(Westland, 18 november 2026). Bij de begrotingsraadsvergadering vorige week kwamen twee nogal schokkende dingen aan het licht. Ten eerste bleek dat de gemeenteraad op moties niet uitsluitend besliste of die goed waren voor Westland, maar dat tegengestemd werd omdat bepaalde voorstellen door politieke tegenstanders waren ingediend.
Ten tweede dat burgemeester Bouke Arends klaarblijkelijk niet meer de geregeld oplaaiende verbale erupties kan oplossen tussen de vaak knorrige raadspartijen in de raad. Anders gezegd, dat de zittende coalitiefracties CDA, GemeenteBelang Westland, VVD en LPF eensgezind en vrijelijk hun, toch een soort, cordon sanitaire ten opzichte van de grootste fractie van Westland Verstandig konden botvieren.
Die partij van Peter Duijsens die, niet onterecht, wordt verweten de lokale politiek nogal te verstoren door vrijwel iedere dag nieuwe vragen aan het zittende college te sturen. Waar volgens wethouderlijk en (raads)politiek Westland te veel aandacht aan moet worden gegeven. Er wordt zelfs geroepen dat dat extra ambtelijk personeel kost.
Inmiddels hebben enkele ‘coalerenden’, zoals GemeenteBelang, VVD en LPF (Pikant, geen CDA!) een initiatiefvoorstel ingediend dat door de raad ingediende vragen soms niet direct maar pas met enige vertraging hoeven te worden beantwoord. Ook dat het vragenonderwerp in bepaalde gevallen mag worden geweigerd. Als het bijvoorbeeld niets nieuws toevoegt of vooral een mening bevat.
Een voorstel dat staatsrechtelijk nogal discutabel is, wat als enige PRO aan het begin van de vergadering liet horen. Duijsens noemt het ‘monddood maken’. Overigens, mocht het voorstel toch in stemming worden gebracht, dan lijkt er wel een meerderheid voor te zijn.
‘Geen schooljuf’
Vrijwel aan het eind van de vergadering was het de burgemeester die, nog net niet met de armen omhoog, luid en duidelijk verklaarde: “Ik ben geen schooljuf, geen bovenmeester, ik ben burgemeester”. Daarmee aangevend dat hij er, ondanks veel verbale (en ook vertrouwelijke) gesprekspogingen en bijeenkomsten met het seniorenconvent (van fractievoorzitters) niet in geslaagd is om de (al jaren) politiek vechtende partijen tot elkaar te brengen.
Waarmee hij verwees naar een groeiend onderling wantrouwen, gebrek aan vertrouwen en respect. En op gedragen, bijna domineestoon aandrong op méér luisteren naar elkaar. Hij zei er ook nog van uit te gaan dat er daarvoor in de raad voldoende volwassen mensen zitten. Een overdrachtelijk optreden van iemand die met zijn handen in het haar zit en geen oplossing meer lijkt te zien.
Griffier kiest geen partij
In ieder geval lijkt het stadium bereikt voor andere maatregelen. Gemeentelijke (staats)rechtsdeskundigen weten dat in sommige gemeenten dan de griffier een cruciale rol heeft. Dat is de persoon die eigenlijk het ‘bedrijf’ (met staf) gemeenteraad runt. Dat is in Westland Pamela van Oosten – Meester die in haar functie ook een neutrale, onafhankelijke adviseur en een soort verbindingsschakel is.
Zij kent in figuurlijke zin de raad en de raadsleden van binnen en van buiten. De griffier heeft geen politieke macht en bemoeit zich nooit inhoudelijk met politieke meningsverschillen en kiest ook geen partij.
Als het haar niet lukt, dan is er nog de mogelijkheid dat zij een onafhankelijke procesbegeleider. een professionele externe mediator, inschakelt. Dat zal, denk ik, de burgemeester mogelijk voelen als een persoonlijke afgang, maar dat is dan jammer.
Aan de andere kant zal hij ook moeten erkennen dat het gemeentebelang groter is dan (carrière technisch) het zijne. Of misschien is hij juist wel blij met externe hulp.
Rien van den Anker