(Westland 22 augustus 2026, nummer 561). Deels tot ergernis van een aantal Westlandse ambtenaren en ook trouwens van een groeiend aantal raadsleden, houdt fractieleider Peter Duijsens van Westland Verstandig vast aan zijn nieuwe oppositiebeleid om eigenlijk iedere dag wel een of meer zogenoemde artikel 42 – vragen te stellen aan het bestuurscollege. Die niet allemaal maar soms geregeld ook nieuws bevatten.
Verhuizing van wethouders
Dat gebeurde onlangs toen er vragen waren over een komende verhuizing van de zes wethouders van het gemeentekantoor aan de Laan van de Glazen Stad naar dat aan de Verdilaan.
Daar was Duijsens’ fractie zelf ook bij toeval achter gekomen en zo kon hij de rest van de raad, natuurlijk via die vragen, op de hoogte stellen. Die (b)leek trouwens breed van niks te weten, want uit die hoek kwam geen enkele opmerking of instemming.
Geen fractiekamers meer
Ook geen enkele kritiek omdat het verhuisplan onder meer betekent dat de aan de Verdilaan aanwezige fractiekamers zullen verdwijnen. Voor wethouderskamers en ruimtes voor communicatiemedewerkers en bestuursadviseurs.
Dat daarvoor in de plaats een algemeen te gebruiken ‘leeskamer’ voor raadsleden komt (mogelijk met koffie- en frisdrankautomaat) en enkele door de fractie apart te reserveren kamers voor bredere vergaderingen. Voor bijvoorbeeld externe bezoekers, zoals kiezers.
Antwoorden-vermoeidheid
Je merkt nu inmiddels ook een soort antwoorden-vermoeidheid bij het zo vaak met vragen ‘beschoten’ college van wethouders. Zo waren er laatst meer dan 70 vragen over de nieuwbouw van theater De Naald waarna de betrokken wethouder Jenny Vermeer de antwoorden mooi bundelde. En die handzaam in een iets meer dan een A-viertje samenvatte.
Maar dat betekent ook dat de antwoorden soms minder informatie en nieuws bevatten dan de vragensteller misschien wel had verwacht.
Westlandse Passion
Zo had het CDA nog niet zo lang geleden het college het advies gegeven om het veel bekeken en succesvolle tv-programma The Passion naar Westland te halen. Dat zou goed zijn voor de bekendheid van de gemeente, en er is nog steeds een (nauwelijks gebruikt) potje voor branding en positionering.
Niet alleen Westland maar vele andere gemeenten hebben immers al succesvol pogingen gedaan om de Passion binnen te halen. Het college reageerde positief op deze suggestie van de christendemocratische coalitiepartner. Waarna Duijsens weer vervolgvragen stelde. Wat zoiets allemaal zou gaan kosten aan bijvoorbeeld ambtelijke uren en externe advieskosten? Is er ook een haalbaarheidsonderzoek geweest naar de werkelijke waarde van zo’n manifestatie?
Nog geen besluiten genomen
De antwoorden van het gemeentestuur daarop kon je tevoren al bijna wel raden. ‘We starten met een verkennende fase, uitgevoerd binnen de reguliere beschikbare ambtelijke capaciteit en passend binnen de lopende werkzaamheden’. Over deelname, organisatie en eventuele kosten zijn nog geen besluiten genomen, schrijft het bestuurscollege.
Het gaat wel bij andere gemeenten, die het evenement op Witte Donderdag al eerder hebben georganiseerd, inventariseren wat het daar heeft opgeleverd.
Alleen een Judas te vinden
Dat worden dan leuke politiek ambtelijke tripjes onder meer naar Gouda, Groningen, Dordrecht en Roermond. Met wat kilometers en etenskosten mogelijk een hotelovernachting.
En verder komt er dan later een uitgebreid rapport dat concludeert dat dit muziekprogramma niks is voor Westland. En dat vrijwel zeker, misschien met uitzondering van de rol van Judas, de andere hoofdrolspelers lokaal nauwelijks in te vullen zijn. Vind hier maar eens een geschikte Westlandse Jezus. Of Maria.
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.