Westland, 21 januari 2026 – Soms zijn er berichten die je meer dan doen verbazen. Zoals vorige week toen menigeen verrast raakte nadat het Centraal Plan Bureau (CPB) bekendmaakte dat er nogal wat mensen in een goedkope sociale huurwoning wonen maar daarnaast ook een eigen woning bezitten. Zo’n 10 procent bezit er twee of meer en 33 huurders bleken er zelfs meer te hebben, een paar zelfs tien.
Het bleek landelijk om bijna 12.000 huurders te gaan, waarbij zo’n 2.000 enige rechtvaardiging hadden omdat die toevallig net een eigen woning hadden geërfd of nog mede-eigenaar zijn met hun ex-partner in een echtscheidingsprocedure.
Moreel illegaal
Nog even terug naar het begin, sociale woningbouw is bedoeld voor mensen met lage inkomens. Maar zo’n 10.000 ‘rijke’ mensen wonen er in een tijd van gierende huizencrisis waarin we honderdduizenden huizen tekort komen. Noem het maar een soort moreel illegaal.
Die hebben inmiddels een door de carrière verbeterd, lees: veel hoger, inkomen op basis waarvan ze allang geen sociale huurwoning meer zouden moeten krijgen. En zijn inmiddels zo verknocht aan de locatie, of het buurtje, dat ze er lekker blijven zitten. En zeker tevreden zijn over de lage huur.
Weggaan is trouwens niet eens verplicht, alleen moeten ze zo nu en dan de buren uitleggen dat de oude is ingeruild is voor een elektrische Audi. Maar de verontschuldiging “Is wel een leasebak, hè” doet dan wonderen.
Voordelig in die huursituatie is ook nog dat hun vastgoed gewoon wordt verhuurd, heel sociaal(!) aan een kind of een ander familielid. Of aan een vriendje van een vriendje die er ondanks de forse huur ook nog dolblij mee is.
Ook blijkt uit het onderzoek dat veel van deze sociaalhurenden-met-een-eigen-woning ook nog eens een relatief hoog inkomen hebben, bijna 75% hoger dan een gemiddelde, wel terechte, huurder van een sociale woning.
Ook in Westland
Heel onaangenaam is dat het onderzoek niet heeft kunnen achterhalen wie die – ik noem ze toch wel asociale – mensen zijn of waar ze exact wonen. Bijzonder is dat het CPB-onderzoek namelijk geanonimiseerd is en niemand dus weet om welke mensen het gaat.
Het zal wel met de privacy te maken hebben maar er zit toch iets zuurs aan dat we daar als gemeenschap niet achter kunnen of willen komen. Maar gezien het totaal aantal moeten we toch aannemen dat enkele, van dit soort toch wel opmerkelijke, mensen ook in Westland wonen.
Natuurlijk zijn er nog steeds ‘waar-maak-je-je-druk-over’-mensen die zeggen dat het hier slechts gaat om een half procent van alle 2,7 miljoen huurders van zo’n sociale (corporatie)woning. Maar dat zijn wel 10.000 woningen die een veelvoud van het aantal woningzoekenden uit de brand zouden kunnen helpen.
Maar het meest frustrerende is dat de overheid er vooralsnog weinig tot niks aan kan doen. Want als je zo’n asociale huurder naar zijn eigen huis zou kunnen sturen, dan roept hij dat dat niet kan omdat hij zijn huurder er niet uit krijgt. Huurbescherming, toch?
Dwaze wet
En dan is er nog die dwaze wet, waarbij een aanvrager van een sociale huurwoningen namelijk alleen maar wordt gemeten op basis van het inkomen. En niet op vermogen. Daaronder vallen andere huizen, spaargeld, kunst, ook crypto. Zo iemand heeft maar één zorg, zijn inkomen moet wel ‘sociaalwoningenlaag’ blijven.
Dat betekent, en dat is misschien wel het meest idiote en onaanvaardbare, dat zij wettelijk helemaal niks fout doen. Hooguit moreel en menselijk. Maar ja, dat zijn begrippen die voor veel mensen nogal rekbaar zijn. Ik denk er zelfs een paar te kennen.
Rien van den Anker
Als dit klopt is het onbegrijpelijk. Je kunt toch simpelweg de huur verhogen als iemand er sociaal huurt en zijn inkomen omhoog is gegaan. Dat moet de belasting toch weten
En maar trots vertellen dat je zulke aardige buren hebt. Terwijl je ook die belazert.