(Westland, 23 september 2026). Je hebt scheefwoners en omgekeerde scheefwoners. De laatste groep heeft in feite een te laag inkomen voor de forse huur die ze iedere maand moeten betalen. In gewoon Nederlands, in de derde week van de maand blijft er weinig over voor boodschappen, laat staan leuke dingen. Oprechte slachtoffers van een wooncrisis waarbij er voor hen eigenlijk geen financieel passend huis kan worden gevonden.
De eerste groep bestaat in feite ook uit slachtoffers. Die wonen in sociale huurwoningen, waarvan er overigens te weinig zijn, maar hebben wel (meer dan) voldoende inkomen om een hogere huur te kunnen betalen. Zij kregen veelal een schaarse sociale huurwoning toen hun heel lange inkomen daaraan voldeed.
En omdat een woning ook weer moeilijk te vinden is blijven ze maar gewoon ‘op een koopje huizen’. Er zijn vaak ook voor hen gewoon geen iets duurdere huizen beschikbaar.
Zo’n 8 procent
Het gaat landelijk om bijna 180.000 huishoudens. Je bent een scheefhuurder als je als alleenstaande meer dan 51.500 euro verdient; een grens van zo’n 57.000 euro geldt bij meerpersoonshuishoudens.Heel exacte regionale cijfers ontbreken maar uitgaande van ruim 15.000 huurwoningen in Westland zeggen statistici – volgens AI – dat er hier tussen de 1000 en 1200 scheefwoners aanwezig zijn. Veelal wordt uitgegaan van een percentage van zo’n 8%. Waarom de grootste groep in ‘s-Gravenzande woont, zo’n 335, is onduidelijk.
Onder die groep scheefwoners zit ook een, onbekend, percentage van, zeg maar, echter misbruikers. Die gewoon vinden dat ze op hun huidige goedkope woonplek willen blijven zitten omdat ze de sfeer ‘in de buurt’ zo gezellig en aanvaardbaar vinden. Of die daar wonen als een recht zien omdat tal van rijke anderen in de samenleving ook de boel belazeren.
Of die zelf (nog goedkoper) zijn gaan wonen met een geliefde en het eigen sociale huurhuis onderverhuren aan anderen. Of die inmiddels via het lage huurgeld, soms in het buitenland, een eigen huis hebben gekocht en dat weer voor veel geld illegaal verhuren. Dat zijn er, zo is de schatting, zo’n 11.000.
Om dit misbruik tegen te gaan zijn er voor de oorspronkelijke eigenaar (vaak corporaties) van de oorspronkelijke huurwoning mogelijkheden om een huurverhoging op te leggen. Maar in de praktijk gebeurt dat heel weinig.
Verplicht hogere huur
Maar de gouden tijden voor de misbruik makende schreefbewoner lijken deels voorbij. Pas nu heeft de regering de woningbouwverenigingen de verplichting opgelegd ieder maand de huur met € 100 te verhogen.
De huur wordt zo nodig elk jaar verhoogd tot aan de maximale prijs die bij de woning past volgens een bestaand puntensyteem. Met welk bedrag de huur wordt verhoogd, hangt ook af van de hoogte van het inkomen.
Verder wil Wonen-minister Boekholt-O’Sullivan een vermogenstoets invoeren voor het krijgen van een sociale huurwoning. Nu wordt daarbij alleen nog gekeken naar het inkomen en niet naar bijvoorbeeld spaargeld.
Het plan moet ervoor zorgen dat mensen met vermogen geen sociale huurwoning krijgen, of tegen een hogere huur moeten gaan huren. Het kabinet onderzoekt ook of een hogere huur kan op basis van hun vermogen.
Al een eigen huis
Verder gaat de minister met corporaties praten over het laten meetellen van het al bezitten van een eigen woning bij het in aanmerking komen voor een sociale huurwoning.
Jammer is wel dat soms ook de slachtoffers van de wooncrisis de nieuwe maatregelen zullen merken. En dat de echte fraudeurs al hebben uitgezocht dat er, na die verplichte verhoging, vast wel ergens een huurtoeslag bestaat.
Rien van den Anker