(Westland, 27 juni 2026, nummer. 553. Eigenlijk is het iedere keer hetzelfde ritueel: enkele bomen in een boomrijke laan of straat blijken door een ziekte aangetast en moeten verdwijnen.
In een ver verleden waren er dan verontruste bewoners die zich demonstratief verzetten tegen de gemeentelijke plannen. Want, zo vonden ze, de pennenlikkers van de gemeente gaan wel erg rigoureus te werk. Het burgerlijk vertrouwen in, wat nu de afdeling Groenbeheer heet, was toen zeker minder dan nu. Al is de interesse voor groen juist gegroeid.
Tegenwoordig moet de verantwoordelijke wethouder wel weer meer praten als Brugman om het omkappen uit te leggen…
Vooral nu
En ook uitgebreid komen met goede argumenten waarom en vooral nu. Zo kon de iepziekte in de s Gravenzandse Oudelandstraat pas zichtbaar worden vastgesteld als de bomen in blad staan. Niet eerder. Ik wist het niet en menigeen niet.
Het eindresultaat is nu dat er een geheel nieuwe Oudelandstraat komt omdat er daar zowel aan de randen als in de middenberm ‘aangevreten’ bomen staan/stonden. En natuurlijk – de gemeente heeft geleerd – zullen de bewoners worden betrokken bij de herplanting van nieuw bomengroen.
‘Bakkie doen’
Alleen de standaardzin van de nieuwe, oude, groen-wethouder Michiel Ferwerda (GemeenteBelangWestland) blijft actueel, en nog steeds te gebruiken: „Zo behoudt de straat haar groene karakter.”
Een rasechte ‘s-Gravenzander die al jaren ter plekke woont relativeerde het geheel op zijn Westlands: „Door de bomen wist ik niet eens dat ik overburen had. Ik ga d’r is een keer een bakje doen.”
Bloemetjes buiten
De Westland Verstandig-politicus Ben van der Stee kan of gaat flink de bloemetjes buiten zetten. Nog maar kort geleden kreeg hij als vertrekkend wethouder een bloemenboeket omdat hij het bestuurderspluche verliet om waarnemend fractievoorzitter van zijn partij te worden. Zodat hij tijdelijk de door een fietsval afwezige partijleider Peter Duijsens kan vervangen.
‘Gehad, schat!’
Diezelfde avond kreeg hij tijdens de raadsvergadering uit handen van de burgemeester opnieuw ‘een kleurrijk bossie’ omdat hij benoemd was in die nieuwe functie. En afgelopen week was er een formele afscheidsreceptie als wethouder waar Van der Stee de zilveren erepenning van de gemeente Westland in ontvangst nam. En weer waren er bloemen, ook van relaties en burgers.
Onduidelijk is wel of die bloemenzee Huize Stee allemaal hebben gehaald want Ben wil nog wel eens op de fiets naar de Verdilaan tuffen. Bovendien heeft de hitte haar effect gehad. Maar het kan ook zijn dat hij een charmante receptiebezoekster thuis blij heeft gemaakt. “Gehad, schat!”
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.