(Westland 24 oktober 2026, nummer 570). Het gaat politiek niet goed in Westland. Vrijwel niemand had verwacht dat de politieke tweespalt in de gemeenteraad zo snel na de verkiezingen in het voorjaar weer zo heftig zou gaan opbloeien.
Natuurlijk, iedereen wist dat het niet gelijk pais en vree zou worden nadat de collegevorming ineens voor velen onverwachts tot een totaal andere ‘regering’ ging leiden. Waarbij de grootste fractie van Westland Verstandig ‘door de rest’ unaniem naar de zijlijn werd verwezen.
Respect en integriteit
Politiek is daar in principe niets mis mee, zeker wanneer je uitgaat van wederzijds respect en uitgaande van integriteit bij de ander. Maar de partijen die nu samen in een college zit wekken na hun machtsovername medio juni geregeld de indruk dat er ook andere argumenten dan politieke meespelen.
Waarbij het lijkt dat de regerende partijen hun onderlinge vetes van enkele jaren terug zijn vergeten, alleen maar om een andere partij de pas af te snijden.
Echte boezemvrienden
Partijen als het CDA, GemeenteBelang Westland en LPF kun je niet verwijten echte boezemvrienden te zijn en te zijn geweest. Maar hun huidige, gecombineerde afkeer van Westland Verstandig speelde toch mee om maar samen te gaan regeren. Ook daar is niks mis mee zeker als je ervan overtuigd bent dat een Westland zonder die partij een veel betere toekomst kan krijgen.
Maar dan is het niet slim en onprofessioneel als je de indruk wekt eigenlijk helemaal niet meer met die partij te willen samenwerken.
Ontwrichtend
Maar toegegeven, Westland Verstandig geeft in haar oppositierol ook geregeld de indruk dat haar politiek deels doordesemd is van rancune omdat zij als grootste fractie niet meer mag meedoen ‘in de macht’.
En dat zij door een immense, bijna dagelijkse, zee van (schriftelijke) raadsvragen aan het bestuurscollege op zijn minst grote ergernis bij de nu op het pluche zittende partijen opwekt. Allemaal wel legaal maar ook qua veel extra werkkosten ontwrichtend voor de gemeentelijke ambtelijke wereld.
‘Monddood maken’
Maar dan is het net zo kinderachtig als drie van de vier coalitiepartijen, LPF, GBW en VVD, nu initiatieven indienen om het Huishoudelijk Reglement aan te passen en zo vragen stellen te beperken of veel langzamer te beantwoorden. Dan kun je verwachten dat de partij die vindt dat zij daar onder gaat lijden woorden als ‘monddood maken’ gebruikt.
In dat opzicht wordt interessant hoe de vierde coalitiepartij CDA, die het voorstel niet heeft ondertekend, nu daarmee omgaat. Daar zitten immers ook genoeg politici die het bloed van Duijsens – nog steeds – wel kunnen drinken. Maar die zijn waarschijnlijk op dit punt slimmer en weten dat wraak een koud gerecht is. Ook in de politiek.
Rien van den Anker
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.