Ombudspolitiek
Dit soort activiteiten zijn onderdeel van het (vakjargon) ombudspolitiek. Dit omdat de onderwerpen vaak kleinschalig en praktisch zijn en direct het leven van de gewone burger raken.
Ze gaan over allerlei onderwerpen, variërend van woningbouw, verkeersveiligheid, handhaving maar ook losliggende tegels en hondenpoep.

Veel kosten
Veel politieke partijen gebruiken deze vragenstellerij geregeld, een aantal heel vaak. De kritiek op hen richt zich vooral op het argument dat sommige vragen veel tijd kosten van de betrokken wethouder en vooral van zijn ambtenaren. Dat kan in de duizenden euro’s oplopen.
Er is in het verleden een periode geweest dat de beantwoording werd voorzien van de tijd- en geldkosten maar die berekening kostte weer veel tijd. En het publiekelijk benoemen hielp helemaal niet.

Gemor
Het gebruik van deze 42-vragen is dus niet gebonden aan een maximum maar er wordt wel verwacht dat een zekere norm van noodzakelijkheid aanwezig is. Die verantwoordelijkheid ligt bij de politici zelf.
Daarom was er onlangs wel enig gemor toen Westland Verstandig 79 vragen over de nieuwbouw van het theater De Naald stelde. Die partij is trouwens koploper en vragenkampioen en staat al jaren op nummer 1 bij het aantal gestelde vragen. Ook als coalitiepartij.

Irritatie bij raadsleden en college
Nu het aantal WV-vragen sinds de komst van een nieuw bestuurscollege aanzienlijk is toegenomen, neemt ook de irritatie bij andere partijen toe. En die leeft inmiddels ook bij het college van burgemeester en wethouders.
Hetgeen ook doorgedrongen is bij Westland Verstandig zelf, want deze week was er een persbericht waarin ze uitlegt waarom ze zoveel vragen stelt.
‘Juist het beantwoorden van vragen van gekozen volksvertegenwoordigers behoort tot de kerntaken van een gemeentelijke organisatie. Democratische controle kost tijd, maar is onmisbaar voor een open, transparant en betrouwbaar gemeentebestuur,’ is het verweer.
‘Niet de vragen zijn het probleem maar de problemen die aanleiding geven om vragen te stellen. Het gaat zeker niet om vragen te stellen om het vragen stellen,’ aldus WV in het persbericht.

Neveneffect
Toch ontkomt een ieder die weet hoe de politiek werkt niet aan de indruk dat de tsunami van vragen ook een neveneffect heeft om het zittende bestuurscollege te jennen.
Ongetwijfeld speelt ook mee dat WV nog steeds boos is op de nu zittende partijen als GemeenteBelangWestland, VVD en  CDA. Omdat die tijdens de collegeformatie hun partij rücksichtslos terzijde hebben geschoven. Het wachten is nu op een mogelijk boze reactie van die partijen of het college. En of die het vragengeweld op hun eigen manier gaat beantwoorden.
In de grijze oudheid was er een liberale minister Hans Wiegel van binnenlandse zaken die last had van veel vragen van de toen nog bestaande oppositiepartij PvdA. Hij had daarna standaardantwoorden bij de hand: Ja, nee en geen mening.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Dat aantal neemt de laatste jaren flink toe omdat een wethouder niet meer per se uit een lokale fractie moet komen. Er waren tijden dat de plaatselijke partijleider eigenlijk bijna automatisch wethouder werd, die zijn ook voorbij. Maar goed ook, want die bleven nog wel eens heel lang op het pluche plakken.
Tegenwoordig kan in theorie een ieder worden gevraagd om waar ook wethouder te worden. Soms moeten die ook nog lid worden van de vragende politieke partij.
Er wordt ook steeds meer buiten de gemeentegrenzen gezocht omdat niet altijd de gewenste capaciteit en professionaliteit in de eigen gemeente voorradig  beschikbaar is, of niemand wil.

Beroep wethouder
Het beroep wethouder is niet meer hetzelfde, is tegenwoordig heel anders, aanzienlijk uitgebreid en moeilijker geworden. Ook het afbreukgehalte en tussentijds verplicht moeten opstappen, soms buiten je eigen schuld, is in tijden van politieke polarisatie nogal hoog.
Daarbij komt dat de privésituatie van kandidaten in de afgelopen decennia gewoon is gewijzigd. Vroeger gingen de echtgenote en de gezinsleden ‘gewoon’ maar mee als pa een andere baan elders vond. Tegenwoordig heeft de partner een eigen carrière die terecht ook zwaar mee telt. Ook de stem van kinderen telt zwaarder mee.
Maar ook het verlaten van hun bestaande perfecte eigen woning en het niet zo eenvoudig vinden van een nieuw, vaak veel duurder, huis is een geregeld voorkomend probleem.
Toch blijkt uit een RTL-onderzoek dat 86% van de Nederlanders vindt dat een wethouder in ‘zijn’ gemeente moet wonen. Vaak zijn argumenten als hij weet waar het is en leert iedereen beter kennen belangrijk. Hij moet het gevoel van de bewoners zelf ervaren.

Frisse onafhankelijke blik
Toch zijn er geen bewijzen tot een vreemde wethouder per definitie slechter werkt dan een echt lokale. Nog sterker, er wordt dan ook op gewezen dat buitenstaanders een frisse blik meebrengen en onafhankelijker naar sommige zaken kunnen kijken.
Een goed voorbeeld is Albert Abee, die jaren geleden de tussentijds opgestapte CDA-politica Karin Zwinkels opvolgde. Die was daarvoor wethouder in Lansingerland en bleef wonen in Hendrik-Ido-Ambacht. Ook toen hij beroepshalve naar Westland ging. Dat huis daar was gewoon zijn stekkie.
Abee werd in het begin nog wel kritisch bekeken als ‘geen echte Westlander’, maar toen zijn termijn afliep waren er veel raadsleden die hem graag hadden willen behouden voor Westland. ‘Was toch wel een goeie..’

Alleen autochtonen
Dat een wethouder dichterbij woont is trouwens soms ook relatief want een Haagse wethouder die in het Benoordenhout woont zit verder weg van een calamiteit in Den Haag Zuidwest dan zijn Westlandse collega die alleen naar een aangrenzende dorpskern moet gaan.
Voor de goede orde, het nieuwe Westlandse College kent nu alleen maar autochtonen. Die vooral in Naaldwijk en ‘s-Gravenzande wonen. In De Lier en ook Poeldijk wordt daar nu al over gemopperd. ‘t Is ook nooit goed..

Rien van den Anker

Appie en Dirk
Een belangrijkere reden zijn de financiën die velen doen besluiten toch maar dichterbij huis te blijven. Dat scheelt veel reiskosten en als je dan ook op de camping naar de ‘eigen’ supermarkt gaat kan dat ook veel schelen. De aanbiedingen van  Appie en Dirk staan ook daar gewoon op je telefoon.

Zomersluiting
Eigenlijk is het dan gek dat thuis je eigen theater om de hoek aan een zomersluiting doet. Je blijft dan wel thuis maar je wilt daar ook wel eens uitgaan om naar de film of een theater te gaan. Als het weer bijvoorbeeld ietsje minder is.
En als je een dagje strand, of Drievliet of de dierentuin al gehad hebt ontstaat misschien een plan voor een filmmiddagje. Dat kan dus ineens niet want bijvoorbeeld Theater De Naald in Naaldwijk is van zaterdag (vandaag) tot en met maandag 31 augustus gewoon gesloten. En niet alleen dat theater maar dat geldt voor alle theaters in de buurt.

Weekend themafilms
Nu gun ik ieder theaterdirecteur en zijn medewerkers een paar weken vakantie maar je zou ook kunnen bedenken dat ze dan juist open gaan. Inhakend op de gewijzigde vakantieperiodes van heel veel klanten. Natuurlijk, De Naald is geen Jumbo die iedere dag van ‘s morgens 8 tot  ‘s avonds 22 uur open is.
Maar een theater zou best eens kunnen beginnen met zomeracties om op vrijdag- of zondagavond  speciale films te draaien. Of een weekend met diverse themafilms. In een gemeente van meer dan 110.000 inwoners als Westland moet daar toch belangstelling voor bestaan.…

Kerstbomenhotel
Het leek zo’n goed idee, in een ‘kerstbomenhotel’ in Honselersdijk zouden mensen allemaal na de feestdagen hun boom kunnen planten zodat die later in het jaar weer als kerstboom zou kunnen worden uitgegraven. Voor hem of haar of voor iemand die geen geld heeft om een nieuwe boom te kopen.
Het is niet gelukt, meer dan de helft van de geplante bomen zien er nu bruin uit en zal de volgende kerst niet halen. Volgens de initiatiefnemers heeft dat niet met de droogte te maken maar met het feit dat de bomen allemaal te korte wortels hebben. En daardoor niet aangeslagen zijn. Ook dat de bomen in andere grond zijn neergezet en dat de natuur hen geen gelegenheid gaf om te overleven.

Volgend jaar
De eigenaren die dachten een goedkope kerstboom te kunnen ophalen hebben inmiddels een mailtje gekregen dat hun boom (vrijwel) dood is. De initiatiefnemers gaan het begin volgend jaar nog een keer proberen. En zijn er van overtuigd dat het dan wel lukt.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Er lijkt, zo denk ik, maar één bestuurlijk vak te zijn dat nog erger is: een tweede periode wethouder worden met deels een andere portefeuille waar je wel verstand van hebt en deels onderwerpen die je minder interesseren of die geheel nieuw zijn. Maar die je politiek zijn aangewaaid.
Neem nou Anko Goudswaard van GemeenteBelangWestland. Afkomstig uit het onderwijs die in de vorige zittingstermijn bijna alles op dat gebied succesvol kon realiseren. Die nu in zijn tweede periode wel even moet wennen dat Dave van Koppen (LPF) wel ‘zijn’ winkeltje runt. Da’s ook een onderwijsman maar een heel andere, van ook een totaal andere politieke partij.
Dat Anko nu financiën ‘doet’ lukt hem wel want wat weinigen wisten, hij houdt wel van cijfertjes. Gelukkig heeft hij sport kunnen behouden maar daarbij doet hij nu ook de portefeuille asiel en migratie.

‘Ik ben beleid’
Niet dat hij nu als een soort mannelijke Marjolein Faber – u weet wel die mevrouw uit het vorige kabinet die zo leuk ‘Ik ben beleid’ kon zeggen – moet rondlopen maar hij heeft wel een leuke erfenis op zijn bureau gevonden van een  motie van de Westlandse gemeenteraad die in meerderheid tegen de spreidingswet is. En die dat – een ander college of niet – nog steeds is.
Waardoor Anko ook gelijk de geërfde ruzie met asielminister Bart van den Brink mag oplossen nu die bewindsman Westland en negen andere dwarsliggende gemeenten op het matje heeft geroepen. Om toch maar de Spreidingswet uit te voeren. Want anders..

Het eerste gespreksmatje was vorige week tijdens welke de als een oprechte ouderling ogende minister nog redelijk vriendelijk was. De problemen zijn nu over de zomer heen getild maar de starre CDA’er liet de qua Spreidingswet dwarsliggende lokalen wel weten dat het na september afgelopen is. Dan zullen die benodigde ruim 700 asielzoekers echt wel een plekje in Westland moeten worden aangeboden.
En Van den Brink weet ook dat de politieke verhoudingen lokaal iets zijn veranderd. En dat zijn CDA-partijgenoten die (als voorstanders van de Spreidingswet) nu in het college zitten samen met burgemeester Bouke Arends – ‘de wet is wet!’ – nu misschien wel omgaan.

Geitenpaadje
Ondertussen kan Anko met de gekregen extra tijd misschien wel een geitenpaadje vinden. Bijvoorbeeld bij andere Zuid-Hollandse gemeenten, die met Westland een soort (ruil)deal willen maken over het aantal asielzoekers.
Of die gewoon de uitspraak van de tegen de Spreidingswet opererende raad politiek accepteert. En daarna als college doet wat het moet doen: zich aan de wet houden. Er zijn hondenbanen waarbij je je gedrag gemakkelijker kan uitleggen.

Rien van den Anker

Jakkeren maar door
Later tekende die tijd zich af als stil omdat er geen handel was en de politiek ook niet functioneerde. Van komkommeren is tegenwoordig mede door de komst van sociale media geen sprake meer. We jakkeren maar door en er zijn zelfs toeristen die tijdens de vakantie het nieuws intensiever volgen dan in het gewone werkleven.

Witte Donderdag
The Passion is een succesvol bijbels muzikaal programma, eerst van de EO tegenwoordig van de NCRV/KRO. De eerste editie was in 2011 in Gouda. Het wordt ieder jaar in een andere stad gehouden.
Het zal wel met die komst van het CDA in het nieuwe college te maken hebben maar die politieke partij probeert Westland nu ook dat paasverhaal op Witte Donderdag met het lijden en sterven en opstaan van Jezus Christus naar hier te halen.

Beetje naïef
„Daarmee zet  je Westland in ëén klap op de kaart,” geloven ze bij het CDA. Ze zijn wel een beetje naïef want ze richten zich op het jaar 2027. Terwijl televisiemakers zich al jaren te voren voorbereiden. En er steden in de rij staan.
Een extra probleem is dat het Westland een aantal kernen heeft die op redelijke afstand van elkaar liggen. De vraag is of the Passion hier logistiek wel te realiseren is.

 Pastoor Jaap en dominee Magda
Anderzijds, mooie plekken voldoende. Je ziet de beelden al voor je, Jezus met zijn discipelen langs de branding op het strand van ’s Gravenzande. Een Laatste Avondmaal bij Koppert Cress in Monster en ergens achter De Lier richting ‘t Woudt ís vast een heuveltje te vinden dat op Golgotha lijkt.
Een lange sliert mannenzangers vult zingend wat tuinbouwpaadjes  en voor de Kromme jongens is ook wel een plekje te vinden. Nu nog een paar solostekken zoeken voor de roomse pastoor Jaap Steenvoorden en de protestante dominee Magda Hazeleger. Dat is het Westland, Glazen stad, Europa’s tuin en Neerlands schat..

Branding en positionering
Het nieuwe bestuurscollege heeft wel interesse maar onduidelijk is of en met hoeveel geld het over de brug wil komen. Een paar jaar geleden heeft de gemeente al een behoorlijk bedrag – voor de Tour de France Femmes – toen als branding en positionering vrij gemaakt. Maar het is onduidelijk of het kersverse nieuwe college ( een deel van) dat geld nog steeds apart heeft gelegd. Voor the Passion bijvoorbeeld.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Massa-immigratie
Omvolking is een omstreden begrip dat volgens velen een soort samenzwering van elite en machthebbers inhoudt die er welbewust naar streven dat er zoveel mogelijk niet-westerse buitenlanders in Europa de oorspronkelijke bewoners daar moeten vervangen. Het begrip was ook al in zwang tijdens de opkomst in de jaren ’30 van de vorige eeuw bij de nazi’s. Veel vooral rechtse politieke partijen geloven er nu nog steeds in. Wijzen naar de huidige immense massa-immigratie.

Aan de andere kant, ook veel wetenschappers en matigde politici geloven in een soort omvolking maar dan op basis van de lopende demografische ontwikkelingen. Omdat er ook op natuurlijke gronden steeds meer allochtonen de weg naar Europa vinden zal uiteindelijk hun aantal dat van de autochtonen overschrijden.
Het zijn dus twee verschillende kampen die hun eigen vertaling en perspectief aan het begrip hangen.

Verboden woord
Maar het is buitengewoon interessant als een burgemeester dit woord tot verboden verklaard en het niet wil horen tijdens raadsvergaderingen. Voor hem is het tot nu toe klaarblijkelijk duidelijk dat sommige partijen het woord met het samenzweringsperspectief gebruiken. Forum verdedigt zich daarbij door gewoon steeds te wijzen op de demografische feiten.
Een gerechtelijke uitspraak of dit racistisch of discriminatie is er niet, al denken velen van wel. Zomaar een woord verbieden mag de burgemeester niet tenzij er sprake is van aanzetten tot haat en discriminatie. Hij is ook verantwoordelijk voor de openbare orde en veiligheid. Vanwege de historische lading is het woord in politieke debatten vrijwel taboe. Dat is de reden dat het woord in de Tweede en Eerste Kamer maar ook in gemeenteraden aangemerkt wordt als racistisch.

Partijdig
In het geval van Jasper van der Voort die hij al eerder meerdere keren waarschuwde het niet te gebruiken, had hij de vraag beter kunnen voorleggen aan plenaire raad. En die een onderlinge (beschavings)uitspraak laten doen over hoe je in de politiek tijdens discussies (niet) met elkaar omgaat. Of desnoods de vraag voorleggen aan de reguliere rechter.

Nu hij zelf heeft ingegrepen wekt hij op zijn minst de indruk dat hij als neutraal voorzitter op dit punt partijdig is. Maar dat de Raad doodstil bleef na het ontnemen van het woord bij Jasper van der Voort kan ook worden vertaald dat de raad het met hem eens is. Wat op zich de burgemeester als voorzitter de ruimte geeft om te bepalen wat er in de raad gezegd kan of mag worden. Door wie dan ook. Die tijd is toch echt voorbij. Mag je hopen.

Rien van den Anker

Tot op het bot
Er lijken zo op het eerste gezicht nogal wat beschadigde collegiale relaties. Zie maar bijvoorbeeld tussen Remmert Keizer (Gemeente BelangWestland) en Peter Duijsens (Westland Verstandig). Tijdens raads- en commissievergaderingen maar ook in de publiciteit media lijken die elkaar tot op het bot te haten. Maar het gekke is dat ze beiden volhouden dat ze elkaar buiten de politiek wel mogen. Nog sterker, dat ze alle twee  goed door één deur kunnen.

Totaal andere raadsvergadering
Afgelopen week waren beiden niet aanwezig tijdens de laatste raadsvergadering voor het zomerreces. Remmert vanwege private familiezorgen, Peter vanwege zijn nog lopende revalidatie na een fietsvalpartij.
Het cynische wil dat hun gerechtvaardigde afwezigheid wel leidde tot een – qua politieke sfeer – totaal andere raadsvergadering. Zelfs burgemeester Bouke Arends leek te moeten wennen. Moest ineens niemand tot de orde roepen. Heeft die nacht vrijwel zeker gedroomd van een raad zonder Peter en Remmert.

Je mag hopen dat de nu opgegeven ernstige redenen van afwezigheid binnenkort niet meer nodig zijn. Maar misschien kunnen beiden via uitzending gemist eerst de vergadering nog eens de uitzending terugspoelen.

Weigergemeente
En weer was Westland landelijk nieuws; logisch, want we zijn een van de 10 weigergemeenten die als eersten op het matje bij de asielminister Bart van den Brink zijn opgeroepen ‘omdat Westland de Spreidingswet negeert.’ Omdat Westland in meerderheid dus niet van plan is asielzoekers op te nemen en te huisvesten. Iets wat de gemeente volgens die Spreidingswet wel moet doen.

Hart van Nederland
Afgelopen woensdag zou een motie van Westland Verstandig en Forum voor Democratie worden behandeld waarin dat standpunt in feite werd herhaald. Die oppositiepartijen houden namelijk hun poot stijf en met deze motie zouden ze enkele nieuwe coalitiepartijen, als GBW en LPF, een beetje nerveus maken door hen te dwingen (nogmaals) te zeggen of zij er ook nog achterstaan.
Reden genoeg voor het SBS-nieuws programma Hart van Nederland om naar Naaldwijk te komen.

Geschrapt
Alleen werd besloten bij het vaststellen van de agenda dat de betrokken motie pas in het najaar gaat worden behandeld. En daarom nu van de agenda was geschrapt. Maar dat was geen reden voor het programma om het item tevoren toch ronkend aan te kondigen en te  melden dat dat onderwerp die avond wel eens verbaal gekletter zou opleveren.

Ook het uitgebreide geplande item in de late avondaflevering van Hart van Nederland ging gewoon door. Waarbij zelfs de suggestie werd gewekt dat over de Spreidingswetmotie gewoon inhoudelijk en breed was gediscussieerd. Gewoon het nieuwsitem schrappen omdat het ‘gekletter’ niet door is gegaan was niet aan de orde.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

De Spreidingswet dus. Dat is een inmiddels heikele, landelijke wet die de gemeenten verplicht om naar rato van het aantal eigen inwoners een aantal asielzoekers in hun gemeente onder te brengen en te huisvesten. Dat zijn er een paar honderd, in totaal zo’n 107 echte ‘weigergemeenten’; 116 voldoen gedeeltelijk aan de wet.
Waarbij ze allemaal allerlei verschillende argumenten aandragen om tegen te zijn. Die situatie heeft er nu toe geleid dat de hardnekkige volhardende ‘verzetters’ – met een gemeenteraad die in meerderheid tegen is – verplicht naar de bestuurlijke baas – lees: de minister – moeten komen en met de billen bloot moeten gaan. En die veelal een treetje dichterbij komen bij het moment dat de bewindsman hen gewoon dwingt en zelf verplicht een locatie aanwijst.

Aan de wet houden
Vele gemeenten houden vooralsnog vast aan hun standpunt en deze week heeft de minister er ad randum tien verordonneerd. langs te komen. Verantwoordelijke burgemeester en wethouders, politiek bestuurders die normaal gesproken angstig tegen hen opkijkende, klaaglijke burgers ontvangen zitten nu ineens tegenover een minister die staatsrechtelijk eigenlijk hoger is, een soort (landelijke) baas dus.

Die niet omver te praten is met het argument dat hun plaatselijke achterban die spreiding niet wil. Die gewoon vindt dat een wethouder zich aan de wet moet houden.
‘Laten we maar beginnen,’ roept de CDA-asielminister Bart van den Brink op een toon die niet alleen zijn partijgenoten tot zwijgen brengt. Gastvrije koffiekannen blijven onaangeroerd.

Democratische krachtmeting
Hoe de ‘matjesgesprekken’ tot nu toe verlopen en wat voor resultaat ze hebben is nog onduidelijk. Maar vast staat dat zeker weer een aantal gemeentebesturen de ministeriële druk niet aan zal kunnen en door de knieën gaat.
De minister heeft natuurlijk nog wel wat dreigende middelen op zak om ‘lagere’ politici een bepaalde richting uit te duwen. Gemeenten zijn op tal van punten – ook financieel – afhankelijk van de landelijke overheid.

Maar het wordt afwachten hoe een tegen zijnde gemeenteraad gaat reageren. Het is er niet één maar het zijn er tientallen. In Zuid-Holland wordt al gezocht naar een soort uitruil met andere plaatsen in de provincie die iets meer dan de vrijwillig gevraagde aantallen asielzoekers zouden kunnen opnemen. In Westland wordt ook gesuggereerd dat de gemeenteraad zijn standpunten handhaaft omdat het bestuurscollege op dit punt beslissingsbevoegd is en dan maar zelf een eigen beslissing gaat nemen.
En het kan ook zijn dat een overgrote meerderheid van de op het matje geweest zijnde bestuurders in hun verzet blijft volharden en maar vasthoudt. Kom maar op, Bartje..

Zo wordt de Spreidingswet een soort democratische krachtmeting tussen lokale en landelijke politiek. Die bijvoorbeeld in Westland nog interessanter wordt als je weet dat burgemeester Bouke Arends heeft gezegd gewoon die wet te gaan invoeren en uitvoeren. Maar we weten niet wat bijvoorbeeld de wethouders van de tegenstemmende GemeenteBelangWestland en LPF gaan doen.

Rien van den Anker

]]> http://www.rienvandenanker.nl/columns/cda-minister-bart-en-zijn-spreidingswet-matje/feed/ 0 http://www.rienvandenanker.nl/miscellaneous/je-suis-rien-533/ http://www.rienvandenanker.nl/miscellaneous/je-suis-rien-533/#comments Sat, 04 Jul 2026 09:39:36 +0000 http://www.rienvandenanker.nl/?p=13591 (Westland, 4 juli 2026, nummer 554). Het is gewoon de tijdgeest maar zo langzamerhand verdwijnen tradities ook uit Westland. Het lijkt er wel op dat alleen ‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld en Jean Ferrat Westland van toen overeind houdt.
Voor velen is het nog steeds een vastigheid dat Westland en tuinbouw bij elkaar horen. Er zijn nog steeds Westlanders die heilig geloven dat die twee bij elkaar horen en eeuwig blijven bestaan.

Woonwijk
Ik behoor tot de, mogelijk cynische, inwoners die ervan overtuigd zijn dat de toekomst van het Westland naar een mogelijk Haagse woonwijk gaat. Een groene hopelijk waar de tuinbouw slechts zeer bij is in een aantal zeer innovatieve bedrijven die zich richten op gespecialiseerde research and development. De tuinbouwproductie zal elders gaan plaatsvinden.

Wie nu al door het Westland rijdt moet soms zoeken naar kassen. Het duurt nog wel even maar nieuwe woningen hebben de strijd met glazen huizen zichtbaar verloren.
In de randen daarvan veranderen ook andere maatschappelijke en culturele onderdelen van Westland. Traditionele monumenten waarvan niemand verwacht dat die zouden verdwijnen. Tot het moment dat dat bekend wordt gemaakt.

Lukas Passion
Afgelopen week was er weer een. De unieke Westlandse traditie – Bachs Lukas Passion in de Oude Kerk in Naaldwijk – stopt. “Financieel is het niet meer te realiseren, de laatste drie jaar werd gemiddeld 31 euro per bezoeker, net zoveel als de entreeprijs, door sponsors betaald. Ook werd het steeds moeilijker jongere zangers te vinden”, aldus voorzitter Arnold Hordijk van de stichting Bach Westland. En aan hogere toegangskaarten wilde men niet beginnen. Einde van een jaarlijks traditioneel concert dat zelfs landelijk bekend was.

‘Niet echte’ Bach
De eerste Westlandse Lukas dateert van 1951. Toen dirigent Gerard Bal in 1968 als organist in Naaldwijk kwam, was hij enigszins sceptisch om aan deze in zijn ogen ‘niet echte Bach’ mee te werken. Hij deed het toch, op het orgel.
Het werd een traditie die in 1974 stopte; er was geen belangstelling meer. De revival mét Bal kwam in 1998, toen Naaldwijk zijn 800-jarig bestaan vierde en met een 80-koppig projectkoor ‘nog één keer de Lukas wilde doen’. Dat is daarna jaarlijks geworden. “De laatste 22 keer via de stichting Bach Westland.”
Door de coronacrisis dreigde de Lukas trouwens bijna weer te verdwijnen. De ‘Lukassers’ kwamen in verzet, wilden verder, weer met succes. Volgens statistici was de laatste uitvoering dit de eenenvijftigste.

Uniek
Dat ‘onechte’ Lukas-beeld is trouwens ontstaan omdat er nog steeds twijfel is of Bach – of een van zijn leerlingen – het werk zelf heeft geschreven. Het enige wat vaststaat, is dat er een partituur met zijn handschrift en handtekening bestaat.
Maar juist daardoor wordt de Lukas veel minder uitgevoerd dan de Johannes en de populaire Matthäus. En daardoor is die Westlandse Lukas-traditie op zich weer uniek en trekt deze bezoekers uit heel het land. Omdat de Lukas elders bijna niet wordt uitgevoerd.

Na het overlijden van Gerard Bal is de Lukas in de Oude Kerk overgenomen door het echtpaar Mirjam van den Hoek en Niels de Klerk. Zij is dirigent, hij de vaste organist van de Oude Kerk.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Drukker maar niet veel helderder is het aan de kant van de oppositie. De daar weer teruggekeerde politieke partij Westland Verstandig is behoorlijk gefrustreerd dat de anderen haar niet in een nieuw college hebben toegelaten. En je mag hopen dat dat geen diepe wraaklustige reacties zal achterlaten. Alhoewel, een college dat eigenlijk alleen tot doel had Duijsens ‘er buiten te houden’ en in de oppositiebanken te krijgen, kan wel enige rancune verwachten.

Wel even wennen
Westland Verstandig laat zich de laatst tijd bijna dagelijks breed horen met een stroom kritische en lastige raadsvragen en moties. Op de antwoorden zullen we alleen al vanwege de hoeveelheden gewoon nog moeten wachten op het zich inwerkend college.
Daarbij is het wel even wennen dat deze prangende raadsverzoeken komen van de waarnemend fractievoorzitter Ben van der Stee en meestal een ‘gewoon’ raadslid. Terwijl in het verleden deze toch uitsluitend kwamen uit de computer van Peter Duijsens, maar de leider van VW is nog steeds herstellende van een val van zijn fiets. Officieel is hij tot het najaar ziek.

Voorlopig zijn het dus allemaal tactische, strategische handelingen vanuit de oppositie naar de coalitie. Om die tegenpartij enigszins te ontregelen en zenuwachtig te maken. Waarbij je kunt wachten dat daar in de komende recesperiode wederzijds zo nu dan enkele publiciteitsspeldenprikken gaan ontstaan en de coalitie mogelijkerwijs flink gaat reageren.
Maar het kan ook zijn dat die tot het begin van het nieuwe politieke seizoen in september het kruit slim droog gaat houden. En niet reageren, laat de boze Ben maar lekker ‘stormen’.

Natuurlijk de Spreidingswet
Hoe je het ook wendt of keert, de twee oppositiepartijen Westland Verstandig en Forum van Democratie – de eerste met 9 raadsleden en de tweede met drie zetels waarvan twee zetels winst – zijn op oorlogspad. Samen wel met meer dan een kwart van het totaal aantal raadszetels.
En het zal niemand verbazen dat hun echte onderwerp de Spreidingswet is. Al eerder was er een raadsmotie met een meerderheid die zich uitsprak tegen deze wet. Want Westland wil geen asielzoekers.

Maar in het nieuwe coalitieakkoord zien de twee oppositiepartijen duidelijk dat de nieuwe regerende clubs tenminste muizengaatjes zoeken of zien om daar toch een oplossing voor te vinden. Die zeggen zelf dat dat niet zo is, maar inmiddels is bekend dat verantwoordelijk GBW-wethouder Anko Goudswaard keihard krullendraaiend lobbyt om binnen de provincie, die er over gaat, naar oplossingen zoekt.
Om bijvoorbeeld te benadrukken dat de wet een collegebevoegdheid is en dat er via die bocht politiek ruimte wordt gecreëerd. Dat de raad tegen blijft maar dat het college gewoon de wet invoert, de spreiding accepteert en uitvoert, omdat de wet de wet is.

Gespleten oppositie
Het is duidelijk dat de achterbannen van zowel GemeenteBelangWestland als de LFP daar niet eensgezind over denken. En die hebben al heel wat moeten slikken om maar ‘leuk’ mee te regeren.
En zo’n soort dilemma zit er ook aan de andere kant waar het maar de vraag is hoe hard de nieuwe vriendschap tussen Forum en WV is. Bij de laatste club zitten nogal wat leden die graag afstand van Forum willen behouden. In het verleden waren er geregeld slimme, vooral CDA-wethouders, die van een gespleten oppositie tactisch gebruik maakten. En politiek scoorden.

Rien van den Anker