(Westland, 16 mei 2026, nummer 547). Imponderabilia is volgens mij een van de mooiste Nederlandse woorden. Het betekent kort door de bocht dat er tussen A en B – het doet er niet toe of je praat over kilometers of tijd – altijd iets totaal onvoorspelbaar kan gebeuren. Soms kun je gokken of gissen maar de weg er naartoe is vrijwel altijd anders. In tijd of in vorm.
Neem de uitslag van de laatste Westlandse gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart. Menigeen was nog verbaasd dat Westland Verstandig tegelijkertijd twee zetels verloor en toch nog de grootste fractie bleef. En zo had ik echt verwacht dat GBW gelijk was gebleven, maar die daalde van 8 naar 7.
Snellere fase 2
Wel waren er meerdere deskundigen die stellig wisten dat Westland Verstandig toch nog verder zou gaan regeren. Nou dat gebeurde radicaal niet, de door de verkenners Jeroen Toet en Martin Buitelaar aanbevolen coalitie met WV bleek slecht een formatietoneelspel, voor de bühne. Informateur Foort van Oosten concludeerde simpelweg dat vrijwel niemand met Duijsens wilde samenwerken.
Daarna werd razendsnel overgegaan naar formatiefase 2 met CDA, GBW en VVD. Eigenlijk was het alleen maar nieuws dat GBW ineens D66 inruilde voor de LPF. Een move die ook te verwachten was. En dat informateur Fort van Oosten politiek gezien gelijk twee tuindeuren kon openzwaaien waarbij zich een volgende formatie zonder verdere problemen leek aan te kondigen. En toen kwam de wereld van de imponderabilia.
In een Grieks drama
Terwijl Foort aankondigde dat hij tijdens de meivakantie voorbereidend werk zou doen voor die fase 2 sloeg het noodlot toe. Waarbij uiteindelijk de politiek net verdreven Peter Duijsens van Westland Verstandig na een val in een ziekenhuis in het Spaanse Malaga verdween.
En zijn rol als politicus overdroeg aan zijn wethouder Ben van der Stee, een procedure die minimaal 16 weken, volgens de Gemeentewet, moet gaan duren. Ook al herstelt hij sneller, eerder kan hij in de politiek niet terug komen.
In één klap veranderde het politieke Westlandse toneel in een Grieks drama. Dat komt vooral omdat de gevallen VW-chef heel solistisch zijn politieke partij leidde. Die namens zijn club vrijwel alleen het woord voerde, die centraal van alle activiteiten op de hoogte was, die als partijpersonificatie ieder fractie – en kaderlid enthousiast aanstuurde.
In stilte toezien
Omdat hij in december 2023 al een keer was gevallen was er deze keer wel een soort plan de campagne wat en wanneer te doen, als hem weer iets zou overkomen. Daardoor kon nu snel in overleg met hem een vervanger worden aangezocht en weet inmiddels ook elk lid van de fractie wat hem of haar te doen staat.
De politieke realiteit is nu ook dat er een collegeformatie gaat plaatsvinden waarbij de afgewezen grootste fractie binnen de Raad in stilte zal moeten toezien hoe er zonder Westland Verstandig een nieuw college in elkaar wordt gezet. En hoe die, mogelijk zonder de aanwezigheid van Duijsens zal worden geïnstalleerd. Waarbij deze een voor Westland vrijwel kritiekloze ‘Duijsens’-start gaat maken.
Waarbij ook wel duidelijk is dat Duijsens, zodra hij maar kan, de touwtjes weer in handen neemt. In Malaga of in ’s Gravenzande. En eventueel via WhatsApp gaat mee regeren. En misschien geregeld als gewoon burger gaat inspreken. Imponderabilia of niet, deze politicus vindt wel een weg om toch bij B terecht te komen.
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.