(Westland, woensdag 14 oktober 2026). Vroeger was elke naam direct verbonden aan een of meer heiligen, dat is voor velen vrijwel voorbij en vergeten. Onduidelijk is wanneer het begonnen is, maar elke dag heeft tegenwoordig een eigen, soms bijzondere, minder religieuze naam. Die wordt soms zelfs (inter)nationaal, soms alleen lokaal gevierd. Vandaag is het bijvoorbeeld de Dag van de Familiebedrijven.
Morgen is het die van het Handen Wassen en overmorgen is het zelfs een dubbele. Namelijk die ‘van het Dak’ en ‘van de Reanimatie’. Vraag me niet waarom die benamingen juist op die dagen vallen, ik weet ook niet alles. Gelukkig maar.
Week van de Groet
Verder zijn er natuurlijk naast dagen ook themaweken, zelfs -maanden. Iedereen kent natuurlijk de Boeken – en Kinderboekenweek en bijvoorbeeld deze week is het ook al die ‘van het Nederlands’ en die valt vrijwel gelijk met de Nationale Reparatieweek (!). Zelf maar even opzoeken wat die inhoudt.
En die twee vallen ook nog eens samen met de Week van de Groet, die eigenlijk een beetje in het verlengde ligt met de nu allang lopende Sire-campagne ‘Een praatje maakt je dag’.
Die op haar beurt is ontstaan omdat we steeds meer met ons mobieltje communiceren dan met elkaar. In de Groet-week wordt nu iedereen opgeroepen om vooral deze week vaker naar je omgeving te glimlachen, minstens elke dag drie totaal onbekende mensen te groeten en zo nu dan een ander zomaar een compliment te geven.(Ter info, ik deed dat laatst bij een voor Nederlandse begrippen bijzonder goed geklede oudere dame maar voegde er voor de zekerheid aan toe dat ze er verder niks achter moest zoeken. Voor dat laatste kreeg ik weer een compliment).
Geen flinter empathie
Op de sites waarop dagen, weken en zelfs maanden met hun nieuwe, eigen namen worden opgesomd mis ik er persoonlijk in ieder geval wel een. Speciaal voor lokale politici, met name die in de Randstad, en vooral in Westland. Want dat soort toch wel opmerkelijke mensen houdt tegelijk van elkaar en haat elkaar. Maar blijft elkaar grotendeels groeten vooraf, tijdens of na afloop van vergaderingen.
Ook al zit er zelfs geen flinter empathie tussen hen, de buitenwereld ziet slechts vrienden. Wie ze langer waarneemt moet dan wel eens cynisch lachen. En ook steeds vaker zien dat de relatie tussen sommige raadsleden al zo verknald is dat die inmiddels nooit meer goed komt. Dat een toch elkaar groeten hooguit leidt tot een felle ruzie.
Week te veel
Rancune of antipathie worden dan semi-professioneel en slecht acterend weggeslokt met rode wijn of (alcoholvrij) bier. Restanten van de te hete bitterbal verdwijnen met een veel te non-eerlijk ‘vollemondgemompel’ in een bijna onverstaanbaar: ‘Tot volgende week!’.
Allemaal niet erg, veel in dit leven, ook politiek, is immers spel. Maar misschien zou een Dag van de Wederzijds Echt Menselijke Interesse helpen. Nog een kalendergaatje half november? Gewoon je grootste tegenstander eens op een dag gemeend en rechtstreeks vragen hoe het ondanks de politieke verschillen met hem of haar gaat.
Ik vrees dat voor sommigen een week te veel gevraagd is.
Rien van den Anker