Geen woningen
De laatste jaren worden er steeds minder bloemen en planten aan de klok in Naaldwijk verhandeld. Zowel kwekers als kopers doen dat namelijk steeds vaker rechtstreeks en digitaal.
De Westlandse ‘hub’ blijft wel een belangrijk knooppunt voor kwekers, kopers en logistieke partners. Nog sterker, die zal nog met 250 miljoen euro nieuwe investeringen in gebouwen en infrastructuur worden verbeterd en gemoderniseerd.

Meer docks
Er komt meer nieuwe ruimte voor kopers en een uitbreiding van het aantal docks, de plekken waar vrachtwagens kunnen laden en lossen. „Door de eigen ruimte efficiënter te gebruiken, willen we meer ruimte beschikbaar maken voor klanten op de marktplaats”, legt algemeen directeur Pieter Bootsma in de krant uit.
Er komen vooralsnog geen woningen aan de kant van Honselersdijk waar het gebouw kleiner wordt. Een aantal jaren terug waren daartoe nog redelijk concrete plannen.

Ingrijpend plan
Kort en goed, een behoorlijk ingrijpend plan in het hart van het Westland bij de, naast de gemeente, grootste werknemer van de omgeving. Bij een bedrijf dat mede door de groei van Naaldwijk en Honselersdijk omringd is door enkele woonwijken. Heel veel Westlanders zijn buren van de veiling.
Is het dan niet – noem het maar eufemistisch – zeer opmerkelijk dat het Westlandse bestuurscollege in een reactie laat weten ‘onaangenaam verrast’ te zijn door de veilingmededeling. Dat de Westlandse bestuurders klaarblijkelijk behoorlijk van niks wisten en dat zij het bestuur van Royal FloraHolland nu dus gevraagd hebben om een ‘spoedgesprek’.

Vorkje prikken
Daarbij kun je je afvragen of er tussen de twee instituten gemeente en grootste Westlandse onderneming geen geregeld contact is (geweest). Of de verantwoordelijke wethouder(s), misschien zo nu en dan zelfs met de burgemeester, niet frequent met de ‘veilingboys’ een vorkje zijn gaan prikken. Of een bakkie doen.
Die belangrijke contacten kun je immers, aan beide zijden, niet overlaten aan snelle, ambitieuze ‘onderknuppels’, die vaak al na korte tijd weer zijn verdwenen. Waardoor zoals nu is gebeurd, alleen ‘effe’ een ambtenaar is gebeld.

Aalsmeerse arrogantie
Die vorm van netwerken is namelijk net zo belangrijk als geregeld je neus laten zien in het Haagse (tijdelijke) Binnenhof of in Brussel bij de EU. Heel ouderwets, een goede buur is beter dan een verre vriend.
En dat geldt natuurlijk ook voor de andere partij, want niet moet worden uitgesloten dat de veilingtop nogal last heeft van een (bijna Amsterdamse) Aalsmeerse arrogantie. Daar zitten al jaren nogal wat lieden die niet zitten te wachten op zakelijke bijpraat-babbeltjes met Westlandse tuindertjes.
Dat zijn de types die hun navigatie nog steeds keihard nodig hebben als ze toch weer eens op (de voor hen nog steeds onbekende) weg moeten naar de Middelbroekweg in Honselersdijk.
Types, die vanuit hun optiek eigenlijk vinden dat de gemeente Westland blij moet zijn dat er überhaupt iemand naar de Verdilaan heeft gebeld.

Rien van den Anker

 De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Respect en integriteit
Politiek is daar in principe niets mis mee, zeker wanneer je uitgaat van wederzijds respect en uitgaande van integriteit bij de ander. Maar de partijen die nu samen in een college zit wekken na hun machtsovername medio juni geregeld de indruk dat er ook andere argumenten dan politieke meespelen.
Waarbij het lijkt dat de regerende partijen hun onderlinge vetes van enkele jaren terug zijn vergeten, alleen maar om een andere partij de pas af te snijden.

Echte boezemvrienden
Partijen als het CDA, GemeenteBelang Westland en LPF kun je niet verwijten echte boezemvrienden te zijn en te zijn geweest. Maar hun huidige, gecombineerde afkeer van Westland Verstandig speelde toch mee om maar samen te gaan regeren. Ook daar is niks mis mee zeker als je ervan overtuigd bent dat een Westland zonder die partij een veel betere toekomst kan krijgen.
Maar dan is het niet slim en onprofessioneel als je de indruk wekt eigenlijk helemaal niet meer met die partij te willen samenwerken.

Ontwrichtend
Maar toegegeven, Westland Verstandig geeft in haar oppositierol ook geregeld de indruk dat haar politiek deels doordesemd is van rancune omdat zij als grootste fractie niet meer mag meedoen ‘in de macht’.
En dat zij door een immense, bijna dagelijkse, zee van (schriftelijke) raadsvragen aan het bestuurscollege op zijn minst grote ergernis bij de nu op het pluche zittende partijen opwekt. Allemaal wel legaal maar ook qua veel extra werkkosten ontwrichtend voor de gemeentelijke ambtelijke wereld.

‘Monddood maken’
Maar dan is het net zo kinderachtig als drie van de vier coalitiepartijen, LPF, GBW en VVD, nu initiatieven indienen om het Huishoudelijk Reglement aan te passen en zo vragen stellen te beperken of veel langzamer te beantwoorden. Dan kun je verwachten dat de partij die vindt dat zij daar onder gaat lijden woorden als ‘monddood maken’ gebruikt.

In dat opzicht wordt interessant  hoe de vierde coalitiepartij CDA, die het voorstel niet  heeft ondertekend, nu daarmee omgaat. Daar zitten immers ook genoeg politici die het bloed van Duijsens – nog steeds – wel kunnen drinken. Maar die zijn waarschijnlijk op dit punt slimmer en weten dat wraak een koud gerecht is. Ook in de politiek.

Rien van den Anker 

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Islamitische school
Dat beeld kantelde al een beetje toen we jaren terug nationaal bekend werden vanwege onze collectieve weigering voor de komst van een islamitische school. Die er later overigens gewoon wel kwam. Zelfs het toen oppermachtige CDA leek deels zelfs te aarzelen.
Ook toen de Spreidingswet een paar jaar terug werd ‘uitgevonden’ was Westland al direct de plek waar de gemeenteraad er zich unaniem tegen uitsprak. En ‘de wereld’ liet weten dat er hier, zelfs niet tussen de kassen, geen asielzoekerscentrum mocht komen.

Slechte bijsmaak
Ons land, én Westland, was collectief inmiddels al zo verrechtst dat meer mensen én gemeenten dat ook vonden en vinden. En dat Westland daardoor symbolisch een soort politiek voorbeeld voor die gemeenten werd.
En hoewel er nu een iets tactischer bestuurscollege dan het vorige is dat op slimme wijze met de betrokken minister Bart van den Brink een opmerkelijke soort asielzoekers-ruildeal gaat treffen, heeft deze kassengemeente nog steeds een naam met een slechte bijsmaak op het ministerie van asiel en migratie.

Illegale huisvesting
En daar komt dan nu actueel de rel rond de illegale huisvesting van een kleine 150 Oekraïners bij. Die door een welbekende ‘s-Gravenzandse tuinder hierheen zijn gehaald en (zouden) worden ondergebracht op locaties van de tuinder die niet toegestaan zijn door de gemeente.
Zodra de laatste handhavend optreedt schuift de tuinder het probleem door naar de gemeente. En maakt gebruik van de regel dat die wettelijk verplicht is dan voor huisvesting van de Oekraïners te zorgen. Waardoor heel snel slaapplekken op het vakantiepark Vluchtenburg moesten worden gerealiseerd. De rekening daarvan gaat vrijwel zeker naar het Rijk. Naar ons dus.

Onwenselijk en onacceptabel
De tuinder zegt dat hij best de huisvesting wil regelen maar dat de gemeente dwars ligt om aan de door hem gekozen locaties geen toestemming te verlenen. Dan los je het slaapprobleem toch zelf maar op, moet hij misschien wel gedacht hebben.
De gemeente noemt deze handelswijze onwenselijke en onacceptabel. Dat standpunt deelt ook de Westlandse politiek. Die er schande van spreekt en in meerderheid keiharde maatregelen wil en de gemaakte kosten bij de tuinder in rekening wil brengen.

Letter en geest
Ondertussen blijven de gemeente en de tuinder juridisch kissebissen over een juridisch oplossing van het probleem. Waarschijnlijk zal de tuinder volgens de letter van de wet niets fout hebben gedaan. Maar in de geest daarvan natuurlijk wel.
Dat alles kan dus nog wel een tijdje gaan duren maar één ding staat vast: in den lande klinkt opnieuw rond: daar heb je het Westland weer.

Rien van den Anker

 De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

RK-begraafplaats
Nu vooral de westerse wereld steeds minder gelovig lijkt te worden is de (machts)balans met de rest van de wereldse wereld flink aan het schuiven. Wat nog niet zo heel lang geleden stellig en zeker was is dat nu niet meer. Ook al zichtbaar ‘om de hoek’.
Neem maar de discussie rond de rooms-katholieke begraafplaats aan de Dijkweg in Naaldwijk. Een soort plek waarover in het, nog niet eens zo verre, verleden alleen werd gesproken in eeuwigheidswaarde. Wie daar belandde bleef er in principe altijd.

Groene herinneringsplek
Nu is dat totaal anders, gaat de discussie over woningbouw ter plekke of over een soort groene herinneringsplek met een kleine verwijzing – mét Mariabeeld – naar het verleden. Toen de grond exclusief plaats bood aan de stoffelijke resten van niet meer levende gelovigen die al een plekje in de hemel hebben.

Naar de kerk
Inmiddels lijkt de rol van de over ons beschikkende ‘lieve heer’ te zijn overgedragen aan het instituut kerk. Dat dezer dagen steeds vaker te maken heeft met een minder religieuze en slecht(s) wikkende gemeente. Die steeds meer wordt geleid door lieden die niet eens meer weten hoe de pastoor, laat staan de bisschop, heet.
Nu het gaat over een inmiddels niet meer echt actief gebruikte en ‘leefbare’ dodenakker is die uitdrukking inmiddels dan ook veranderd in een soort straattaal: de gemeente wikt maar de parochie beschikt.

Projectontwikkelaar
En dat heeft alles te maken met het feit dat de kerk nog steeds eigenares is van de grond. Waardoor een in principe moreel instituut anno 2026 bijna de rol van projectontwikkelaar kan spelen.
Het gevolg is nu dat op de Naaldwijkse locatie vooralsnog maar weinig tot niks gaat gebeuren. Politici kunnen discussiëren tot zij een ons wegen maar moeten (doodweg!) afwachten wat de kerkleiders willen.

Klok en jaartal
En die types denken anders, nemen (terecht) gelovend in een aperte scheiding van kerk en staat, de tijd. Voor hen zegt een klok niks over een jaartal. De politici moeten gewoon afwachten wat zij, in naam van Hem, gaan besluiten.
Het gevolg: grote kans dat de in het centrum van Naaldwijk gelegen stille begraafplaats een stille begraafplaats blijft. Letterlijk een dooie plaats. Maar positief gezien wel een rustgevend groen plekje in het drukke, moderne leven van jachtige inwoners.

Materieel denken
Maar het kan ook zijn dat de steeds meer leeglopende kerk begrijpelijk en noodgedwongen – niet meer religieus maar ook materieel – aan het denken slaat. En het mooie centrumplekje goed verkoopt. Kassa!
Met als enige kerkelijke tegenprestatie dat er daar ook een eerzaam reli-plekje komt, als verwijzing naar wat er vroeger was.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

In 5 minuten een kwartier
In het vorige college was het WV-wethouder Carlieke van Staalduinen bij wie je wel standaard aan haar gezicht kon zien dat ze blij was als de sessie voorbij was. Dit in tegenstelling tot haar partijcollega Ben van der Stee die in 5 minuten een kwartier vol praatte. Waarbij de meeste journalisten trouwens al halverwege inhoudelijk afhaakten.
De liberaal Peter Valstar wist sprekend de indruk te wekken dat hij bezig was met een ambtelijk Word-document, dat tegelijkertijd op de speaker van de laptop te horen was.

Wandelen door het bos
De GBW’er Michiel Ferwerda had de gave om zijn politieke en bestuurlijke verhaal zo te brengen alsof je met hem hand-in- hand door het bos wandelde. Waarbij hij net dat vogeltje en dat kikkertje zag, en aanwees, dat zijn gehoor (nog) niet eens had opgemerkt.
De tweede GBW’er Anko Goudswaard, afkomstig uit het onderwijs, bleek het talent te hebben om zijn toelichting helder te maken voor qua intelligentie verschillende leerling-journalisten, ook voor domme. Pas vier jaar geleden kersvers in de politiek binnen zijn te gekomen slaagde hij er in zich de venijnige mores en de gekleurde trucjes van de lokale partijpolitiek verbaal geheel eigen te maken.

Links of gekleurd
Boeiend is vaak te horen hoe een tussentijds opgestapte wethouder pas echt van je vindt als hij of zij afscheid neemt. Dat gebeurde afgelopen jaren een paar keer, dan moet je wel weer wennen aan een opvolger.
Als een bestuurscollege gewoon vier jaar blijft zitten is dat wel handig omdat pers en politiek mekaar dan behoorlijk hebben leren kennen. Al blijft de laatste groep altijd klaar staan met het ‘zwakke’ argument dat de media óf links óf (te) gekleurd met hen niet bevriende, andere partijen zijn. ‘Met jou praat ik nooit meer..’

Licht arrogant
Inmiddels zit er een nieuwe bestuurscollege waarbij de grootste verandering het wisselen van Westland Verstandig en het CDA is. Anko, Michiel en Peter stralen nu, licht arrogant, de deskundigheid uit van studenten in hun derde of vierde studiejaar. Die alles al (denken te) weten.
Dit in tegenstelling tot de nieuwelingen als de LPF-collega Dave van Koppen en de christendemocratische Jenny Vermeer en Dennis Chafiâ.

Wordt wel lachen
Samen met hun ‘oude rotten’ waren de drie ex-raadsleden deze week aanwezig om de media alles over hun nieuwe collegewerkprogramma 2026-2030 te vertellen. Dennis bleek (‘Wisten we al’) een natuurtalent spreken in het openbaar te zijn, van Jenny mag je hopen dat haar soms kwetsbare en eerlijke uitstraling ook in haar beleid als wethouder zichtbaar blijft.
En met de – jonge hond – Van Koppen wordt het wel lachen. Ook al omdat hij het collegemotto ‘Samen vooruit, met lef en Vertrouwen’ op geheel eigen wijze vertaalde. ‘Wethouder zijn is alle dagen feest’.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Glimmen van trots
Na een ‘regen’ van complimenten van het gekozen raadsvolk krijgt GBW-wethouder Anko Goudswaard het woord. Je kon de euforie voelen, bijna ruiken. Anko als held van de politieke dag die erin geslaagd is om de patstelling rond Spreidingswet los te weken.
Met een deal om asielzoekers niet in Westland te huisvesten, maar ze wel een dak in een AZC in Midden-Delfland te geven. En ze administratief toch ’Westlands’ te noemen.

En dan als tegenprestatie statushouders over te nemen van de ‘groene’ buurgemeente die daarvoor geen ruimte heeft. Heerlijk, een lokale politicus die een dreigende ‘bezetting’ van een behoorlijke rechtlijnige minister vooralsnog heeft afgewend. Een minutenlange staande ovatie bleef achterwege. Maar Anko glom wel, van trots. Als een Julius Ceasar.

Geschuif met mensen
Het politiek theaterstukje was onderdeel van een debat over twee moties van oppositiepartij Westland Verstandig en Forum voor Democratie die nog steeds twijfelen of de ruildeal die het Westlandse college met Midden-Delfland heeft geregeld, wel klopt. Die noemden het een bijzonder soort geschuif met mensen waarbij Westland statushouders uit die buurgemeente opneemt. In combinatie met een ruil waarbij die gemeente weer ruimte aanbiedt aan asielzoekers die eigenlijk van Westland zijn. Die vrezen dat van ruilen huilen komt.

Géén asielzoekers in Westland
Die Westlandse Midden-Delflanders belanden wel in een AZC maar niet in Westland. Zodat de politici daar trots kunnen blijven zeggen dat er geen asielzoekers bij hen binnen de gemeentegrenzen komen. En dat zij die zich daar al eerder tegen hadden uitgesproken konden volhouden zich daar aan te houden. Dat die draai voor veel kiezers behoorlijk als hypocriet overkomt telt niet.
De oppositiemoties van WV en Forum hadden dus alleen de bedoeling om eventueel ‘draaien’ juist bloot te leggen. Dat lukte niet omdat sommigen – deels inmiddels coalitiepartners – dat gedraai gewoon recht praatten als het Ei van Goudswaard. De moties haalden het dus niet.

Simpele vraag
Na de stemming had een korte muzikale schorsing met de triomsmars ‘Intocht van de gladiatoren’ op zijn plaats geweest. Wethouder Anko had dat wel leuk gevonden maar wist tevoren al dat burgemeester Bouke er niks in zag.
Het was eigenlijk alleen Westland Verstandig – raadslid Renate van der Giessen dat een scheur in de deken van vreugde aanbracht. Door simpelweg te vragen of asiel- en migratieminister Bart van den Brink (CDA) al gereageerd heeft op Goudswaard geniale ‘geschuif’.
Nee, dus.
De raadsrest liet zich na afloop van de vergadering borrel en bitterbal feestelijk smaken.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Oekraïners
Daarmee voldoet het Westland niet aan de verplichte opname van zo’n 635 asielzoekers maar toont het volgens Goudswaard wel een goede wil om tot een oplossing te komen.
Bovendien, zo meent hij, heeft Westland zich al eerder van haar beste kant laten zien omdat zij naast het aantal verplicht op te nemen Oekraïners een kleine 2000 bij particulieren heeft opgenomen. Die niet in de ambtelijke boeken zichtbaar zijn.

Versneld
En wonen hier ook al zo’n 7000 arbeidsmigranten en is er in de planning nog plek voor 3000. Kortom, je moet van hele goede huizen zijn wil je Westland een weigergemeente willen noemen, al is het natuurlijk wel de vraag of de verantwoordelijke asiel- en migratieminister Bart van den Brink (CDA) de Goudswaard-methode accepteert.

Binnen al dat bijzondere Spreidingswet-nieuws stipte de Westlandse wethouder, maar eigenlijk namens zijn collega Jenny Vermeer van het CDA, een ander heel belangrijk punt aan dat eigenlijk geheel verdween. Bijna tussen neus en lippen werd opgemerkt dat de gemeente in samenwerking met de bedrijfsleven actief statushouders versneld aan het werk gaat helpen.

Dwingende maatregelen
Werk, huisvesting taal inburgering en deelname aan de samenleving moeten volgens het college namelijk meer met elkaar worden verbonden.
Dat kan bijvoorbeeld al heel praktisch door taalcursussen niet ’s middags aan te bieden maar in de avonduren. Want die van overdag worden vaak niet bezocht omdat er dan al gewerkt wordt.
De begeleiding naar het sneller vinden van werk mag ook niet vrijblijvend zijn. Als statushouders niet meewerken, dan wil het college binnen de mogelijkheden van de inburgeringswet en participatiewet maatregelen gaan nemen.

Het bestuurscollege sluit zelfs dwingende maatregelen hiertoe niet uit. „We gaan er vanuit dat statushouders – en bijstandsgerechtigden in het algemeen versnelde begeleiding naar werken omarmen, klinkt het positief.  „Daarom gaan we per direct sterker inzetten op het versneld begeleiden van statushouders naar werk.“

Korting op uitkering
Wat dat in de praktijk betekent is nog onduidelijk. In België houdt dat in dat niet meewerken korting op de uitkering betekent; hardop zeggen doet hier dat (nog) niemand.
Voor de gemeente ligt er een schone taak: 70 procent van de statushouders in Westland heeft nu na 3 jaar nog geen werk. „En dat moet echt anders.”

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Eén ontsluitingsweg
De liberaal Valstar heeft al jaren ruzie met fractievoorzitter Peter Duijsens van Westland Verstandig die vindt dat één ontsluitingsweg via het Zuideinde (en de ’s Gravenzandseweg) onvoldoende is. En dat er een tweede moet komen via de Secretaris Verhoeffweg.
De wethouder ziet dan verkeerstechnische en gevaarlijke problemen opdoemen omdat er al meer dan voldoende zijstraten hierop uitkomen. Bovendien zit het daar aanwezige benzinestation behoorlijk in de weg.
Ook een tussenoplossing met slechts eenrichtingsverkeer ziet hij totaal niet zitten. Bovendien kosten die aanpassingen minstens een miljoen euro, zegt hij. En weer veel tijd.

Twee kostenfabrieken
Met de nu verstrekte omgevingsvergunning kan de bouw van dit nieuwe verdichtingswijkje dus in principe gewoon beginnen. Het gaat dan om een huur- en koopcomplex met 19 appartementen en acht onafhankelijke woningen, op een terrein in het centrum van Naaldwijk, langs de Naaldwijkse Vaart, waar vroeger twee kistenfabrieken waren gevestigd. In het wijkje zijn nu al enkele woningen voor gehandicapten van Droom je Thuis gerealiseerd.

Kruip-sluiproute
Omwonenden hebben al vanaf het begin tegen die ene weg bezwaren gemaakt omdat het huidige verkeer daar nu vaak vastloopt en problematisch is. De kruip-sluip route gaat via de kruising met het Zuideinde, de Prins Hendrikstraat, de Willem van Hoofstraat en de ’s Gravenzandseweg. Hier is ook veel verkeer vanuit de garage van het winkelcentrum De Tuinen en vanuit het Graanveld.

Tot de Hoge Raad
Na jarenlange en vele (bezwaar)procedures heeft de wethouder nu de knoop doorgehakt en gaat hij door met zijn inmiddels wel omstreden éénwegplan.
Maar wie dacht dat dit plaatselijke ‘burgeroorlogje’ daarmee voorbij is heeft het mis want de actieve tegenstanders beraden zich nu al dat zij bezwaren tegen het plan gaan maken. Vrijwel zeker tot aan de Hoge Raad.
Daar zitten zeker de kopers en de verhuurder niet op te wachten. Maar vast staat dat die acties in ieder geval jaren vertraging gaan opleveren.

Misschien Trump bellen
Op woensdag 23 september staat er op de agenda van de Westlandse gemeenteraad toch nog een initiatiefvoorstel van Westland Verstandig om een ander, aangepast plan te realiseren. Een raadsmeerderheid is daarvoor niet aanwezig. En tevoren zullen ongetwijfeld de gepokt en gemazelde klagende buren hun stem al hebben laten horen. Gewapend met één groot voordeel: de tijd.
Misschien moet de projectontwikkelaar maar eens zijn collega en VS-president Donald Trump gaan bellen. Misschien dat die wel een ideetje heeft.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Ergernis
De ergernis zit inmiddels ook bij het bestuurscollege dat beseft dat er maar een beperkt aantal ambtenaren is dat voor de beantwoorden kan worden ingezet. Of dus niet voor andere zaken.
Westland verstandig ziet dat anders, vindt dat dat alles het recht is van de burgers en dat onder de bevolking levende vragen democratisch gezien een antwoord verdienen.

Politieke pesterij
Op dit moment probeert de gemeente de vele vragen zo zakelijk mogelijk te beantwoorden. Maar er zijn al voorbeelden dat dan gewezen wordt naar bekende feiten. Zo lukte het een giga-vragenlijst over het theater De Naald handzaam in te korten in een paar alinea’s.
Het stadium is nog niet bereikt dat de vragen worden beoordeeld als een soort politieke pesterij. Die alleen gesteld worden om eigenlijk een beetje zand in de ambtelijke motor te strooien.

Meer ambtenaren
Maar het is wel veelzeggend dat de burgemeester Bouke Arends desgevraagd zei dat de kans aanwezig is dat deze zaak mogelijk noopt tot uitbreiding van het aantal ambtenaren.
Vrijwel zeker zal Westland Verstandig reageren met: Kan het college uitleggen waarom er op het stadhuis meer ambtenaren zijn gekomen?

‘Omvolking’
De taalruzie tussen burgemeester Arends en raadslid Jasper van der Voort van Forum voor Democratie is voorbij. Die ging over het woord ‘omvolking’ en de betekenis die dat woord heeft. Arends is van mening dat dat niet gebruikt kan worden tijdens openbare raad- of commissievergaderingen. En in de notulen.

Migranten vervangen
De laatste keer dat Van der Voort het enkele malen gebruikte ontnam de burgemeester hem daarom het woord. Dit omdat hij van mening is dat het Forum-raadslid ‘omvolking’ gebruikt als verwijzing naar de theorie dat sprake zou zijn van een bewust en georganiseerd plan om de oorspronkelijke bevolking door migranten te vervangen. Op zich niet in zo’n rare gedachte, want er zijn Forumpolitici die het in die context gebruiken.

Wetenschappers
Maar er zijn ook, vooral wetenschappers, die ‘omvolking’ zien als een politieke en maatschappelijke duiding van feitelijke demografische veranderingen. En die daaraan niet de stelling verbinden dat het hier gaat om een vooropgezet vervangingsplan. En er zeker geen racistische gedachten bij hebben.
Jasper zegt altijd dat hij het woord in die laatste betekenis gebruikt maar Arends wilde dat in eerste instantie niet geloven.

Urgent
Na de ruzie hebben de twee met elkaar gesproken en zijn tot de conclusie gekomen dat de term op zichzelf aanvaardbaar is in een discussie over (im)migratie. Anders gezegd, wanneer alleen de betekenis van feitelijke demografische veranderingen wordt gebruikt.
Dat de twee met elkaar gepraat hebben is waarschijnlijk urgent geworden omdat Jasper de voorzitter is geworden van de raadscommissie Bestuur en Economie. Een raadsoverleg waar vrijwel altijd burgemeester aanwezig is vanwege zijn portefeuille openbare orde en veiligheid.
In die situatie was de kans aanwezig geweest dat Jasper het woord in zijn voorzittersrol was gaan gebruiken. En, de slechts als collegelid aanwezige, Bouke had moeten reageren.

Met een bijzin
Daarmee lijkt het ‘literaire’ conflict tussen beide heren opgelost maar dat is natuurlijk niet zo. Duidelijk is wel dat een burgemeester zich niet in dit soort conflicten moet uitspreken. Daar gaat hij niet over.
Maar daarnaast kan niemand in het hoofd van Jasper kijken met welke kleuren hij ‘omvolking’ uitspreekt. Of gaat hij elke keer het woord met de bijzin ‘met de wetenschappelijke uitleg’ toelichten?

Beschaving
Eigenlijk had de baas – lees: de Raad – zich moeten uitspreken in het Huishoudelijk Reglement dat het woord ongepast en onbeleefd is.
Een beetje als ‘kanker’ dat veel jongeren als stopwoord gebruiken en vaak niet eens weten dat het om een ernstige ziekte gaat. En dus ook niet beseffen dat ze daarmee veel anderen diep kwetsen. Ook hier, niet verbieden, gewoon niet gebruiken. Uit beschaving.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Bakkie of biertje
Waarbij we vermoedden dat het vlakbij gratis parkeren aan het eind van de dag door hen gretig kon worden aangevuld met een bakkie of een biertje, bij ons. Dat ze dan pas later de pad op gingen werd graag geaccepteerd omdat dat ze daardoor ook de file huiswaarts misten.
Na twee seizoenen hebben we wat onaardig de drukke stroom ongenode gasten kunnen reduceren. ‘Nee, we hebben al bezoek.’ Maar zelfs bij valse kennissen durfden we geen geld te vragen.
Waarschijnlijk door ruimere parkeerfaciliteiten en ons vertrek na 9 jaren is het ook nooit tot een Rijdende Rechter-zaak gekomen.

‘Zet ‘em daar maar neer.’
Maar zoveel jaren later is parkeren voor strandbezoekers nog steeds een probleem. Dit ondanks een aantal betaalde strandparkeerterreinen langs de kust.
Nog steeds zijn er lieden die denken dat sommige voorterreinen van bedrijven en tuinderijen, zeker in de weekenden, ook openbare parkeerplaatsen zijn. ‘Zet ‘em daar maar neer.’
En dat je daar ook vrijelijk en zeker voor niks je auto kan neerzetten om verder naar het dichtbije strand te lopen.

Achter De Duinen-project
Dat gebeurt nu niet meer bij het echtpaar Tessa en Wouter in ‘s-Gravenzande. Hun probleem hebben ze nu opgelost door bezoekers via een QR- code een dagbedrag van 4,5 euro te laten betalen. Geld dat ze samen met hun zeven kinderen voor onderzoek gaan inzetten.
Als dit project gaat lopen is het wel duidelijk dat meer Achter De Duinen-bewoners betaalde parkeerplekken gaan aanbieden. Het mag trouwens van de gemeente als je maar duidelijk aangeeft dat die regels daar gelden.
Het is dat we daar niet meer wonen anders zou dat ook toen een best particulier idee zijn geweest. Omdat je vroeger in ‘s-Gravenzande veel bordjes in de voortuin zag staan met ‘Zimmer frei’. En bij de buren: ‘Alleen betaald parkeren’.

Langer leven, wel gemiddeld
De moderne versie van datajournalistiek levert soms heerlijk positieve berichten op. Zo staat nu in de krant dat de Nederlandse lucht steeds schoner wordt waardoor inwoners van het Westland naar schatting 62 dagen langer leven in 2030 ten opzichte van 2025.Zo blijkt uit onderzoek van de landelijke GGD-werkgroep Lucht. Gelukkig wordt zo’n uitslag altijd voorzien van een disclaimer dat niet iedereen zoveel dagen langer op deze aardkloot blijft. „De een woont nu eenmaal op een schonere plekken in de gemeente dan de ander of is gevoeliger”, is de uitleg.

Slechter qua stikstofdioxide
In het onderzoek zijn vooral fijnstof en stikstofdioxide bekeken die beide longen irriteren en de kans op hart- en vaatziekten verhogen. Qua fijnstof scoort het Westland rond het landelijke gemiddelde maar voor stikstofdioxide een stuk slechter dan in de meeste andere gemeenten.
Als je dit onderzoek gelooft kun je het beste in Wateringen gaan wonen waar je een 71 dagen langere levensverwachting hebt. Maar ook dat is gemiddeld.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.