(Westland 5 september, nummer 563). Het oppositiebeleid van Westland Verstandig om iedere dag wel een zogenoemde artikel 42 vraag te stellen of met een rondvraag te komen, leidt inmiddels tot politieke effecten.
Bij bijvoorbeeld ambtenaren die met kloppend hart hun mailbox openen en zien hoe lang ze ongeveer met die immense vragerij hun komende week weer moeten vullen.
Ergernis
De ergernis zit inmiddels ook bij het bestuurscollege dat beseft dat er maar een beperkt aantal ambtenaren is dat voor de beantwoorden kan worden ingezet. Of dus niet voor andere zaken.
Westland verstandig ziet dat anders, vindt dat dat alles het recht is van de burgers en dat onder de bevolking levende vragen democratisch gezien een antwoord verdienen.
Politieke pesterij
Op dit moment probeert de gemeente de vele vragen zo zakelijk mogelijk te beantwoorden. Maar er zijn al voorbeelden dat dan gewezen wordt naar bekende feiten. Zo lukte het een giga-vragenlijst over het theater De Naald handzaam in te korten in een paar alinea’s.
Het stadium is nog niet bereikt dat de vragen worden beoordeeld als een soort politieke pesterij. Die alleen gesteld worden om eigenlijk een beetje zand in de ambtelijke motor te strooien.
Meer ambtenaren
Maar het is wel veelzeggend dat de burgemeester Bouke Arends desgevraagd zei dat de kans aanwezig is dat deze zaak mogelijk noopt tot uitbreiding van het aantal ambtenaren.
Vrijwel zeker zal Westland Verstandig reageren met: Kan het college uitleggen waarom er op het stadhuis meer ambtenaren zijn gekomen?
‘Omvolking’
De taalruzie tussen burgemeester Arends en raadslid Jasper van der Voort van Forum voor Democratie is voorbij. Die ging over het woord ‘omvolking’ en de betekenis die dat woord heeft. Arends is van mening dat dat niet gebruikt kan worden tijdens openbare raad- of commissievergaderingen. En in de notulen.
Migranten vervangen
De laatste keer dat Van der Voort het enkele malen gebruikte ontnam de burgemeester hem daarom het woord. Dit omdat hij van mening is dat het Forum-raadslid ‘omvolking’ gebruikt als verwijzing naar de theorie dat sprake zou zijn van een bewust en georganiseerd plan om de oorspronkelijke bevolking door migranten te vervangen. Op zich niet in zo’n rare gedachte, want er zijn Forumpolitici die het in die context gebruiken.
Wetenschappers
Maar er zijn ook, vooral wetenschappers, die ‘omvolking’ zien als een politieke en maatschappelijke duiding van feitelijke demografische veranderingen. En die daaraan niet de stelling verbinden dat het hier gaat om een vooropgezet vervangingsplan. En er zeker geen racistische gedachten bij hebben.
Jasper zegt altijd dat hij het woord in die laatste betekenis gebruikt maar Arends wilde dat in eerste instantie niet geloven.
Urgent
Na de ruzie hebben de twee met elkaar gesproken en zijn tot de conclusie gekomen dat de term op zichzelf aanvaardbaar is in een discussie over (im)migratie. Anders gezegd, wanneer alleen de betekenis van feitelijke demografische veranderingen wordt gebruikt.
Dat de twee met elkaar gepraat hebben is waarschijnlijk urgent geworden omdat Jasper de voorzitter is geworden van de raadscommissie Bestuur en Economie. Een raadsoverleg waar vrijwel altijd burgemeester aanwezig is vanwege zijn portefeuille openbare orde en veiligheid.
In die situatie was de kans aanwezig geweest dat Jasper het woord in zijn voorzittersrol was gaan gebruiken. En, de slechts als collegelid aanwezige, Bouke had moeten reageren.
Met een bijzin
Daarmee lijkt het ‘literaire’ conflict tussen beide heren opgelost maar dat is natuurlijk niet zo. Duidelijk is wel dat een burgemeester zich niet in dit soort conflicten moet uitspreken. Daar gaat hij niet over.
Maar daarnaast kan niemand in het hoofd van Jasper kijken met welke kleuren hij ‘omvolking’ uitspreekt. Of gaat hij elke keer het woord met de bijzin ‘met de wetenschappelijke uitleg’ toelichten?
Beschaving
Eigenlijk had de baas – lees: de Raad – zich moeten uitspreken in het Huishoudelijk Reglement dat het woord ongepast en onbeleefd is.
Een beetje als ‘kanker’ dat veel jongeren als stopwoord gebruiken en vaak niet eens weten dat het om een ernstige ziekte gaat. En dus ook niet beseffen dat ze daarmee veel anderen diep kwetsen. Ook hier, niet verbieden, gewoon niet gebruiken. Uit beschaving.
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.