemeente. Wel op drie passen afstand.
Daarna krijgen alle raadsleden een zo formele hand alsof hij ze voor eerst ontmoet en zet hij zich in zijn zetel. Ik mis dan wel de bode die de gemeentelijke ‘troon’ onder zijn bibs schuift.
Bouke begint dan formeel de vergadering. Vousvoyerend, niks jij en jou, ik vermoed zelfs dat de gesprekken daar met Pamela ook in de u-vorm gaan. Inmiddels heeft de hele raad ook wel gezien hoe een modieuze dressman zich behoort te kleden. De man heeft een bijzondere, ruime garderobe.
Bouke nummer 2
Er bestaat ook een andere, tweede Bouke die zich vaak toont aan het eind van een gemeenteraad waarbij hij dan opgelucht ademhaalt en iets uitstraalt van ‘dit heb ik ook weer overleefd’. Dan is de formele blik in zijn gezicht inmiddels veranderd met een ontspannen ‘dekentje’, waarbij hij zich soms permitteert om een, het liefst Emmense, grap te spuien. In het dialect.
Een enkele keer is er na afloop een drankje waarbij hij ineens het sfeertje van ‘Vrienden voor het leven’ creëert. Iedereen verwacht dat hij dan ook gaat zingen. Een soort Drentse Hazes. Tevergeefs.
Bouke 3.0
Vorige week heeft Westland, en met name de gemeenteraad, Bouke 3.0 leren kennen. Een man die het gentleman-harnas leek af te werpen, een woedend menselijk, en emotioneel, betoog hield doorspekt met oprechte en nauwelijks diplomatieke beschrijvingen. Richting een tuinder die zich ten hemelschreiend a-sociaal heeft gedragen. Die Oekraïense vluchtelingen illegaal huisvestte op een stek die, als er brand was uitgebroken, als ratten in de val hadden gezeten. Maar die wel bij het gezin van vier personen 400 euro huur per week in rekening bracht. Die daarna ook nog probeerde handhaving te vertragen
Bouke, de juiste man
Die onaantastbaar denkt te zijn door, door hem illegaal gehuisveste, Oekraïners door te verwijzen naar de gemeente. Zodat die ze (wettelijk verplicht) moet/kan opvangen. Ik heb hem nog nooit zo luid en duidelijk schande horen roepen. En nog een keer.
Ook (dreigend) dat die tuinder geen rekening heeft gehouden met deze burgemeester en dat hij bij hem volstrekt aan het verkeerde adres terecht is gekomen. ‘Dan heb je de juiste man gevonden om mee te vechten.’
Gesteund door een unaniem aangenomen raadsmotie dat de tuinder streng en keihard moet worden aangepakt en dat de door de gemeente gemaakt kosten zoveel mogelijk zullen worden verhaald, gaat Arends op pad. Met een beetje geluk gaan we nog meemaken hoe Emmense ballen eruit zien.
Bouke, de Drent
Wel pikant, de betrokken ‘s-Gravenzandse tuinder werd niet met naam en toenaam gebruikt. Privacy? Terwijl iedereen in de raadszaal al lang wist dat zijn naam begint met K en eindigt met T.
En dat die in de afgelopen jaren heel veel ruzies met de gemeente heeft gehad, niet bang lijkt te zijn en soms ‘losjes’ forse en heel hoge boetes ‘gewoon’ even betaald.
Maar ook iemand die nog niet weet hoe gevaarlijk een hardnekkige Drent kan zijn. Zeker een boze, zoals Bouke afgelopen woensdag.
Rien van den Anker