Westland, 7 februari 2026, nummer 533). De Westlandse wethouder Ben van der Stee (Westland Verstandig) heeft het wel gehad met de Raad van State. Dit hoogste Nederlandse rechtscollege is – in mijn vertaling – volgens hem geheel uit de bocht gevlogen met de uitspraak deze week over onder meer het bestemmingsplan Kust van Westland.
Bijna Trumpiaans veegde de RvS daarmee de vloer aan en een en ander betekent dat Ben weer opnieuw kan beginnen. Dat dat slecht is voor de kust, voor Westland en voor hem omdat onduidelijk is of hij na de verkiezingen wel weer wethouder wordt.
Meer dan strandtenthoudersstrijd
Die voor hem negatieve uitslag had hij mogelijk niet eens verwacht want de aan de Raad van State voorgelegde zaak ging in principe meer over de strijd tussen horeca- en recreatieondernemers op het strand van Monster. Concurrerende lieden die elkaar zelfs het avondlicht niet in de ogen gunnen. En een van hen vindt dat hij ongelijk wordt behandeld!
Maar de Raad van State kwam tijdens zijn onderzoek tot de conclusie dat het daar niet alleen over ging maar ook over stikstof en andere zaken, zoals vervoersbewegingen, die volgens hem niet in orde zijn. ‘Omdat die niet zijn meegenomen, is het stikstofonderzoek onzorgvuldig’, oordelen de rechters. En hupsakee, daar ging Bens rapport in de blauwe kliko.
Haagse toga’s
De veelal breedsprakige en verbaal recht voor de raap zijnde wethouder was dus voor zijn doen, al dan niet gespeeld, boos. Er komen immers verkiezingen aan. Maar onuitgesproken liet hij die toga’s in Den Haag duidelijk weten het totaal niet met hun uitspraak eens te zijn.
Jammer dat Ben met een horendolle woorden-tsunami krachtige argumenten liet ondersneeuwen, En ook jammer is dat hij op een toon sprak dat hij eigenlijk wel vond dat de media zijn tegenargumenten gewoon in extenso hadden moeten publiceren.
Capitoolkrachtige activiteiten
Hij pleitte nog net niet voor Capitoolkrachtige activiteiten, maar bij Ben weet je eigenlijk nooit wat hij achter de kiezen houdt. Het kan ook zijn dat hij gisteren of vandaag weer fluitend positief op de fiets is gesprongen. Wetend dat de Monsterse strandtenthoudersruzie voorlopig ‘lekker’ zal doorgaan.
Ook wetend dat hij daar aan de branding vrijwel zeker nooit een raadsrechter in zwemtenue zal tegenkomen. Die weet waarschijnlijk niet eens waar Monster ligt.
Overlastvormen
De Esdoorn en Linde in Naaldwijk zijn de afgelopen jaren herhaaldelijk onder de aandacht gekomen, schrijft het bestuurscollege eufemistisch aan de gemeenteraad. ‘Er zijn signalen van verschillende overlastvormen die de leefbaarheid in de buurt onder druk zetten. Ook hebben zich tijdens de jaarwisseling 2024-2025 incidenten voorgedaan. Voor de burgemeester was dit aanleiding om met de bewoners en partners in gesprek te gaan.’
Hele buurt of groep?
Je moet dezer dagen, ook vlak voor de verkiezingen, bijzonder uitkijken wat je als politicus of bestuurder rondstuurt. Wie deze gemeentelijke brief verder leest vraagt zich wel af wat daar dan gebeurd is. Is de hele buurt asociaal of is het een groep ‘tokkies’, waarvan iedereen weet wie het zijn? Ook de gemeente, ook de politie! Menigeen denkt dan: We hoeven geen namen, wel rugnummers.
Goede stappen, maar oorzaken?
Met die bril op moet ook het gemeentebericht worden gelezen dat de leefbaarheid in die Naaldwijkse straten beter is geworden. ‘Mede door maatregelen samen met politie, brandweer, Vitis Welzijn, woningcorporatie Arcade en de gemeente is de overlast relatief afgenomen’.
Gelukkig is er nu een bewonersgroep gevormd die helpt de leefbaarheid te verbeteren. En kan de gemeente roepen dat niet alle zaken op korte termijn zijn opgelost, wel stappen in de goede richting zijn gemaakt. Maar al die Esdoorners en Lindenaren van goede wil die het fout zagen gaan in hun woonomgeving hadden ook graag meer willen weten over daders, oorzaken. En of die zijn aangepakt en/of verbeterd.
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.