Eén ontsluitingsweg
De liberaal Valstar heeft al jaren ruzie met fractievoorzitter Peter Duijsens van Westland Verstandig die vindt dat één ontsluitingsweg via het Zuideinde (en de ’s Gravenzandseweg) onvoldoende is. En dat er een tweede moet komen via de Secretaris Verhoeffweg.
De wethouder ziet dan verkeerstechnische en gevaarlijke problemen opdoemen omdat er al meer dan voldoende zijstraten hierop uitkomen. Bovendien zit het daar aanwezige benzinestation behoorlijk in de weg.
Ook een tussenoplossing met slechts eenrichtingsverkeer ziet hij totaal niet zitten. Bovendien kosten die aanpassingen minstens een miljoen euro, zegt hij. En weer veel tijd.

Twee kostenfabrieken
Met de nu verstrekte omgevingsvergunning kan de bouw van dit nieuwe verdichtingswijkje dus in principe gewoon beginnen. Het gaat dan om een huur- en koopcomplex met 19 appartementen en acht onafhankelijke woningen, op een terrein in het centrum van Naaldwijk, langs de Naaldwijkse Vaart, waar vroeger twee kistenfabrieken waren gevestigd. In het wijkje zijn nu al enkele woningen voor gehandicapten van Droom je Thuis gerealiseerd.

Kruip-sluiproute
Omwonenden hebben al vanaf het begin tegen die ene weg bezwaren gemaakt omdat het huidige verkeer daar nu vaak vastloopt en problematisch is. De kruip-sluip route gaat via de kruising met het Zuideinde, de Prins Hendrikstraat, de Willem van Hoofstraat en de ’s Gravenzandseweg. Hier is ook veel verkeer vanuit de garage van het winkelcentrum De Tuinen en vanuit het Graanveld.

Tot de Hoge Raad
Na jarenlange en vele (bezwaar)procedures heeft de wethouder nu de knoop doorgehakt en gaat hij door met zijn inmiddels wel omstreden éénwegplan.
Maar wie dacht dat dit plaatselijke ‘burgeroorlogje’ daarmee voorbij is heeft het mis want de actieve tegenstanders beraden zich nu al dat zij bezwaren tegen het plan gaan maken. Vrijwel zeker tot aan de Hoge Raad.
Daar zitten zeker de kopers en de verhuurder niet op te wachten. Maar vast staat dat die acties in ieder geval jaren vertraging gaan opleveren.

Misschien Trump bellen
Op woensdag 23 september staat er op de agenda van de Westlandse gemeenteraad toch nog een initiatiefvoorstel van Westland Verstandig om een ander, aangepast plan te realiseren. Een raadsmeerderheid is daarvoor niet aanwezig. En tevoren zullen ongetwijfeld de gepokt en gemazelde klagende buren hun stem al hebben laten horen. Gewapend met één groot voordeel: de tijd.
Misschien moet de projectontwikkelaar maar eens zijn collega en VS-president Donald Trump gaan bellen. Misschien dat die wel een ideetje heeft.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Ergernis
De ergernis zit inmiddels ook bij het bestuurscollege dat beseft dat er maar een beperkt aantal ambtenaren is dat voor de beantwoorden kan worden ingezet. Of dus niet voor andere zaken.
Westland verstandig ziet dat anders, vindt dat dat alles het recht is van de burgers en dat onder de bevolking levende vragen democratisch gezien een antwoord verdienen.

Politieke pesterij
Op dit moment probeert de gemeente de vele vragen zo zakelijk mogelijk te beantwoorden. Maar er zijn al voorbeelden dat dan gewezen wordt naar bekende feiten. Zo lukte het een giga-vragenlijst over het theater De Naald handzaam in te korten in een paar alinea’s.
Het stadium is nog niet bereikt dat de vragen worden beoordeeld als een soort politieke pesterij. Die alleen gesteld worden om eigenlijk een beetje zand in de ambtelijke motor te strooien.

Meer ambtenaren
Maar het is wel veelzeggend dat de burgemeester Bouke Arends desgevraagd zei dat de kans aanwezig is dat deze zaak mogelijk noopt tot uitbreiding van het aantal ambtenaren.
Vrijwel zeker zal Westland Verstandig reageren met: Kan het college uitleggen waarom er op het stadhuis meer ambtenaren zijn gekomen?

‘Omvolking’
De taalruzie tussen burgemeester Arends en raadslid Jasper van der Voort van Forum voor Democratie is voorbij. Die ging over het woord ‘omvolking’ en de betekenis die dat woord heeft. Arends is van mening dat dat niet gebruikt kan worden tijdens openbare raad- of commissievergaderingen. En in de notulen.

Migranten vervangen
De laatste keer dat Van der Voort het enkele malen gebruikte ontnam de burgemeester hem daarom het woord. Dit omdat hij van mening is dat het Forum-raadslid ‘omvolking’ gebruikt als verwijzing naar de theorie dat sprake zou zijn van een bewust en georganiseerd plan om de oorspronkelijke bevolking door migranten te vervangen. Op zich niet in zo’n rare gedachte, want er zijn Forumpolitici die het in die context gebruiken.

Wetenschappers
Maar er zijn ook, vooral wetenschappers, die ‘omvolking’ zien als een politieke en maatschappelijke duiding van feitelijke demografische veranderingen. En die daaraan niet de stelling verbinden dat het hier gaat om een vooropgezet vervangingsplan. En er zeker geen racistische gedachten bij hebben.
Jasper zegt altijd dat hij het woord in die laatste betekenis gebruikt maar Arends wilde dat in eerste instantie niet geloven.

Urgent
Na de ruzie hebben de twee met elkaar gesproken en zijn tot de conclusie gekomen dat de term op zichzelf aanvaardbaar is in een discussie over (im)migratie. Anders gezegd, wanneer alleen de betekenis van feitelijke demografische veranderingen wordt gebruikt.
Dat de twee met elkaar gepraat hebben is waarschijnlijk urgent geworden omdat Jasper de voorzitter is geworden van de raadscommissie Bestuur en Economie. Een raadsoverleg waar vrijwel altijd burgemeester aanwezig is vanwege zijn portefeuille openbare orde en veiligheid.
In die situatie was de kans aanwezig geweest dat Jasper het woord in zijn voorzittersrol was gaan gebruiken. En, de slechts als collegelid aanwezige, Bouke had moeten reageren.

Met een bijzin
Daarmee lijkt het ‘literaire’ conflict tussen beide heren opgelost maar dat is natuurlijk niet zo. Duidelijk is wel dat een burgemeester zich niet in dit soort conflicten moet uitspreken. Daar gaat hij niet over.
Maar daarnaast kan niemand in het hoofd van Jasper kijken met welke kleuren hij ‘omvolking’ uitspreekt. Of gaat hij elke keer het woord met de bijzin ‘met de wetenschappelijke uitleg’ toelichten?

Beschaving
Eigenlijk had de baas – lees: de Raad – zich moeten uitspreken in het Huishoudelijk Reglement dat het woord ongepast en onbeleefd is.
Een beetje als ‘kanker’ dat veel jongeren als stopwoord gebruiken en vaak niet eens weten dat het om een ernstige ziekte gaat. En dus ook niet beseffen dat ze daarmee veel anderen diep kwetsen. Ook hier, niet verbieden, gewoon niet gebruiken. Uit beschaving.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Bakkie of biertje
Waarbij we vermoedden dat het vlakbij gratis parkeren aan het eind van de dag door hen gretig kon worden aangevuld met een bakkie of een biertje, bij ons. Dat ze dan pas later de pad op gingen werd graag geaccepteerd omdat dat ze daardoor ook de file huiswaarts misten.
Na twee seizoenen hebben we wat onaardig de drukke stroom ongenode gasten kunnen reduceren. ‘Nee, we hebben al bezoek.’ Maar zelfs bij valse kennissen durfden we geen geld te vragen.
Waarschijnlijk door ruimere parkeerfaciliteiten en ons vertrek na 9 jaren is het ook nooit tot een Rijdende Rechter-zaak gekomen.

‘Zet ‘em daar maar neer.’
Maar zoveel jaren later is parkeren voor strandbezoekers nog steeds een probleem. Dit ondanks een aantal betaalde strandparkeerterreinen langs de kust.
Nog steeds zijn er lieden die denken dat sommige voorterreinen van bedrijven en tuinderijen, zeker in de weekenden, ook openbare parkeerplaatsen zijn. ‘Zet ‘em daar maar neer.’
En dat je daar ook vrijelijk en zeker voor niks je auto kan neerzetten om verder naar het dichtbije strand te lopen.

Achter De Duinen-project
Dat gebeurt nu niet meer bij het echtpaar Tessa en Wouter in ‘s-Gravenzande. Hun probleem hebben ze nu opgelost door bezoekers via een QR- code een dagbedrag van 4,5 euro te laten betalen. Geld dat ze samen met hun zeven kinderen voor onderzoek gaan inzetten.
Als dit project gaat lopen is het wel duidelijk dat meer Achter De Duinen-bewoners betaalde parkeerplekken gaan aanbieden. Het mag trouwens van de gemeente als je maar duidelijk aangeeft dat die regels daar gelden.
Het is dat we daar niet meer wonen anders zou dat ook toen een best particulier idee zijn geweest. Omdat je vroeger in ‘s-Gravenzande veel bordjes in de voortuin zag staan met ‘Zimmer frei’. En bij de buren: ‘Alleen betaald parkeren’.

Langer leven, wel gemiddeld
De moderne versie van datajournalistiek levert soms heerlijk positieve berichten op. Zo staat nu in de krant dat de Nederlandse lucht steeds schoner wordt waardoor inwoners van het Westland naar schatting 62 dagen langer leven in 2030 ten opzichte van 2025.Zo blijkt uit onderzoek van de landelijke GGD-werkgroep Lucht. Gelukkig wordt zo’n uitslag altijd voorzien van een disclaimer dat niet iedereen zoveel dagen langer op deze aardkloot blijft. „De een woont nu eenmaal op een schonere plekken in de gemeente dan de ander of is gevoeliger”, is de uitleg.

Slechter qua stikstofdioxide
In het onderzoek zijn vooral fijnstof en stikstofdioxide bekeken die beide longen irriteren en de kans op hart- en vaatziekten verhogen. Qua fijnstof scoort het Westland rond het landelijke gemiddelde maar voor stikstofdioxide een stuk slechter dan in de meeste andere gemeenten.
Als je dit onderzoek gelooft kun je het beste in Wateringen gaan wonen waar je een 71 dagen langere levensverwachting hebt. Maar ook dat is gemiddeld.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Verhuizing van wethouders
Dat gebeurde onlangs toen er vragen waren over een komende verhuizing van de zes wethouders van het gemeentekantoor aan de Laan van de Glazen Stad naar dat aan de Verdilaan.
Daar was Duijsens’ fractie zelf ook bij toeval achter gekomen en zo kon hij de rest van de raad, natuurlijk via die vragen, op de hoogte stellen. Die (b)leek trouwens breed van niks te weten, want uit die hoek kwam geen enkele opmerking of instemming.

Geen fractiekamers meer
Ook geen enkele kritiek omdat het verhuisplan onder meer betekent dat de aan de Verdilaan aanwezige fractiekamers zullen verdwijnen. Voor wethouderskamers en ruimtes voor communicatiemedewerkers en bestuursadviseurs.
Dat daarvoor in de plaats een algemeen te gebruiken ‘leeskamer’ voor raadsleden komt (mogelijk met koffie-  en frisdrankautomaat) en enkele door de fractie apart te reserveren kamers voor bredere vergaderingen.  Voor bijvoorbeeld externe bezoekers, zoals kiezers.

Antwoorden-vermoeidheid
Je merkt nu inmiddels ook een soort antwoorden-vermoeidheid bij het zo vaak met vragen ‘beschoten’ college van wethouders. Zo waren er laatst meer dan 70 vragen over de nieuwbouw van theater De Naald waarna de betrokken wethouder Jenny Vermeer de antwoorden mooi bundelde. En die handzaam in een iets meer dan een A-viertje samenvatte.
Maar dat betekent ook dat de antwoorden soms minder informatie en nieuws bevatten dan de vragensteller misschien wel had verwacht.

Westlandse Passion
Zo had het CDA nog niet zo lang geleden het college het advies gegeven om het veel bekeken en succesvolle tv-programma The Passion naar Westland te halen. Dat zou goed zijn voor de bekendheid van de  gemeente, en er is nog steeds een (nauwelijks gebruikt) potje voor branding en positionering.
Niet alleen Westland maar vele andere gemeenten hebben immers al succesvol pogingen gedaan om de Passion binnen te halen. Het college reageerde positief op deze suggestie van de christendemocratische coalitiepartner. Waarna Duijsens weer vervolgvragen stelde. Wat zoiets allemaal zou gaan kosten aan bijvoorbeeld ambtelijke uren en externe advieskosten? Is er ook een haalbaarheidsonderzoek geweest naar de werkelijke waarde van zo’n manifestatie?

Nog geen besluiten genomen
De antwoorden van het gemeentestuur daarop kon je tevoren al bijna wel raden. ‘We starten met een verkennende fase, uitgevoerd binnen de reguliere beschikbare ambtelijke capaciteit en passend binnen de lopende werkzaamheden’. Over deelname, organisatie en eventuele kosten zijn nog geen besluiten genomen, schrijft het bestuurscollege.
Het gaat wel bij andere gemeenten, die het evenement op Witte Donderdag al eerder hebben georganiseerd, inventariseren wat het daar heeft opgeleverd.

Alleen een Judas te vinden
Dat worden dan leuke politiek ambtelijke tripjes onder meer naar Gouda, Groningen, Dordrecht en Roermond. Met wat kilometers en etenskosten mogelijk een hotelovernachting.
En verder komt er dan later een uitgebreid rapport dat concludeert dat dit muziekprogramma niks is voor Westland. En dat vrijwel zeker, misschien met uitzondering van de rol van Judas, de andere hoofdrolspelers lokaal nauwelijks in te vullen zijn. Vind hier maar eens een geschikte Westlandse Jezus. Of Maria.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Nog een kast nodig?
Het nieuwtje sloeg in als een hele, stille bom omdat vrijwel niemand in de gemeenteraad reageerde. Of mogelijk niet eens iets wist. En in ieder geval, ook heel opmerkelijk, niets liet horen.
Het kwam bovendien op een bijzondere wijze aan het daglicht omdat een ambtenaar bij de fractie van Westland Verstandig informeerde of ze na de verhuizing nog een kast aan de Verdilaan nodig hadden. Terwijl die partij daar nu al jaren geen fractiekamer heeft.

Veiligheid bestuurders
Officieel heeft de verhuizing onder meer te maken met de toenemende aandacht voor de veiligheid van bestuurders. ‘Door burgemeester en wethouders in één gebouw te huisvesten kunnen de benodigde veiligheidsmaatregelen efficiënter en effectiever worden georganiseerd’.
Op één locatie werken bevordert bijvoorbeeld volgens de reactie ook het onderlinge contact en de samenwerking tussen de leden van het college. En dat leidt tot een stagvaardig bestuur, zo heet het. Nu zitten zij op een gang omgeven door topambtenaren en specialisten.

Leeskamer voor raadsleden
In de nieuwe situatie gaan de wethouders met een 20-tal bestuursadviseurs en woordvoerders de plek innemen van de huidige fractiekamers. Een daarvan wordt een gezamenlijke leeskamer voor de raadsleden. Met koelkast en koffieapparaat.
Andere ruimtes kunnen voor grotere vergaderingen worden gereserveerd. Subtiel detail, op de hoek is daar al een collegevergaderkamer maar die wordt al tijden lang ‘bewoond’ door burgemeester Bouke Arends. Zijn kamer in het andere gebouw staat nogal eens leeg, is een geliefde stilteplek.

Niet meer pedaleren?
Tot zover lijkt dat alles allemaal duidelijk maar daarna volgen wel vragen. Mogen de wethouders niet meer zonder beveiligers op de (gemeentelijke) fietsen naar het andere kantoor pedaleren? Of wandelen? Gaan die tweewielers naar de ambtenaren die nu naar de Verdilaan op en neer moeten?
Nergens is het besluit officieel terug te vinden, navraag leert alleen dat het op 17 maart door het vorige college is besloten. Een dag voor de raadsverkiezingen, een moment waarop nog volledig onduidelijk was welke politieke samenstelling het volgende college zou krijgen.

Net als Donald stiekem
Door het college op één locatie onder te brengen onder meer ook vanwege de veiligheid, komt de vraag op of de andere (vooral ambtenaren)locatie onveilig(er) is. En wil iedereen natuurlijk ook weten of er aan de Verdilaan meer veiligheidsmaatregelen worden genomen, al begrijpt elke weldenkende burger dat daar niet tot in details mee naar buiten kan worden gekomen.
Maar heel even moet je dan toch aan de Amerikaanse president Donald Trump denken die onlangs  heel stiekem in Turkije, in een militair vliegtuig overstapte omdat er een dreiging was van een mogelijk Iraanse aanslag op zijn ‘eigen’ Air Force One. Dat die wel vertrok maar alleen met zijn (top)ambtenaren en een belangrijke groep journalisten aan boord..
Allemaal vragen die tot nu toe slechts één gemeentelijke reactie opleverden: ‘We hebben op dit moment geen nadere informatie over de verhuizing van de wethouders naar de Verdilaan.’

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

‘Foute’ gemeenten
Eerst waren er 10 gemeenten die met naam en toenaam werden genoemd die de minister maar persoonlijk moesten vertellen waarom ze zo dwars liggen. Inmiddels zijn er aan dat lijstje 14 ‘foute’ gemeenten toegevoegd.
Interessant is dat er maar één gemeente van die eerste tien bij de bewindsman op bezoek is geweest. Dat was trouwens Westland, waar het (vorige) college zich in een motie met een raadsmeerderheid had uitgesproken tegen de komst van asielzoekers. In het huidige college zitten zowel voor- als tegenstemmers. De afspraak met de minister is verschoven naar het najaar.

Geen tijd of geen zin?
De rest van de aan de schandpaal genagelde dwarsliggers reageerde (nog) niet, had geen tijd, was met vakantie of had misschien wel geen zin. Bovendien houden de meeste zonder twijfel vast, ondanks de nu geldende Spreidingswet, aan hun (eerdere) argumenten om geen asielzoeker willen opvangen.
Zo zeggen de tegenstanders in bijvoorbeeld Westland dat er hier meer dan de gevraagde (legale) statushouders zijn, dat er ook heel veel Oekraïners aanwezig zijn. Naast de toch al vele (buitenlandse) arbeidsmigranten.

Bart-spelletje
Het Bart-spelletje kent iedere maand een vervolg waarbij dan de gemeentelijke lijst weer wordt verlengd. In totaal waren er trouwens in totaal 92 van de 342 gemeenten die (opnieuw) een boze brief van Van den Brink kunnen verwachten.
Volgens de (eenzijdig ingestelde) spelregels kunnen de nu al aangewezen gemeenten wel verwachten dat ze iedere keer een trede hoger worden neergezet. En nog kritischer worden aangesproken. Waarbij de 6e brief eindigt met het besluit dat het asielministerie zelf actie onderneemt en bepaalt hoeveel en waar asielzoekers er in de volhardende gemeente naartoe gaan.

Slappe knieën
Dat is dan de finale waarbij de minister natuurlijk hoopt dat tijdens het spelverloop een aantal gemeenten slappe knieën hebben gekregen en wel mee gaan doen met de Spreidingwet.
Van den Brink hoopt natuurlijk dat op deze tactische en diplomatieke wijze waarbij de gemeenten allemaal uit kunnen leggen waarom zij niet meedoen met de wet een aantal gewoon over de streep trekt.

Politiek geitenpaadje
Want hij weet natuurlijk ook dat het verzet zo breed is dat keihard optreden waarschijnlijk een tegenovergesteld effect zal creëren. Het ziet er dus naar uit dat slechts een politiek geitenpaadje de oplossing zal moet geven. Dat de raad zelf vasthoudt aan de inhoud van de motie, maar dat hij gaat accepteren dat het college gewoon de Spreidingswet gaat uitvoeren. Omdat die binnen zijn bestuurlijke verantwoordelijkheid valt.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Ombudspolitiek
Dit soort activiteiten zijn onderdeel van het (vakjargon) ombudspolitiek. Dit omdat de onderwerpen vaak kleinschalig en praktisch zijn en direct het leven van de gewone burger raken.
Ze gaan over allerlei onderwerpen, variërend van woningbouw, verkeersveiligheid, handhaving maar ook losliggende tegels en hondenpoep.

Veel kosten
Veel politieke partijen gebruiken deze vragenstellerij geregeld, een aantal heel vaak. De kritiek op hen richt zich vooral op het argument dat sommige vragen veel tijd kosten van de betrokken wethouder en vooral van zijn ambtenaren. Dat kan in de duizenden euro’s oplopen.
Er is in het verleden een periode geweest dat de beantwoording werd voorzien van de tijd- en geldkosten maar die berekening kostte weer veel tijd. En het publiekelijk benoemen hielp helemaal niet.

Gemor
Het gebruik van deze 42-vragen is dus niet gebonden aan een maximum maar er wordt wel verwacht dat een zekere norm van noodzakelijkheid aanwezig is. Die verantwoordelijkheid ligt bij de politici zelf.
Daarom was er onlangs wel enig gemor toen Westland Verstandig 79 vragen over de nieuwbouw van het theater De Naald stelde. Die partij is trouwens koploper en vragenkampioen en staat al jaren op nummer 1 bij het aantal gestelde vragen. Ook als coalitiepartij.

Irritatie bij raadsleden en college
Nu het aantal WV-vragen sinds de komst van een nieuw bestuurscollege aanzienlijk is toegenomen, neemt ook de irritatie bij andere partijen toe. En die leeft inmiddels ook bij het college van burgemeester en wethouders.
Hetgeen ook doorgedrongen is bij Westland Verstandig zelf, want deze week was er een persbericht waarin ze uitlegt waarom ze zoveel vragen stelt.
‘Juist het beantwoorden van vragen van gekozen volksvertegenwoordigers behoort tot de kerntaken van een gemeentelijke organisatie. Democratische controle kost tijd, maar is onmisbaar voor een open, transparant en betrouwbaar gemeentebestuur,’ is het verweer.
‘Niet de vragen zijn het probleem maar de problemen die aanleiding geven om vragen te stellen. Het gaat zeker niet om vragen te stellen om het vragen stellen,’ aldus WV in het persbericht.

Neveneffect
Toch ontkomt een ieder die weet hoe de politiek werkt niet aan de indruk dat de tsunami van vragen ook een neveneffect heeft om het zittende bestuurscollege te jennen.
Ongetwijfeld speelt ook mee dat WV nog steeds boos is op de nu zittende partijen als GemeenteBelangWestland, VVD en  CDA. Omdat die tijdens de collegeformatie hun partij rücksichtslos terzijde hebben geschoven. Het wachten is nu op een mogelijk boze reactie van die partijen of het college. En of die het vragengeweld op hun eigen manier gaat beantwoorden.
In de grijze oudheid was er een liberale minister Hans Wiegel van binnenlandse zaken die last had van veel vragen van de toen nog bestaande oppositiepartij PvdA. Hij had daarna standaardantwoorden bij de hand: Ja, nee en geen mening.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Appie en Dirk
Een belangrijkere reden zijn de financiën die velen doen besluiten toch maar dichterbij huis te blijven. Dat scheelt veel reiskosten en als je dan ook op de camping naar de ‘eigen’ supermarkt gaat kan dat ook veel schelen. De aanbiedingen van  Appie en Dirk staan ook daar gewoon op je telefoon.

Zomersluiting
Eigenlijk is het dan gek dat thuis je eigen theater om de hoek aan een zomersluiting doet. Je blijft dan wel thuis maar je wilt daar ook wel eens uitgaan om naar de film of een theater te gaan. Als het weer bijvoorbeeld ietsje minder is.
En als je een dagje strand, of Drievliet of de dierentuin al gehad hebt ontstaat misschien een plan voor een filmmiddagje. Dat kan dus ineens niet want bijvoorbeeld Theater De Naald in Naaldwijk is van zaterdag (vandaag) tot en met maandag 31 augustus gewoon gesloten. En niet alleen dat theater maar dat geldt voor alle theaters in de buurt.

Weekend themafilms
Nu gun ik ieder theaterdirecteur en zijn medewerkers een paar weken vakantie maar je zou ook kunnen bedenken dat ze dan juist open gaan. Inhakend op de gewijzigde vakantieperiodes van heel veel klanten. Natuurlijk, De Naald is geen Jumbo die iedere dag van ‘s morgens 8 tot  ‘s avonds 22 uur open is.
Maar een theater zou best eens kunnen beginnen met zomeracties om op vrijdag- of zondagavond  speciale films te draaien. Of een weekend met diverse themafilms. In een gemeente van meer dan 110.000 inwoners als Westland moet daar toch belangstelling voor bestaan.…

Kerstbomenhotel
Het leek zo’n goed idee, in een ‘kerstbomenhotel’ in Honselersdijk zouden mensen allemaal na de feestdagen hun boom kunnen planten zodat die later in het jaar weer als kerstboom zou kunnen worden uitgegraven. Voor hem of haar of voor iemand die geen geld heeft om een nieuwe boom te kopen.
Het is niet gelukt, meer dan de helft van de geplante bomen zien er nu bruin uit en zal de volgende kerst niet halen. Volgens de initiatiefnemers heeft dat niet met de droogte te maken maar met het feit dat de bomen allemaal te korte wortels hebben. En daardoor niet aangeslagen zijn. Ook dat de bomen in andere grond zijn neergezet en dat de natuur hen geen gelegenheid gaf om te overleven.

Volgend jaar
De eigenaren die dachten een goedkope kerstboom te kunnen ophalen hebben inmiddels een mailtje gekregen dat hun boom (vrijwel) dood is. De initiatiefnemers gaan het begin volgend jaar nog een keer proberen. En zijn er van overtuigd dat het dan wel lukt.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Jakkeren maar door
Later tekende die tijd zich af als stil omdat er geen handel was en de politiek ook niet functioneerde. Van komkommeren is tegenwoordig mede door de komst van sociale media geen sprake meer. We jakkeren maar door en er zijn zelfs toeristen die tijdens de vakantie het nieuws intensiever volgen dan in het gewone werkleven.

Witte Donderdag
The Passion is een succesvol bijbels muzikaal programma, eerst van de EO tegenwoordig van de NCRV/KRO. De eerste editie was in 2011 in Gouda. Het wordt ieder jaar in een andere stad gehouden.
Het zal wel met die komst van het CDA in het nieuwe college te maken hebben maar die politieke partij probeert Westland nu ook dat paasverhaal op Witte Donderdag met het lijden en sterven en opstaan van Jezus Christus naar hier te halen.

Beetje naïef
„Daarmee zet  je Westland in ëén klap op de kaart,” geloven ze bij het CDA. Ze zijn wel een beetje naïef want ze richten zich op het jaar 2027. Terwijl televisiemakers zich al jaren te voren voorbereiden. En er steden in de rij staan.
Een extra probleem is dat het Westland een aantal kernen heeft die op redelijke afstand van elkaar liggen. De vraag is of the Passion hier logistiek wel te realiseren is.

 Pastoor Jaap en dominee Magda
Anderzijds, mooie plekken voldoende. Je ziet de beelden al voor je, Jezus met zijn discipelen langs de branding op het strand van ’s Gravenzande. Een Laatste Avondmaal bij Koppert Cress in Monster en ergens achter De Lier richting ‘t Woudt ís vast een heuveltje te vinden dat op Golgotha lijkt.
Een lange sliert mannenzangers vult zingend wat tuinbouwpaadjes  en voor de Kromme jongens is ook wel een plekje te vinden. Nu nog een paar solostekken zoeken voor de roomse pastoor Jaap Steenvoorden en de protestante dominee Magda Hazeleger. Dat is het Westland, Glazen stad, Europa’s tuin en Neerlands schat..

Branding en positionering
Het nieuwe bestuurscollege heeft wel interesse maar onduidelijk is of en met hoeveel geld het over de brug wil komen. Een paar jaar geleden heeft de gemeente al een behoorlijk bedrag – voor de Tour de France Femmes – toen als branding en positionering vrij gemaakt. Maar het is onduidelijk of het kersverse nieuwe college ( een deel van) dat geld nog steeds apart heeft gelegd. Voor the Passion bijvoorbeeld.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.

Tot op het bot
Er lijken zo op het eerste gezicht nogal wat beschadigde collegiale relaties. Zie maar bijvoorbeeld tussen Remmert Keizer (Gemeente BelangWestland) en Peter Duijsens (Westland Verstandig). Tijdens raads- en commissievergaderingen maar ook in de publiciteit media lijken die elkaar tot op het bot te haten. Maar het gekke is dat ze beiden volhouden dat ze elkaar buiten de politiek wel mogen. Nog sterker, dat ze alle twee  goed door één deur kunnen.

Totaal andere raadsvergadering
Afgelopen week waren beiden niet aanwezig tijdens de laatste raadsvergadering voor het zomerreces. Remmert vanwege private familiezorgen, Peter vanwege zijn nog lopende revalidatie na een fietsvalpartij.
Het cynische wil dat hun gerechtvaardigde afwezigheid wel leidde tot een – qua politieke sfeer – totaal andere raadsvergadering. Zelfs burgemeester Bouke Arends leek te moeten wennen. Moest ineens niemand tot de orde roepen. Heeft die nacht vrijwel zeker gedroomd van een raad zonder Peter en Remmert.

Je mag hopen dat de nu opgegeven ernstige redenen van afwezigheid binnenkort niet meer nodig zijn. Maar misschien kunnen beiden via uitzending gemist eerst de vergadering nog eens de uitzending terugspoelen.

Weigergemeente
En weer was Westland landelijk nieuws; logisch, want we zijn een van de 10 weigergemeenten die als eersten op het matje bij de asielminister Bart van den Brink zijn opgeroepen ‘omdat Westland de Spreidingswet negeert.’ Omdat Westland in meerderheid dus niet van plan is asielzoekers op te nemen en te huisvesten. Iets wat de gemeente volgens die Spreidingswet wel moet doen.

Hart van Nederland
Afgelopen woensdag zou een motie van Westland Verstandig en Forum voor Democratie worden behandeld waarin dat standpunt in feite werd herhaald. Die oppositiepartijen houden namelijk hun poot stijf en met deze motie zouden ze enkele nieuwe coalitiepartijen, als GBW en LPF, een beetje nerveus maken door hen te dwingen (nogmaals) te zeggen of zij er ook nog achterstaan.
Reden genoeg voor het SBS-nieuws programma Hart van Nederland om naar Naaldwijk te komen.

Geschrapt
Alleen werd besloten bij het vaststellen van de agenda dat de betrokken motie pas in het najaar gaat worden behandeld. En daarom nu van de agenda was geschrapt. Maar dat was geen reden voor het programma om het item tevoren toch ronkend aan te kondigen en te  melden dat dat onderwerp die avond wel eens verbaal gekletter zou opleveren.

Ook het uitgebreide geplande item in de late avondaflevering van Hart van Nederland ging gewoon door. Waarbij zelfs de suggestie werd gewekt dat over de Spreidingswetmotie gewoon inhoudelijk en breed was gediscussieerd. Gewoon het nieuwsitem schrappen omdat het ‘gekletter’ niet door is gegaan was niet aan de orde.

De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.