Ombudspolitiek
Dit soort activiteiten zijn onderdeel van het (vakjargon) ombudspolitiek. Dit omdat de onderwerpen vaak kleinschalig en praktisch zijn en direct het leven van de gewone burger raken.
Ze gaan over allerlei onderwerpen, variërend van woningbouw, verkeersveiligheid, handhaving maar ook losliggende tegels en hondenpoep.

Veel kosten
Veel politieke partijen gebruiken deze vragenstellerij geregeld, een aantal heel vaak. De kritiek op hen richt zich vooral op het argument dat sommige vragen veel tijd kosten van de betrokken wethouder en vooral van zijn ambtenaren. Dat kan in de duizenden euro’s oplopen.
Er is in het verleden een periode geweest dat de beantwoording werd voorzien van de tijd- en geldkosten maar die berekening kostte weer veel tijd. En het publiekelijk benoemen hielp helemaal niet.

Gemor
Het gebruik van deze 42-vragen is dus niet gebonden aan een maximum maar er wordt wel verwacht dat een zekere norm van noodzakelijkheid aanwezig is. Die verantwoordelijkheid ligt bij de politici zelf.
Daarom was er onlangs wel enig gemor toen Westland Verstandig 79 vragen over de nieuwbouw van het theater De Naald stelde. Die partij is trouwens koploper en vragenkampioen en staat al jaren op nummer 1 bij het aantal gestelde vragen. Ook als coalitiepartij.

Irritatie bij raadsleden en college
Nu het aantal WV-vragen sinds de komst van een nieuw bestuurscollege aanzienlijk is toegenomen, neemt ook de irritatie bij andere partijen toe. En die leeft inmiddels ook bij het college van burgemeester en wethouders.
Hetgeen ook doorgedrongen is bij Westland Verstandig zelf, want deze week was er een persbericht waarin ze uitlegt waarom ze zoveel vragen stelt.
‘Juist het beantwoorden van vragen van gekozen volksvertegenwoordigers behoort tot de kerntaken van een gemeentelijke organisatie. Democratische controle kost tijd, maar is onmisbaar voor een open, transparant en betrouwbaar gemeentebestuur,’ is het verweer.
‘Niet de vragen zijn het probleem maar de problemen die aanleiding geven om vragen te stellen. Het gaat zeker niet om vragen te stellen om het vragen stellen,’ aldus WV in het persbericht.

Neveneffect
Toch ontkomt een ieder die weet hoe de politiek werkt niet aan de indruk dat de tsunami van vragen ook een neveneffect heeft om het zittende bestuurscollege te jennen.
Ongetwijfeld speelt ook mee dat WV nog steeds boos is op de nu zittende partijen als GemeenteBelangWestland, VVD en  CDA. Omdat die tijdens de collegeformatie hun partij rücksichtslos terzijde hebben geschoven. Het wachten is nu op een mogelijk boze reactie van die partijen of het college. En of die het vragengeweld op hun eigen manier gaat beantwoorden.
In de grijze oudheid was er een liberale minister Hans Wiegel van binnenlandse zaken die last had van veel vragen van de toen nog bestaande oppositiepartij PvdA. Hij had daarna standaardantwoorden bij de hand: Ja, nee en geen mening.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Appie en Dirk
Een belangrijkere reden zijn de financiën die velen doen besluiten toch maar dichterbij huis te blijven. Dat scheelt veel reiskosten en als je dan ook op de camping naar de ‘eigen’ supermarkt gaat kan dat ook veel schelen. De aanbiedingen van  Appie en Dirk staan ook daar gewoon op je telefoon.

Zomersluiting
Eigenlijk is het dan gek dat thuis je eigen theater om de hoek aan een zomersluiting doet. Je blijft dan wel thuis maar je wilt daar ook wel eens uitgaan om naar de film of een theater te gaan. Als het weer bijvoorbeeld ietsje minder is.
En als je een dagje strand, of Drievliet of de dierentuin al gehad hebt ontstaat misschien een plan voor een filmmiddagje. Dat kan dus ineens niet want bijvoorbeeld Theater De Naald in Naaldwijk is van zaterdag (vandaag) tot en met maandag 31 augustus gewoon gesloten. En niet alleen dat theater maar dat geldt voor alle theaters in de buurt.

Weekend themafilms
Nu gun ik ieder theaterdirecteur en zijn medewerkers een paar weken vakantie maar je zou ook kunnen bedenken dat ze dan juist open gaan. Inhakend op de gewijzigde vakantieperiodes van heel veel klanten. Natuurlijk, De Naald is geen Jumbo die iedere dag van ‘s morgens 8 tot  ‘s avonds 22 uur open is.
Maar een theater zou best eens kunnen beginnen met zomeracties om op vrijdag- of zondagavond  speciale films te draaien. Of een weekend met diverse themafilms. In een gemeente van meer dan 110.000 inwoners als Westland moet daar toch belangstelling voor bestaan.…

Kerstbomenhotel
Het leek zo’n goed idee, in een ‘kerstbomenhotel’ in Honselersdijk zouden mensen allemaal na de feestdagen hun boom kunnen planten zodat die later in het jaar weer als kerstboom zou kunnen worden uitgegraven. Voor hem of haar of voor iemand die geen geld heeft om een nieuwe boom te kopen.
Het is niet gelukt, meer dan de helft van de geplante bomen zien er nu bruin uit en zal de volgende kerst niet halen. Volgens de initiatiefnemers heeft dat niet met de droogte te maken maar met het feit dat de bomen allemaal te korte wortels hebben. En daardoor niet aangeslagen zijn. Ook dat de bomen in andere grond zijn neergezet en dat de natuur hen geen gelegenheid gaf om te overleven.

Volgend jaar
De eigenaren die dachten een goedkope kerstboom te kunnen ophalen hebben inmiddels een mailtje gekregen dat hun boom (vrijwel) dood is. De initiatiefnemers gaan het begin volgend jaar nog een keer proberen. En zijn er van overtuigd dat het dan wel lukt.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Jakkeren maar door
Later tekende die tijd zich af als stil omdat er geen handel was en de politiek ook niet functioneerde. Van komkommeren is tegenwoordig mede door de komst van sociale media geen sprake meer. We jakkeren maar door en er zijn zelfs toeristen die tijdens de vakantie het nieuws intensiever volgen dan in het gewone werkleven.

Witte Donderdag
The Passion is een succesvol bijbels muzikaal programma, eerst van de EO tegenwoordig van de NCRV/KRO. De eerste editie was in 2011 in Gouda. Het wordt ieder jaar in een andere stad gehouden.
Het zal wel met die komst van het CDA in het nieuwe college te maken hebben maar die politieke partij probeert Westland nu ook dat paasverhaal op Witte Donderdag met het lijden en sterven en opstaan van Jezus Christus naar hier te halen.

Beetje naïef
„Daarmee zet  je Westland in ëén klap op de kaart,” geloven ze bij het CDA. Ze zijn wel een beetje naïef want ze richten zich op het jaar 2027. Terwijl televisiemakers zich al jaren te voren voorbereiden. En er steden in de rij staan.
Een extra probleem is dat het Westland een aantal kernen heeft die op redelijke afstand van elkaar liggen. De vraag is of the Passion hier logistiek wel te realiseren is.

 Pastoor Jaap en dominee Magda
Anderzijds, mooie plekken voldoende. Je ziet de beelden al voor je, Jezus met zijn discipelen langs de branding op het strand van ’s Gravenzande. Een Laatste Avondmaal bij Koppert Cress in Monster en ergens achter De Lier richting ‘t Woudt ís vast een heuveltje te vinden dat op Golgotha lijkt.
Een lange sliert mannenzangers vult zingend wat tuinbouwpaadjes  en voor de Kromme jongens is ook wel een plekje te vinden. Nu nog een paar solostekken zoeken voor de roomse pastoor Jaap Steenvoorden en de protestante dominee Magda Hazeleger. Dat is het Westland, Glazen stad, Europa’s tuin en Neerlands schat..

Branding en positionering
Het nieuwe bestuurscollege heeft wel interesse maar onduidelijk is of en met hoeveel geld het over de brug wil komen. Een paar jaar geleden heeft de gemeente al een behoorlijk bedrag – voor de Tour de France Femmes – toen als branding en positionering vrij gemaakt. Maar het is onduidelijk of het kersverse nieuwe college ( een deel van) dat geld nog steeds apart heeft gelegd. Voor the Passion bijvoorbeeld.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Tot op het bot
Er lijken zo op het eerste gezicht nogal wat beschadigde collegiale relaties. Zie maar bijvoorbeeld tussen Remmert Keizer (Gemeente BelangWestland) en Peter Duijsens (Westland Verstandig). Tijdens raads- en commissievergaderingen maar ook in de publiciteit media lijken die elkaar tot op het bot te haten. Maar het gekke is dat ze beiden volhouden dat ze elkaar buiten de politiek wel mogen. Nog sterker, dat ze alle twee  goed door één deur kunnen.

Totaal andere raadsvergadering
Afgelopen week waren beiden niet aanwezig tijdens de laatste raadsvergadering voor het zomerreces. Remmert vanwege private familiezorgen, Peter vanwege zijn nog lopende revalidatie na een fietsvalpartij.
Het cynische wil dat hun gerechtvaardigde afwezigheid wel leidde tot een – qua politieke sfeer – totaal andere raadsvergadering. Zelfs burgemeester Bouke Arends leek te moeten wennen. Moest ineens niemand tot de orde roepen. Heeft die nacht vrijwel zeker gedroomd van een raad zonder Peter en Remmert.

Je mag hopen dat de nu opgegeven ernstige redenen van afwezigheid binnenkort niet meer nodig zijn. Maar misschien kunnen beiden via uitzending gemist eerst de vergadering nog eens de uitzending terugspoelen.

Weigergemeente
En weer was Westland landelijk nieuws; logisch, want we zijn een van de 10 weigergemeenten die als eersten op het matje bij de asielminister Bart van den Brink zijn opgeroepen ‘omdat Westland de Spreidingswet negeert.’ Omdat Westland in meerderheid dus niet van plan is asielzoekers op te nemen en te huisvesten. Iets wat de gemeente volgens die Spreidingswet wel moet doen.

Hart van Nederland
Afgelopen woensdag zou een motie van Westland Verstandig en Forum voor Democratie worden behandeld waarin dat standpunt in feite werd herhaald. Die oppositiepartijen houden namelijk hun poot stijf en met deze motie zouden ze enkele nieuwe coalitiepartijen, als GBW en LPF, een beetje nerveus maken door hen te dwingen (nogmaals) te zeggen of zij er ook nog achterstaan.
Reden genoeg voor het SBS-nieuws programma Hart van Nederland om naar Naaldwijk te komen.

Geschrapt
Alleen werd besloten bij het vaststellen van de agenda dat de betrokken motie pas in het najaar gaat worden behandeld. En daarom nu van de agenda was geschrapt. Maar dat was geen reden voor het programma om het item tevoren toch ronkend aan te kondigen en te  melden dat dat onderwerp die avond wel eens verbaal gekletter zou opleveren.

Ook het uitgebreide geplande item in de late avondaflevering van Hart van Nederland ging gewoon door. Waarbij zelfs de suggestie werd gewekt dat over de Spreidingswetmotie gewoon inhoudelijk en breed was gediscussieerd. Gewoon het nieuwsitem schrappen omdat het ‘gekletter’ niet door is gegaan was niet aan de orde.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Woonwijk
Ik behoor tot de, mogelijk cynische, inwoners die ervan overtuigd zijn dat de toekomst van het Westland naar een mogelijk Haagse woonwijk gaat. Een groene hopelijk waar de tuinbouw slechts zeer bij is in een aantal zeer innovatieve bedrijven die zich richten op gespecialiseerde research and development. De tuinbouwproductie zal elders gaan plaatsvinden.

Wie nu al door het Westland rijdt moet soms zoeken naar kassen. Het duurt nog wel even maar nieuwe woningen hebben de strijd met glazen huizen zichtbaar verloren.
In de randen daarvan veranderen ook andere maatschappelijke en culturele onderdelen van Westland. Traditionele monumenten waarvan niemand verwacht dat die zouden verdwijnen. Tot het moment dat dat bekend wordt gemaakt.

Lukas Passion
Afgelopen week was er weer een. De unieke Westlandse traditie – Bachs Lukas Passion in de Oude Kerk in Naaldwijk – stopt. “Financieel is het niet meer te realiseren, de laatste drie jaar werd gemiddeld 31 euro per bezoeker, net zoveel als de entreeprijs, door sponsors betaald. Ook werd het steeds moeilijker jongere zangers te vinden”, aldus voorzitter Arnold Hordijk van de stichting Bach Westland. En aan hogere toegangskaarten wilde men niet beginnen. Einde van een jaarlijks traditioneel concert dat zelfs landelijk bekend was.

‘Niet echte’ Bach
De eerste Westlandse Lukas dateert van 1951. Toen dirigent Gerard Bal in 1968 als organist in Naaldwijk kwam, was hij enigszins sceptisch om aan deze in zijn ogen ‘niet echte Bach’ mee te werken. Hij deed het toch, op het orgel.
Het werd een traditie die in 1974 stopte; er was geen belangstelling meer. De revival mét Bal kwam in 1998, toen Naaldwijk zijn 800-jarig bestaan vierde en met een 80-koppig projectkoor ‘nog één keer de Lukas wilde doen’. Dat is daarna jaarlijks geworden. “De laatste 22 keer via de stichting Bach Westland.”
Door de coronacrisis dreigde de Lukas trouwens bijna weer te verdwijnen. De ‘Lukassers’ kwamen in verzet, wilden verder, weer met succes. Volgens statistici was de laatste uitvoering dit de eenenvijftigste.

Uniek
Dat ‘onechte’ Lukas-beeld is trouwens ontstaan omdat er nog steeds twijfel is of Bach – of een van zijn leerlingen – het werk zelf heeft geschreven. Het enige wat vaststaat, is dat er een partituur met zijn handschrift en handtekening bestaat.
Maar juist daardoor wordt de Lukas veel minder uitgevoerd dan de Johannes en de populaire Matthäus. En daardoor is die Westlandse Lukas-traditie op zich weer uniek en trekt deze bezoekers uit heel het land. Omdat de Lukas elders bijna niet wordt uitgevoerd.

Na het overlijden van Gerard Bal is de Lukas in de Oude Kerk overgenomen door het echtpaar Mirjam van den Hoek en Niels de Klerk. Zij is dirigent, hij de vaste organist van de Oude Kerk.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Vooral nu
En ook uitgebreid komen met goede argumenten waarom en vooral nu. Zo kon de iepziekte in de s Gravenzandse Oudelandstraat pas zichtbaar worden vastgesteld als de bomen in blad staan. Niet eerder. Ik wist het niet en menigeen niet.
Het eindresultaat is nu dat er een geheel nieuwe Oudelandstraat komt omdat er daar zowel aan de randen als in de middenberm ‘aangevreten’ bomen staan/stonden. En natuurlijk – de gemeente heeft geleerd – zullen de bewoners worden betrokken bij de herplanting van nieuw bomengroen.

‘Bakkie doen’
Alleen de standaardzin van de nieuwe, oude, groen-wethouder Michiel Ferwerda (GemeenteBelangWestland) blijft actueel, en nog steeds te gebruiken: „Zo behoudt de straat haar groene karakter.”
Een rasechte ‘s-Gravenzander die al jaren ter plekke woont relativeerde het geheel op zijn Westlands: „Door de bomen wist ik niet eens dat ik overburen had. Ik ga d’r is een keer een bakje doen.”

Bloemetjes buiten
De Westland Verstandig-politicus Ben van der Stee kan of gaat flink de bloemetjes buiten zetten. Nog maar kort geleden kreeg hij als vertrekkend wethouder een bloemenboeket omdat hij het bestuurderspluche verliet om waarnemend fractievoorzitter van zijn partij te worden. Zodat hij tijdelijk de door een fietsval afwezige partijleider Peter Duijsens kan vervangen.

‘Gehad, schat!’
Diezelfde avond kreeg hij tijdens de raadsvergadering uit handen van de burgemeester opnieuw ‘een kleurrijk bossie’ omdat hij benoemd was in die nieuwe functie. En afgelopen week was er een formele afscheidsreceptie als wethouder waar Van der Stee de zilveren erepenning van de gemeente Westland in ontvangst nam. En weer waren er bloemen, ook van relaties en burgers.

Onduidelijk is wel of die bloemenzee Huize Stee allemaal hebben gehaald want Ben wil nog wel eens op de fiets naar de Verdilaan tuffen. Bovendien heeft de hitte haar effect gehad. Maar het kan ook zijn dat hij een charmante receptiebezoekster thuis blij heeft gemaakt. “Gehad, schat!”

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Beetje vilien
Logisch en ook een beetje vilein dat dit succes daar werd gevierd in De Naald. De nieuwe bestuurders ontkennen dat natuurlijk en vinden het een passende locatie.
Precies passend in de lijn dat later in de afgelopen week, tijdens een officiële raadsvergadering, de politieke presentatie van de nieuwe wethouders en hun akkoord gewoon in de raadsvergadering aan de overkant plaats vond. Inclusief installatie en debat met alle gekozenen.

Partijen-boycot
Qua theater waren de beide bijeenkomsten overigens vergelijkbaar. Alhoewel, grote afwezige in De Naald was burgemeester Bouke Arends die liet weten niet te kunnen komen maar daar ook niet thuis te horen. En dit terwijl hij voorzitter is van het wethouderscollege.
En tijdens de officiële raadsvergadering duidelijk liet merken dat hij enthousiast met zijn nieuwe team aan het werk wil gaan, zijn team wel te verstaan.
Een ander principieel verschil tussen de sessies in De Naald en het raadhuis was de afwezigheid van de (weer nieuwe) oppositiepartij Westland Verstandig en de winnaar van de laatste verkiezingen Forum voor Democratie die van een naar drie zetels ging. Beide partijen boycotten welbewust de presentatieavond.

Opvallende Leo
Best opvallend was daarna de aanwezigheid in de theaterfoyer van VW-raadslid Leo Boekestijn. Die tot ieders verbazing de kleine zaal vol met politici negeerde en naar de grote zaal met honderden stoelen drentelde om daar op zijn vrije avond naar de film te gaan.
Daar was de lokale première van de nieuwe film Disclosure Day van Steven Spielberg. Leo was die avond daar de zesde filmkijker.

Net zo vilein
Reden genoeg voor de Peter Duijsens’ vervangende VW-fractievoorzitter Ben van der Stee om knorrige vragen te stellen hoeveel bezoekers de filmvoorstellingen van het theater nu wel trekken? En hoeveel bezoekers – net zo vilein – op basis van afspraken, vrijkaarten, arrangementen, uitnodigingen of andere regelingen toegang hebben gekregen?
En Leo greep na afloop van Spielberg ook nog mis omdat hij dacht toen nog even een mogelijk gratis gemeentelijk fluitje met zijn collega’s te kunnen gaan drinken. Iedereen was toen al naar huis.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Nog niet gelezen
Ook pas op dat laatste moment kreeg de wereld het 20 pagina’s tellende coalitieakkoord 2026-2030 in handen Een boekwerkje dat de boeiende titel: ‘vertrouwen, lef en vooruitgang’  heeft gekregen. En waarover nauwelijks vragen konden worden gesteld omdat nog niemand het toen had gezien, of gelezen.

Spreidingswet en Bouke
En de enige vraag of dit nieuwe college zich gaat houden aan de Spreidingswet werd beantwoord met een verbaal kluitje dat de raad volgende week dinsdag tijdens een raadsvergadering daarop mag schieten. Daarna thuis toch nog even gelezen dat het college wel democratisch genomen besluiten zal respecteren. Maar onduidelijk bleef of daarbij die Spreidingswet wordt bedoeld.
Pikant was die avond de afwezigheid van Bouke Arends die als burgemeester toch voorzitter van het college is. Maar die niet kon komen (!) maar eigenlijk ook vond dat hij daar niet thuis hoorde. En natuurlijk bang was voor een, tot zijn portefeuille behorende, vilein Spreidingswet-vraagje.

Zonder Westland Verstandig en Forum
Nogmaals, het was een aparte bijeenkomst ook al omdat hij werd geboycot door Westland Verstandig en Forum voor Democratie. Omdat die vonden dat het akkoord,  zonder hen en achter gesloten deuren,  pas na weken werd bereikt .
Maar niet alleen die twee partijen zijn nog steeds gefrustreerd dat ze in de eerste ronde naar de zijlijn werden verwezen.

Samen tegen dé zondebok
Ook bij de vier coalitiepartijen is duidelijk dat de gehele formatieprocedure zich daar gefrustreerd samenbalt in een collectieve aversie tegen Westland Verstandig. Dat is nu dé zondebok waartegen de komende regeerperiode gezamenlijk moet worden opgetreden. En ze zullen het voelen, ook al hebben ze de verkiezingen gewonnen.
Nog sterker, het aantal vragen en moties dat Duijsens cum suis nu al het licht heeft laten zien, geeft aan dat die partij de nieuwe rol van oppositioneel pispaal heerlijk electoraal gaat spelen. Mét hoofdletters..

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Niks kennismaken met de media, niks een frequente briefing. Dwingende vragen tussendoor van de media werden slechts beantwoord dat het proces nog steeds gaande was. Zowel Foort als belangrijke coalitiepolitici hielden de kaken op elkaar. Het leek wel of de jaren 50 van de vorige eeuw terug waren.

Niet met de pers praten!
Nog onduidelijk is of dat de schuld van de neo-liberaal Foort was die de lokale Westlandse politici op dag één al opriep: niet bilateraal met de plaatselijke pers praten! Maar het kan even goed zijn dat diezelfde mare uit de koker van de na jaren weer op het bestuurderspad belande CDA komt. Je kunt je bijna niet voorstellen dat GemeenteBelang Westland en of de lokale VVD hier achter zitten.
Maar het kan net zo goed zijn dat dit de nieuwe trend bij hedendaagse politici is; die Foort, na zijn kortstondige Haagse maanden, heeft meegenomen.

Gênant stil
Vast staat wel dat, als deze houding in Westland gewoon wordt, we een totaal andere politieke wind zullen gaan voelen. Al weten we dat de praktijk vaak anders is en dat ook de nieuwe lokale politici na enige tijd wel weer mee gaan doen aan het lekken, om het eigen publiek ‘gericht’ te bereiken.
Maar voorlopig is het nog gênant stil, want zelfs het voorstel om het coalitieakkoord kort voor de presentatie onder embargo aan pers en raadsleden te geven bleef onbeantwoord en werd botweg geweigerd.
Dat wordt dus inhoudelijk en persoonlijk een paar dagen gissen wat we donderdag te horen krijgen.

Alleen nieuw theater De Naald
Maar veel politieke intimi weten nu al aan te geven dat de grote lijnen bestaan uit wonen, wegen, groen en natuurlijk de Westlandse campus en tuinbouw. We zullen donderdag goed opletten maar eigenlijk is het enige principiële verschil de komst van een nieuw theater De Naald in Naaldwijk.
Waardoor uiteindelijk Westland Verstandig niet meer in een coalitie terecht kwam. En waardoor ook de grote politieke boeman Peter Duijsens weer oppositieleider wordt en met zijn speciale manier van werken de kleur van de Westlandse politiek gaat beïnvloeden. Waardoor er politiek dus vast wel weer onrustige tijden komen.

Onder embargo
De keuze om donderdag zowel het akkoord als de namen van de nieuwe wethouders te presenteren zegt ook iets van de betrokken informateurs en de nieuwe collegepartijen. Dat ze zich als groep die avond verrassend – in De Naald! – willen presenteren is op zich pr-matig wel leuk maar dat dan pas het coalitieprogramma wordt uitgedeeld is wel weer gek. Enigszins professioneel hadden ze die tekst natuurlijk vertrouwelijk onder embargo aan de bekende media en raadsleden moeten geven.
Al was het maar om die de gelegenheid te geven na de presentatie wat zinnige vragen te stellen.  Dat ze dat niet hebben gedaan zegt ook iets over hun denken over en vertrouwen in de media. Heel benieuwd hoe lang ze dat – inmiddels zonder Foort – volhouden.

Ondoorgrondelijk
En dan natuurlijk de namen. Drie zijn er sowieso bekend. Anko Goudswaard bij GBW, Dennis Chafiâ van het CDA en Peter Valstar VVD. Bij de volgende drie hangen we maar gelijk een disclamer op.
Toch Dave van Koppen bij de LPF? GBW leek eerst nog de twijfelen over verlenging van het mandaat van Michiel Ferwerda maar die lijkt toch te blijven. En dé verrassing komt mogelijk van het CDA.
Over het stellige afscheid van haar fractieleider Jenny Vermeer is, mede door Foort van Oosten, zelf ooit jaren een bestuurlijke bobo van protestantse huize, twijfel ontstaan. Volgens vele christendemocraten zijn in ieder geval Gods wegen ondoorgrondelijk. Maar het kan ook zijn dat Jenny, mede door de voormalige Leidse kerkrentmeester, tot inkeer is gekomen en ineens het Licht heeft gezien.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Grasslapers
Geregeld zijn er avonden waarop ook wordt gemeld dat er gemeenten zijn die op het laatste moment toch nog een oplossing weten te vinden en de bedreigde grasslapers (laten) ophalen en binnen hun eigen gemeentegrens een overdekte slaapplaats kunnen aanbieden. Een sporthal, een bedrijfspand.
Zo ontdek je dat Stadskanaal en Warffum daar Ter Apelse buurgemeente zijn. Inmiddels heeft ook de stad Groningen hulp aangeboden. Hulp die steeds wel tijdelijk is, 1, 2 of 3 nachten. Maar bijna iedere avond is het wel steeds maar wachten op een (veelal) burgemeester die het echt zat is. En helpt, zij het maar eventjes.

Noodopvang
Wie het nog niet door heeft deze kolom gaat onder meer over asielzoekers. U kunt nog stoppen met verder lezen.
Vooral over asielzoekers die recht hebben op noodopvang. Die is in de basis bedoeld als tijdelijke crisisoplossing. En geldt landelijk, vaak voor een periode van drie maanden, met de mogelijkheid om dit in overleg eenmalig te verlengen met nog eens drie maanden.
Ervan uitgaande, wat niet altijd lukt, dat dan elders bij een AZC een betere oplossing wordt gevonden. Die grasslapers-gesprekken gaan dus over mensen die voor heel korte tijd moeten worden geholpen.

Te weinig of niks
Van de 342 Nederlandse gemeenten zijn er zo’n 250 die onvoldoende of te weinig doen met de verplichte, deels tijdelijke opvang. Er zijn er ook die helemaal niks doen, een daarvan is Westland. Unaniem tegen de komst van asielzoekers..
Deze gemeente zou volgens de minister ongeveer 643 opvangplekken moeten hebben, waarbinnen een deel voor noodopvang-asielzoekers. Westland zegt slechts ruimte te hebben voor 140, maar nu belanden we in een discussie over wie we het precies hebben.

Zijstraatjes
Westland verdedigt zich namelijk dat het meer dan de gevraagde Oekraïners heeft opgenomen, dat ze ook wettelijk voldoende statushouders huisvest die al legaal zijn en formeel gewoon binnen mogen. En ook klinkt dat zij, meer dan gevraagd, arbeidsmigranten aan een woning heeft geholpen. Allemaal ‘zijstraatjes’ waarover Westland nu nog steeds met de beslissende provincie Zuid-Holland in discussie is.

Terug naar de grasslapers in het Hoge Noorden. Vanaf Westland ruim 250 km ver met bijna 3 uur enkele reistijd, met een bus nog langer. Een wereld van verschil.
Hier in kassenland haal je einde van de straat niet – door een overvolle collectebus – als je geld ophaalt voor ALS of Alpe d’HuZes. Hier slaan ze elkaar boksend in elkaar en halen ze drie ton op voor een hospice.

Dwars tegen de raad in
Maar ik heb nog niet gehoord dat er bijna iedere dag een groep Westlanders klaar staat met een vrachtwagen en 30 grote tenten om daar voor een paar nachten een tentenkamp te bouwen. En ik heb ook nog geen talkshow gezien waarop onze burgemeester Bouke Arends trots zegt zo’n initiatief volledig te steunen. Gewoon een keer dwars tegen, ook de nieuwe, Westlandse raad in. Eigenlijk wel gek voor iemand die komt uit Emmen. Da’s trouwens een bijna-buurgemeente van Ter Apel, op nog geen  15 km afstand.

Geen zorgen, volgende week weer een gewone, lekker rechtse, column…

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.