Niks kennismaken met de media, niks een frequente briefing. Dwingende vragen tussendoor van de media werden slechts beantwoord dat het proces nog steeds gaande was. Zowel Foort als belangrijke coalitiepolitici hielden de kaken op elkaar. Het leek wel of de jaren 50 van de vorige eeuw terug waren.

Niet met de pers praten!
Nog onduidelijk is of dat de schuld van de neo-liberaal Foort was die de lokale Westlandse politici op dag één al opriep: niet bilateraal met de plaatselijke pers praten! Maar het kan even goed zijn dat diezelfde mare uit de koker van de na jaren weer op het bestuurderspad belande CDA komt. Je kunt je bijna niet voorstellen dat GemeenteBelang Westland en of de lokale VVD hier achter zitten.
Maar het kan net zo goed zijn dat dit de nieuwe trend bij hedendaagse politici is; die Foort, na zijn kortstondige Haagse maanden, heeft meegenomen.

Gênant stil
Vast staat wel dat, als deze houding in Westland gewoon wordt, we een totaal andere politieke wind zullen gaan voelen. Al weten we dat de praktijk vaak anders is en dat ook de nieuwe lokale politici na enige tijd wel weer mee gaan doen aan het lekken, om het eigen publiek ‘gericht’ te bereiken.
Maar voorlopig is het nog gênant stil, want zelfs het voorstel om het coalitieakkoord kort voor de presentatie onder embargo aan pers en raadsleden te geven bleef onbeantwoord en werd botweg geweigerd.
Dat wordt dus inhoudelijk en persoonlijk een paar dagen gissen wat we donderdag te horen krijgen.

Alleen nieuw theater De Naald
Maar veel politieke intimi weten nu al aan te geven dat de grote lijnen bestaan uit wonen, wegen, groen en natuurlijk de Westlandse campus en tuinbouw. We zullen donderdag goed opletten maar eigenlijk is het enige principiële verschil de komst van een nieuw theater De Naald in Naaldwijk.
Waardoor uiteindelijk Westland Verstandig niet meer in een coalitie terecht kwam. En waardoor ook de grote politieke boeman Peter Duijsens weer oppositieleider wordt en met zijn speciale manier van werken de kleur van de Westlandse politiek gaat beïnvloeden. Waardoor er politiek dus vast wel weer onrustige tijden komen.

Onder embargo
De keuze om donderdag zowel het akkoord als de namen van de nieuwe wethouders te presenteren zegt ook iets van de betrokken informateurs en de nieuwe collegepartijen. Dat ze zich als groep die avond verrassend – in De Naald! – willen presenteren is op zich pr-matig wel leuk maar dat dan pas het coalitieprogramma wordt uitgedeeld is wel weer gek. Enigszins professioneel hadden ze die tekst natuurlijk vertrouwelijk onder embargo aan de bekende media en raadsleden moeten geven.
Al was het maar om die de gelegenheid te geven na de presentatie wat zinnige vragen te stellen.  Dat ze dat niet hebben gedaan zegt ook iets over hun denken over en vertrouwen in de media. Heel benieuwd hoe lang ze dat – inmiddels zonder Foort – volhouden.

Ondoorgrondelijk
En dan natuurlijk de namen. Drie zijn er sowieso bekend. Anko Goudswaard bij GBW, Dennis Chafiâ van het CDA en Peter Valstar VVD. Bij de volgende drie hangen we maar gelijk een disclamer op.
Toch Dave van Koppen bij de LPF? GBW leek eerst nog de twijfelen over verlenging van het mandaat van Michiel Ferwerda maar die lijkt toch te blijven. En dé verrassing komt mogelijk van het CDA.
Over het stellige afscheid van haar fractieleider Jenny Vermeer is, mede door Foort van Oosten, zelf ooit jaren een bestuurlijke bobo van protestantse huize, twijfel ontstaan. Volgens vele christendemocraten zijn in ieder geval Gods wegen ondoorgrondelijk. Maar het kan ook zijn dat Jenny, mede door de voormalige Leidse kerkrentmeester, tot inkeer is gekomen en ineens het Licht heeft gezien.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Grasslapers
Geregeld zijn er avonden waarop ook wordt gemeld dat er gemeenten zijn die op het laatste moment toch nog een oplossing weten te vinden en de bedreigde grasslapers (laten) ophalen en binnen hun eigen gemeentegrens een overdekte slaapplaats kunnen aanbieden. Een sporthal, een bedrijfspand.
Zo ontdek je dat Stadskanaal en Warffum daar Ter Apelse buurgemeente zijn. Inmiddels heeft ook de stad Groningen hulp aangeboden. Hulp die steeds wel tijdelijk is, 1, 2 of 3 nachten. Maar bijna iedere avond is het wel steeds maar wachten op een (veelal) burgemeester die het echt zat is. En helpt, zij het maar eventjes.

Noodopvang
Wie het nog niet door heeft deze kolom gaat onder meer over asielzoekers. U kunt nog stoppen met verder lezen.
Vooral over asielzoekers die recht hebben op noodopvang. Die is in de basis bedoeld als tijdelijke crisisoplossing. En geldt landelijk, vaak voor een periode van drie maanden, met de mogelijkheid om dit in overleg eenmalig te verlengen met nog eens drie maanden.
Ervan uitgaande, wat niet altijd lukt, dat dan elders bij een AZC een betere oplossing wordt gevonden. Die grasslapers-gesprekken gaan dus over mensen die voor heel korte tijd moeten worden geholpen.

Te weinig of niks
Van de 342 Nederlandse gemeenten zijn er zo’n 250 die onvoldoende of te weinig doen met de verplichte, deels tijdelijke opvang. Er zijn er ook die helemaal niks doen, een daarvan is Westland. Unaniem tegen de komst van asielzoekers..
Deze gemeente zou volgens de minister ongeveer 643 opvangplekken moeten hebben, waarbinnen een deel voor noodopvang-asielzoekers. Westland zegt slechts ruimte te hebben voor 140, maar nu belanden we in een discussie over wie we het precies hebben.

Zijstraatjes
Westland verdedigt zich namelijk dat het meer dan de gevraagde Oekraïners heeft opgenomen, dat ze ook wettelijk voldoende statushouders huisvest die al legaal zijn en formeel gewoon binnen mogen. En ook klinkt dat zij, meer dan gevraagd, arbeidsmigranten aan een woning heeft geholpen. Allemaal ‘zijstraatjes’ waarover Westland nu nog steeds met de beslissende provincie Zuid-Holland in discussie is.

Terug naar de grasslapers in het Hoge Noorden. Vanaf Westland ruim 250 km ver met bijna 3 uur enkele reistijd, met een bus nog langer. Een wereld van verschil.
Hier in kassenland haal je einde van de straat niet – door een overvolle collectebus – als je geld ophaalt voor ALS of Alpe d’HuZes. Hier slaan ze elkaar boksend in elkaar en halen ze drie ton op voor een hospice.

Dwars tegen de raad in
Maar ik heb nog niet gehoord dat er bijna iedere dag een groep Westlanders klaar staat met een vrachtwagen en 30 grote tenten om daar voor een paar nachten een tentenkamp te bouwen. En ik heb ook nog geen talkshow gezien waarop onze burgemeester Bouke Arends trots zegt zo’n initiatief volledig te steunen. Gewoon een keer dwars tegen, ook de nieuwe, Westlandse raad in. Eigenlijk wel gek voor iemand die komt uit Emmen. Da’s trouwens een bijna-buurgemeente van Ter Apel, op nog geen  15 km afstand.

Geen zorgen, volgende week weer een gewone, lekker rechtse, column…

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Gemeente-ambtenaren
BOA’s zijn geüniformeerde, gemeentelijke ambtenaren. We hebben er in Westland 18; landelijk zijn er ongeveer 700. Zij treden op tegen burgers die zich niet aan bepaalde verkeersregels houden, fouten maken bij het parkeren, milieuregels overschrijden en nog een aantal andere, bijvoorbeeld (boswachter-) zaken.
Ook bij hinderlijke of gevaarlijke situaties op de weg of in voetgangersgebieden, zoals fatbikes of gewone fietsen op de stoep. Daarvoor mogen ze ook boetes uitschrijven. Door hun beperkte bevoegdheid moeten ze geregeld de hulp inroepen van de gewone politie.

Volksmond-imago
Mede daardoor is hun imago niet erg hoog en wordt hun taak qua handhaving nog wel eens onderschat. Het lijkt erop dat zij het werk doen waar de politie geen tijd meer voor heeft of het te druk voor heeft. In de volksmond worden ze daardoor ook onterecht ‘halve’ agenten genoemd.
Op hun auto’s staat dus ook alleen het woord handhaving. Geen politie! Menig burger ziet dat ook niet als echt afschrikwekkend, nog sterker, je mag zelfs vermoeden dat veel burgers het woord niet eens kennen.

Belegen boomer
Principieel ben ik tegen BOA’s, niet persoonlijk maar tegen het instituut. Omdat ik vind dat de politie de enige beschermer van de democratie en de openbare orde is en moet zijn. En als enige geweld mag gebruiken. Daarom ben ik dus ook tegen ingehuurde particuliere beveiligers.
Maar die tijd is allang voorbij en elke belegen boomer zal dat moeten accepteren. Maar er blijven redenen om waakzaam te zijn, niet te accepteren dat zo’n ‘volgen en stop’-teken de stap is naar ‘driekwart’ agenten. Dat geldt in dit geval niet want het is ook logisch dat je, als je deze handhavers de straat op stuurt, je ze de gereedschappen moet geven om hun werk goed te doen.

Afgestapt raadslid
Wat betekent dit nu voor de Westlandse burger? Voor mij niet zoveel omdat ik geen milieuregels overschrijdt en nooit fout parkeer binnen de kernen. Maar het wordt nu wel oppassen voor een eenvoudige columnist die geregeld de verboden voetgangersgebieden fietsend binnengaat.

De tijd is nu dus voorbij dat je centrum Naaldwijk een toch maar afgestapt raadslid voorbij kan sjezen. En de toekomst komt er aan dat je in de Naaldwijkse Herenstraat de enige auto met een rood waarschuwingslicht moet ‘volgen’. Die je op het Wilhelminaplein onder terrasbezoekerstoezicht luid gaat vragen: ‘En waar gaan wij naartoe?’

Frans Bauer of André Hazes?
De vier BOA-voertuigen zijn inmiddels uitgerust met de nieuwe verlichting en signalering; de handhavers hebben inmiddels een praktijktraining gevolgd. Boeiend vraagje terzijde, niemand kan melden of de handhaversauto’s ook een audio- of een extra alarmsignaal krijgen. Dat niet ineens Frans Bauer door de Westlandse straten klinkt. Of André Hazes..

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Neem de uitslag van de laatste Westlandse gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart. Menigeen was nog verbaasd  dat Westland Verstandig tegelijkertijd twee zetels verloor en toch nog de grootste fractie bleef. En zo had ik echt verwacht dat GBW gelijk was gebleven, maar die daalde van 8 naar 7.

Snellere fase 2
Wel waren er meerdere deskundigen die stellig wisten dat Westland Verstandig toch nog verder zou gaan regeren. Nou dat gebeurde radicaal niet, de door de verkenners Jeroen Toet en Martin Buitelaar aanbevolen coalitie met WV bleek slecht een formatietoneelspel, voor de bühne. Informateur Foort van Oosten concludeerde simpelweg dat vrijwel niemand met Duijsens wilde samenwerken.

Daarna werd razendsnel overgegaan naar formatiefase 2 met CDA, GBW en VVD. Eigenlijk was het alleen maar nieuws dat GBW ineens D66 inruilde voor de LPF. Een move die ook te verwachten was. En dat informateur Fort van Oosten politiek gezien gelijk twee tuindeuren kon openzwaaien waarbij zich een volgende formatie zonder verdere problemen leek aan te kondigen. En toen kwam de wereld van de imponderabilia.

In een Grieks drama
Terwijl Foort aankondigde dat hij tijdens de meivakantie voorbereidend werk zou doen voor die fase 2 sloeg het noodlot toe. Waarbij uiteindelijk de politiek net verdreven Peter Duijsens van Westland Verstandig na een val in een ziekenhuis in het Spaanse Malaga verdween.

En zijn rol als politicus overdroeg aan zijn wethouder Ben van der Stee, een procedure die minimaal 16 weken, volgens de Gemeentewet, moet gaan duren. Ook al herstelt hij sneller, eerder kan hij in de politiek niet terug komen.
In één klap veranderde het politieke Westlandse toneel in een Grieks drama. Dat komt vooral omdat de gevallen VW-chef heel solistisch zijn politieke partij leidde. Die namens zijn club vrijwel alleen het woord voerde, die centraal van alle activiteiten op de hoogte was, die als partijpersonificatie  ieder fractie – en kaderlid enthousiast aanstuurde.

In stilte toezien
Omdat hij in december 2023 al een keer was gevallen was er deze keer wel een soort plan de campagne wat en wanneer te doen, als hem weer iets zou overkomen. Daardoor kon nu snel in overleg met hem een vervanger worden aangezocht en weet inmiddels ook elk lid van de fractie wat hem of haar te doen staat.

De politieke realiteit is nu ook dat er een collegeformatie gaat plaatsvinden waarbij de afgewezen grootste fractie binnen de Raad in stilte zal moeten toezien hoe er zonder Westland Verstandig een nieuw college in elkaar wordt gezet. En hoe die, mogelijk zonder de aanwezigheid van Duijsens zal worden geïnstalleerd. Waarbij deze een voor Westland vrijwel kritiekloze ‘Duijsens’-start gaat maken.

Waarbij ook wel duidelijk is dat Duijsens, zodra hij maar kan, de touwtjes weer in handen neemt. In Malaga of in ’s Gravenzande. En eventueel via WhatsApp gaat mee regeren. En misschien geregeld als gewoon burger gaat inspreken. Imponderabilia of niet, deze politicus vindt wel een weg om toch bij B terecht te komen.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Poppetjes
Wie nu het proces van dichtbij bekijkt moet wel gelijk concluderen dat qua programma deze vier partijen het in één middagje wel eens kunnen worden. Hun onderlinge verschillen zijn echt niet zo groot maar een ander, groot probleem is het invullen van de poppetjes.
Vrouwtjes en mannetjes zijn er wel te vinden maar vrouwtjes en mannetjes met kwaliteit minder. Die zullen best wel in Westland zijn maar de vraag is of ze willen. Bovendien is een aantal wethoudersplekjes al vergeven.

Jenny ineens informateur
Neem maar gelijk winnaar CDA dat al voor de verkiezingen liet weten dat hun Dennis Chafiâ een perfecte kandidaat voor een wethouderschap is.  Dat is wel zo maar een tweede christendemocraat met die kwaliteit vinden blijkt moeilijker.
In eerste instantie ging de naam rond van de net vertrokken fractieleider Jenny Vermeer maar die liet al snel horen er na zoveel jaren politiek niets voor te voelen.
Daarom was het deze week wel heel bijzonder dat zij ineens, naast onze Foort, toch als formateur aan het werk gaat. Een rol die nogal eens automatisch overloopt naar een wethouderschap. Een handige truc van de VVD’er Poort om haar alsnog binnenboord te houden?

Twee is toch moeilijk
Ook GBW dat bij deze collegevorming twee wethouders zou kunnen krijgen heeft het daar moeilijk mee. In de huidige coalitie heeft ze twee wethouders, Anko Goudswaard  en Michiel Ferwerda. De  eerste is succesvol, wil weer vier jaar besturen en zijn ambitie is bovendien ondersteund doordat hij met voorkeurstemmen van lijstduwer bijna bovenaan de lijst eindigde.
Dat ligt anders met Ferwerda die succesvol flaneerde als groene wethouder, maar  minder succesvol was met zijn eigen portefeuille. Daardoor en ook door zijn manier van besturen heeft hij in zijn eigen fractie nogal veel kritiek te verduren.

Nieuwe kandidaat denkt nog na
In een zoekpartij kwam raadslid Mireille van der Stelt ‘op straat te liggen’ maar die is inmiddels van het lijstje gehaald omdat ze geen zin had in 4 jaar ruzie met de nieuwe oppositieleider Peter Duijsens.
Er circuleert nu een naam van een nieuwe GBW-kandidaat maar die twijfelt of hij wel zijn huidige baan moet opzeggen. En die zal deze week ook het bericht hebben gelezen dat een uitstapje als wethouder grote financiële consequenties voor je pensioen kan hebben. Nog steeds geen nummer twee bij GBW dus.

Kritische VVD-achterban
De situatie bij de VVD ligt weer anders. Over de talenten van Peter Valstar bestaat geen twijfel maar die nu gaat beginnen met een fractie die geleid wordt door een lid dat de afgelopen jaren politiek nogal heulde met (ook nu weer) coalitiepartner GBW.
Ook met een fractie waarin behalve zij de rest overloopt van onervarenheid en solisme. De VVD-achterban is kritisch, da’s leuk voor een wethouder…

Gericht op oppositierol
Nog onduidelijk is wie er LPF-wethouder gaat worden. In een afscheidsinterview heeft fractieleider Dave van Koppen gezegd wel te willen maar dat was een dag nadat bekend werd dat GBW liever de LPF dan D66 als coalitiepartner zag. Tot die datum was de LPF nog geheel gericht op een oppositierol en het kan best zijn dat Dave inmiddels interne concurrentie heeft gekregen.
Met Pinksteren geloven sommigen dat er mensen waren die met tongen spraken en elkaar in de meest vreemde talen toch konden verstaan. Zo’n wondertje mag je Foort met zijn wethouderskandidaten toewensen.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Liever LPF dan woke D66
Pas na dit weekend volgt een reanimatie. Dan gaat het alternatief van GBW, samen met het CDA, VVD, en – heel bijzonder en onverwacht- ook met (de verliezer) LPF worden onderzocht. Zeer waarschijnlijk succesvol, want binnen dit clubje heerst nu al tevredenheid omdat bij hen aan twee bijna principiële wensen kan worden voldaan.
Eén deel is namelijk zeer, zeer gelukkig dat via deze eerste route de grote politieke lastpak Peter Duijsens aan de oppositionele zijlijn kon worden gezet. Een ander deel is bovendien content met de ruil van de oorspronkelijk geplande samenwerking met D66 naar de lokale LPF. Het was sowieso GemeenteBelang Westland dat deze rechtse verliezer verkoos boven het in hun ogen woke-clubje van Benjamin Hofland. Dan nog liever weer samen met de overblijfselen van, ooit, de lokale Pim Fortuyn-partij, zelf menig ‘origineel’ partijlid was verbaasd.

Poppetjes-spel in de war
Door deze bijzondere move is nu ook het parallel aan de formatie lopende poppetjes-spel van nieuwe wethouders, ineens in de war geraakt. De ‘eeuwige’ Ben van der Stee en zijn partijgenoot Carlieke van Staalduinen verdwijnen als WV-bestuurders en ook Benjamin Hofland moet ineens aan een andere toekomst denken.
Daarnaast greep net vertrekkende LPF-fractievoorzitter Dave van Koppen zijn kans om in een afscheidsinterview te melden dat hij best wethouder zou willen worden. Maar daarmee was en is de poppetjesgalerij van een nieuw college zeker nog niet opgelost.

‘Bontenbal’ Kevin staat klaar
Het CDA dat, al rekenend op winst’ een wethouderszetel reserveerde voor raadslid Dennis Chafiâ, had een tweede plucheplek voor de vertrekkende fractievoorzitter Jenny Vermeer in het hoofd gezet. Maar ondanks aanhoudende partijdruk blijft zij weigeren. Maar als de partij persisteert.. Er staat al een afdelingsvoorzitter met overtuigingskracht klaar, anders wel de lokale ‘Bontenbal’ Kevin.

Keizers probleem
Een vergelijkbaar probleempje heeft GBW, waar de ene zittende wethouder en met voorkeurstemmen herkozen Anko Goudswaard, zo weer in een college kan stappen. Dat telt niet voor de tweede GBW-wethouder Michiel Ferwerda. Die, was wel lijstduwer, maar kreeg veel minder voorkeurstemmen.
De reden daarvoor mag iedereen zelf invullen, maar voorlopig zit Keizer met het probleem of hij wel weer in zee wil met de binnen de partij nogal bekritiseerde Ferwerda. Zelfs in de deze week doodstille Verdilaan gonsde al de naam van Mireille van der Stelt.
Als dat gebeurt is één ding zeker. Gezien de vriendschap tussen haar en Duijsens zal de Westlandse raad in de komende jaren oppositioneel weer geregeld vuurwerk worden. Écht vuurwerk.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Historische voornaam
Daarvoor was Foort al enkele jaren burgemeester van de fusiegemeente Nissewaarde, met Spijkenisse en Bernisse. Daarvoor was hij onder meer als VVD-wethouder actief in Schiedam, en een aantal jaren Tweede Kamerlid.
Dat een gemiddelde Nederlander hem nauwelijks kent zegt niet zoveel, al had je kunnen verwachten dat iemand met die zelden gebruikte historische voornaam wel enige bekendheid had gekregen. Toegegeven, hij oogt als een VVD’er licht ballerig, maar niet direct als een echte liberaal die zijn studie in Leiden combineerde met het kakkineuze lidmaatschap van de sociëteit Minerva.

Boeiend netwerk
Daarna kom je er achter dat hij (later) op belangrijke posities nog wel wat relaties heeft leren kennen. En een boeiend netwerk heeft vergaard, met contacten die altijd van pas komen.
Zoals hij deels een periode tegelijk Kamerlid was met onze Arne Weverling voor wie de Tweede Kamer niet echt zijn thuis was, maar die nu wel succesvol bestuurlijk baasje de provincie Zuid-Holland is. En ook het daarna in de Tweede Kamer zittende lid Peter Valstar is een van zijn ‘politieke vrindjes’, zoals dat bij de VVD heet. Geen bloedbroeders, maar wel iemand de je kunt bellen als je hem nodig hebt.

Via Marc en Bouke
Bij zo’n googleachtige digi-zoekpartij ontdek je ook dat in de jaren van Nissewaarde de hoogste ambtenaar én gemeentesecretaris daar ene Marc Weerts was. Als er niet gelijk een belletje rinkelt, die man is sinds september 2023 de algemeen directeur van de gemeente Westland.
En Foort kent ook onze eigen Bouke Arends wel want zowel Westland als het iets kleinere Nessewaard zitten in de MetropoolRegio Rotterdam Den Haag. Gaat ‘e goed, Bouke? Zeker Foort.
Kort en goed, toen Van Oosten werd benaderd om hier informateur te worden voor een Westlands bestuurscollege heeft hij natuurlijk wel een bedenktijd van een half uurtje bedongen. ‘Om even wat vriendjes te bellen’. In die kringen heet dat strategische perspectief innemen.

Over de tong
Daar is in principe niks mis mee maar de kans is groot dat zijn contacten een nogal gekleurd beeld hebben gegeven van de politieke verhoudingen in Westland. Zonder twijfel zullen dan Remmert Keizer en uiteraard Peter Duijsens over de tong zijn gegaan. In ieder geval zal Foort niet maagdelijk de weg naar Westland hebben afgelegd.
Hij moet al tijdens de eerste gespreksactiviteiten rond de inmiddels mislukte Voorkeursvariant geweten hebben dat dit meerderheidsmodel met Westland Verstandig er na de extra raad vorige week maandag niet meer in zat. Dat bleek al direct toen hij, met Verstappen-snelheid na de eerste ronde, die mogelijkheid naar het land der fabelen verwees.
Het was beter geweest als we daar gelijk mee waren begonnen zal hij wel naar Arne, Peter, Bouke en misschien naar Marc hebben geappt. Wedden dat ene Peter Duijsens er vragen over gaat stellen…

Rien van den Anker

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

CDA-messen met liberale scherpte
Waarbij zij, de christendemocraten dus, zouden moeten gaan samenwerken met de grootste raadsfractie van Westland Verstandig aangevuld met VVD en D66. Onder meer was de kloof over onderwerpen als een nieuw theater De Naald en de toekomstvisie tuinbouw te groot. Waarbij tegelijk de volgens het verkennersduo Jeroen Toet en Martin Buitelaar beste te vormen bestuurscoalitie van de baan was.
Het werd verbijsterender toen de VVD een gelijksoortige mening bleek te hebben. Alsof de CDA-messen in de ruggen van de verkenners nog even werden gedraaid. Het gezicht van Jeroen Toet sprak geen boekdelen maar een hele encyclopedie.

Rücksichtslos neergesabeld
Met de gecombineerde, natuurlijk niet afgesproken (!) move van CDA en VVD leek het er op dat de in het verslag genoemde tweede collegevariant (van GemeenteBelangWestland plus CDA, VVD en D66) er automatisch, zou komen. Maar die werd tot veler verbijstering rücksichtslos neergesabeld door … GBW.
Die wilde toch iets meer naar rechts; die vond klaarblijkelijk, en niet helemaal onverwachts, D66 te links, of misschien te woke. Die zag dus op die plek liever de verliezer LPF zitten. Of ging desnoods in zee met winnaar Forum voor Democratie. Maar de echte verbouwereerdheid moest toen nog komen.

Grote Drie
In d  e wandelgangen zong er, nog voor het verschijnen van het verkennersrapport, eerder een derde variant rond, te weten een college met de Grote Drie met Westland Verstandig, GemeenteBelangWestland en CDA.
Maar die was in het verslag al van tafel geschoven omdat Toet en Buitelaar van mening zijn dat een coalitie met die samenstelling ‘niet kansrijk’ is. Op zich niet zo heel gek, want zelfs een politiek-gedesinteresseerde burger weet dat de relatie in de raadzaal tussen WV en GBW zelden vriendschappelijk is. Vaak is er sprake van ordinaire ruzie.

Bepaalde voorwaarden
Westland Verstandig ontkent dat, zegt dat het beeld van ruziezoekers vooral wordt geschetst door andere partijen. En zelfs ook GBW heeft tijdens de (vertrouwelijke) besprekingen met de verkenners laten doorschemeren best wel aan deze constructie te denken. Maar, logisch, wel onder bepaalde voorwaarden.
En het waren juist die voorwaarden die de verkenners tot de conclusie brachten dat het niet zou lukken tussen die twee: „Wij zijn nagegaan of die voorwaarden vervuld konden worden. En dat bleek niet het geval.” Tot nu toe heeft niemand laten horen wat die voorwaarden dan wel zijn. Gingen die over politiek, zaken of personen?

Liberaal muizengaatje
Ze zijn trouwens wel bekend, zouden zelfs genoemd zijn in het eerste, ongecorrigeerde, vertrouwelijke verkennersverslag. Waarin elke politieke partij, alleen in de eigen bijdrage, nog aanpassingen mocht aanbrengen voor het definitieve verslag.
Politiek staatsrechtelijk is het nu een interessante vraag of de nieuwe informateur Foort van Oosten die eerste versie te zien krijgt. En zo ja, of hij die wil gebruiken. Als liberaal zal hij mogelijk eerder een muizengaatje zoeken met zijn eigen partij.
Het zal dus wel een bestuurscollege worden met GBW, CDA, VVD en de LPF. Dan hoeft de eerste ook ‘zijn’ voorwaarden nooit bekend te maken..

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Cynisch
En naast verbindend opereren moest de fractie geregeld ook nog eens manoeuvreren tussen de twee soms agressief politiek bedrijvende coalitiepartners GBW en WV. Waarover de inmiddels naar 50Plus overgestapte fractievoorzitter Guus Bakker zelf vaak met trots verkondigde hoe hij de kemphanen van elkaar wist te houden en later weer aan elkaar wist te verbinden. Hoe cynisch was het ook dat zowel Remmert Keizer (GBW) als Peter Duijsens (WV) zeiden daar weinig van te hebben gemerkt.

Drie kanten
We zitten nu na de raadsverkiezingen in een nieuwe formatiefase. Waarbij er inmiddels al twee verkennende formateurs zijn benoemd door de grootste fractie van Westland Verstandig.
In hun verslag vertellen de verkenners Jeroen Toet en Martin Buitelaar dat we grosso modo drie kanten uit kunnen. De favoriet is die via Westland Verstandig Plus (met CDA, VVD en D66), de tweede heet GemeenteBelang Westland Plus (met CDA, VVD en D66). En een deurtje wordt nog opengehouden voor GBW en WV samen met het CDA.
Bijzonder is dat steeds het CDA een centrale rol krijgt. Waarbij deze bestuurderspartij die in het verleden heel lang aan de macht was maar in de laatste collegeperiode in de oppositie belandde, weer terug is. Omdat zij kiezerswinst pakte en in grootte de tweede fractie is geworden. Net als GBW met 7 zetels maar wel met iets meer stemmen.

Nipt en keihard
Interessant is wat voor rol de VVD die dankzij Peter Valstar als wethouder van 3 naar 4 zetels ging, nu gaat spelen. Mochten WV en GBW het op de een of andere wijze toch weer eens worden, dan is de zevenkoppige CDA-steun al voldoende voor een meerderheid. Is de VVD helemaal niet meer nodig. Bij de twee andere varianten is zij voor een meerderheid nipt en keihard nodig.

Fundering wethouderschap
Waar ook rekening mee moet worden gehouden is dat VVD-deelname betekent dat Valstar weer wethouder wordt. In die rol voelt hij zich als een vis in het water, ook al zal de naam van de belangrijkste collegepartner veranderen.
Maar als hij die beslissing neemt creëert hij voor zichzelf wel een nieuw probleem. Immers, in het huidige democratische systeem moet een wethouder, onderdeel van een soms moeizaam politiek samengesmede coalitie, er in ieder geval van uitgaan dat hij onvoorwaardelijke steun heeft van zijn eigen fractie. Die is de fundering van zijn wethouderschap.

Boomer, ook een feminist
En die VVD-fractie gaat nu bestaan uit een ervaren, potentiële fractievoorzitter die de afgelopen tijden politiek warmere contacten toonde naar de GBW-fractie dan de WV-fractie. Verder een echt pas benoemd, druk en nogal individualistisch opererend, raadslid dat – na zijn steunraadslidmaatschap – zelf beaamt nog veel te moeten en te willen leren.
En tenslotte twee politiek totaal onervaren, vrouwelijke nieuwelingen. Het ware misschien beter geweest als de liberalen minstens één van de andere, actieve steunraadsleden hoger op de lijst hadden gezet. Ook al zijn dat mannen; niet alleen een boomer, ook een feminist moet het daarmee eens zijn. Los daarvan gaat het wel geregeld billen knijpen worden bij de plaatselijke VVD.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Cryptische zin
Een opmerkelijke, wat cryptische, zin in een boeiende constructie die lijkt te verwijzen naar Hoflands ambitie – en inmiddels ook serieuze politieke gerucht – dat hij mogelijk Westlands wethouder wil worden. Dat mag, maar Boukes’ woorden werden uitgesproken op een moment dat alles in de collegeformatie nog heel onduidelijk en onzeker is.

Twee verkenners
Er zijn op dit moment twee verkenners aangewezen door Westland Verstandig-fractievoorzitter Peter Duijsens die in stilte opereren. En zelfs de normaal meest spraakzame politici zijn zwijgzaam en stil.
De verkenners Jeroen Toet en Martin Buitelaar komen dinsdag met een tussentijds verslag, dat in principe alleen de richting aangeeft die er voor een nieuw college kan worden aangegeven. Met wie en hoe weten eigenlijk alleen Toet en Buitelaar. Alle andere deskundige watchers kunnen slechts gissen en gokken.

Boukes bloopertje
Dat geld ook voor de burgemeester wiens rol op dit formatiemoment eigenlijk nul is en in ieder geval volledig a-politiek. In theorie, want natuurlijk weet hij veel meer, al was het alleen maar omdat hij dagelijks voor een plas of een tas (koffie) in zijn kantoor de politieke Wandelgangen op moet. En wel eens iemand tegenkomt..
Maar zelfs als hij via-via meer weet dan moet hij zelfs de schijn van voorkennis niet laten merken. En zeker niet zijn eigen voorkeur laten doorschemeren. Een politiek bloopertje van Bouke.

Laatste Lierse burgemeester
Huub van der Meer is deze week overleden. Hij was de laatste burgemeester van de onafhankelijke gemeente De Lier. In 2004 werd hij wethouder in de nieuwe gemeente Westland waar zijn oude gemeente ook in is opgegaan.
Voor zijn Westlandse bestuurlijke jaren was hij in de provincie Zuid-Holland statenlid en ook gedeputeerde. Later was hij ook nog jarenlang waarnemend burgemeester in andere gemeenten.

Géén oppositie
Met smaak en met humor kon de tachtiger over zijn carrière verhalen. Zo vertelde hij ooit zijn Lierse jaren fantastisch te hebben gevonden. Hij had collegiaal medelijden met zijn opvolgers die te maken kregen met soms een behoorlijke politieke versnippering binnen de gemeenteraad.
En tig fracties. „Ik had in De Lier een college met wethouders van alle gekozen fracties, en géén oppositie. Een gouden periode!”

Rob nu echt aan tafel
WOS-coryfee Rob Veenman gaat nu echt aan tafel werken. Vooral ook om te vergaderen. Hij wordt de nieuwe directeur-bestuurder bij de Westlandse mediazender. Mede door zijn talkshow ‘Aan tafel’ is hij al een Behoorlijk Bekende Westlander. Dat populaire programma blijft hij in zijn nieuwe functie er ook gewoon bij doen.
Zijn benoeming komt voor de WOS op een belangrijk moment want die gaat binnenkort verhuizen van ‘s-Gravenzande naar het World Horti Center in Naaldwijk. Veenman is ooit bij de WOS begonnen als vrijwilliger. En sindsdien loopt die als een rode draad door zijn leven. Eerder was hij ook al manager bij de Rabobank Westland.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.