(Westland, 18 december 2019). Ik ben geen columnschrijver laat staan een columnist. Rien van den Anker is een charmante volhouder en ik heb uiteindelijk toegestemd om toch een column te schrijven. Verwacht van mij geen scherpe column. Als burgemeester is het een van mijn taken om te verbinden. Alleen al daarom zal mijn column vriendelijk zijn. Mocht er onverhoopt toch iets van kritiek gelezen worden, dan ligt dat geheel en al aan de lezer.

Een jaar ben ik nu burgemeester van Westland. Een jaar dat omgevlogen is. Dat ik het zo ervaar is veelzeggend over hoe ik het jaar ervaren heb. Immers, als je plezier hebt vliegt de tijd.
Het is voor mij een jaar van ontdekken en ervaren geweest, van luisteren en waarnemen, van nieuwe indrukken en ontmoetingen, van verbazing en verrassing. Een jaar waarin ik de gemeente – als gebied – en de gemeenschap heb leren kennen.

Het meest vitale
Niet te missen zijn de prestaties op het gebied van de tuinbouw. Wat worden in Westland fantastische resultaten geboekt. Op het gebied van veredeling, productie, gewasbescherming, waterbesparing en -zuivering, kassenbouw, duurzaamheid en energie, logistiek. Met recht is het tuinbouwcluster in Westland ‘het meest vitale economische cluster van de wereld’, zoals de Harvard-professor Michael E. Porter ooit stelde.

Buiten Nederland gaat bij iedere minister en regeringsleider in de wereld die geïnteresseerd is in tuinbouw een bel rinkelen – en niet zachtjes – wanneer de naam Westland valt. In het afgelopen jaar heb ik al enkele buitenlandse bewindslieden in Westland mogen verwelkomen. Zij kennen de unieke en bijzondere prestatie van dit gebied.
Als in Nederland echter de naam Westland valt, dan is de kans groot dat het met de bekendheid van Westland minder gesteld is. Zelfs als we dicht bij huis blijven.
Hoe kan dat toch? Waarom kent ‘de wereld’ Westland wel en moet in Nederland nog verteld worden wat voor bijzonders hier allemaal gebeurt?

‘Verborgen trots’
Ik verklaar het uit een ‘verborgen trots’. Westlanders zijn in de kern ontzettend trots op wat hier allemaal gebeurt en gepresteerd wordt. Er prat op gaan is wat anders. Immers, het is toch gewoon om te doen wat je moet doen en het dan te doen op een manier waardoor je het best presteert.
Bescheidenheid is een mooie eigenschap. Toch mag, nee móet, je wat vaker zeggen: ‘wat doet Westland het goed!’. Be good and tell it. Zet je licht niet onder de korenmaat.

‘Waarom kent ‘de wereld’
Westland wel en moet
dat in Nederland
nog verteld worden’
=================

Ik heb mij in ieder geval voorgenomen om in de regio, in de provincie, in Nederland, in Europa en waar dan ook ter wereld duidelijk en eerlijk te vertellen welke bijzondere en unieke prestaties in Westland worden geleverd, dat Westland een ijzersterk tuinbouwcluster heeft en dat ondernemers in Westland een zeer belangrijke bijdrage leveren aan het voeden van de wereld. Ik ben er trots op burgemeester van Westland te mogen zijn, van een gemeente waar zulke bijzondere en unieke prestaties geleverd worden.

Saamhorigheidsgevoel
De kennismaking met de mensen hier is mij ook bijzonder goed bevallen. Overal waar ik kom ervaar ik oprechte belangstelling, hartelijkheid, warmte en openheid. Op straat, bij de feestweken, sportwedstrijden, bruidsparen, werkbezoeken aan bedrijven, organisaties en dorpen, bijeenkomsten met inwoners. Het beeld van de stugge Westlander, dat mij voordat ik hier kwam geschetst werd, herken ik totaal niet. Integendeel….

De kennismaking met de Westlandse gemeenschap heeft mij ook doen ervaren hoe groot het saamhorigheidsgevoel is. Allereerst het grote aantal vrijwilligers en mantelzorgers. Daarnaast de saamhorigheid als het gaat om goede doelen. Ik heb met verbazing gekeken wat bijvoorbeeld Team Westland, ALS Westland en de Westlandse Ride weten te bereiken. Fantastisch!

Geraakt
Persoonlijk vind ik het mooi te ervaren hoe de Westlander de prestaties op het gebied van goede doelen zo’n warm hart toe draagt, er actief een bijdrage aan levert, oprecht blij is met de resultaten en het ook hier niet van de daken schreeuwt. Be good and do it! Daarmee hebben Westland en de Westlanders mij geraakt. Want ook hier geldt weer: wat hier wordt bereikt is zonder weerga.

De combinatie van economie en sociaal, de instelling van hard werken en doen wat gedaan moet worden, de inzet voor mensen die met tegenslagen te kampen hebben; dat alles heeft er voor gezorgd dat ik Westland en de Westlanders zo waardeer en in mijn hart heb gesloten.
Ik ben er trots op burgemeester van te mogen zijn van een gemeenschap waar zulke bijzondere en unieke prestaties geleverd worden.

Ik verheug me op de vijf jaren die ik hier tenminste nog mag zijn.

Bouke Arends
Burgemeester van Westland

(Westland, 29 november 2017). Er is haast bij deze column. Burgemeester Agnes van Ardenne moet immers donderdag – morgen – in het Presidium van de Westlandse gemeenteraad verantwoording afleggen voor de affaire met nationale televisierubriek EenVandaag.
De  tv-makers, gesteund door de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ), vielen met grote woorden over haar heen vanwege het filmverbod tijdens de ingelaste raadsvergadering van 7 november. Dat verbod betrof het met de camera kunnen volgen van raadslid Dave van der Meer (de tv-rubriek maakt een documentaireserie over raadsleden). Ook anderen buitelden over haar heen.
Maar ik ga niet meebrullen met de wolven in het journalistenbos. Gelukkig wonen in dat lommer ook nog enkele uilen. Agnes verdient de lawine van kritiek niet.

Achtbaan
Sinds dinsdag 31 oktober is EenVandaag bezig geweest om in contact te komen met Westlandse griffier Funs Bergmans. De tv-makers wilden zich aanmelden voor de eerstvolgende raadsvergadering. Dat zou de begrotingsbehandeling op dinsdagmiddag 7 november zijn. Bergmans hield via zijn afdeling gedurende enkele dagen de boot af, hij wilde eerst overleggen met de burgemeester. Daar had hij een belangrijke reden voor.

Want wat gebeurde er op 31 oktober in het leven van Agnes en haar directe werkomgeving? Zij moest die dag indringend spreken met haar bejubelde voorganger Sjaak van der Tak over het inmiddels onderzochte e-mailverkeer tussen hem en bestuurders van Kwekers in de Kunst.
De affaire Van der Tak-Kwekers in de Kunst kwam nog diezelfde dag in de openbaarheid met een niet malse verklaring die ‘s avonds aan de fractievoorzitters werd uitgedeeld. Vervolgens kwam Agnes in een achtbaan. Uiteindelijk werd tot een extra raadsvergadering besloten, voorafgaand aan de begrotingsbehandeling. Dat moest omdat dan ook de gewraakte subsidieton voor Kwekers in de Kunst zou worden besproken.

Wierook
Agnes werd gedwongen om, in een zaal waarin de wierook van Sjaaks afscheid nog niet was verdampt, publiekelijk mee te werken aan de acute afbraak van diens voetstuk. EenVandaag zou met de neus in de boter vallen. Het programma volgde Dave van der Meer, maar kreeg er gratis een vertrouwenscrisis in een gemeenteraad bij.

Daar zitten wij natuurlijk niet op te wachten, moet Agnes hebben gedacht. Onze raadzaal is geen televisiestudio, waarbij de raadsleden als licht bewegende decorstukken fungeren. Wij hebben wel wat anders aan ons hoofd.
En je kunt daar ook niet zonder verstoring ‘achterom’ filmen, omdat je door al dat glas overal nadrukkelijk de visuele orde verstoort. In een zaal met muren, kun je als cameramens nog wel eens door de wand ‘geabsorbeerd’ worden, maar hier loop je doorlopend zelf in beeld.

Lijntje
Een kat in nood maakt rare sprongen. Want uit een oogpunt van ‘gelijke behandeling’ kregen op 7 november ‘s ochtends zowel Omroep West als de vrijwel immer met camera aanwezige WOS te horen, dat er deze keer bij uitzondering niet gefilmd mocht worden in de raadszaal. Dat werd vanzelfsprekend door beide niet gepikt. Uiteindelijk mochten zij alsnog de vergadering registreren. “Maar wel braaf achter het lijntje blijven!”

Ben ik een slaafse onderdaan van Agnes? Nee, zeker niet. Ik heb ook nog wel een appeltje met haar te schillen. Tijdens onze eerste ontmoeting stelde ik me conform de introductiestrategie van Agnes en/of de gemeentelijke voorlichting voor: “Hallo, Agnes! Ik ben Richard Vroom van de WOS”.
“Eh, van de wat?”
“Van de Wee Oo ES”
“Oh, je bedoelt van de Wos?!”
“Nee, van de W.O.S., het is een afkorting.”
“Wij zeggen thuis altijd: de Wos.”

En Agnes volhardt. Wie de discussie op 16 november in het Mediaforum op Radio 1 terugluistert, hoort dat zij daarin consequent blijft spreken over ‘Omroep West en de Wos’.

Richard Vroom

(Westland, 14 juni 2017). Ik bedoel, waarom zou je nu niet eindelijk eens een keer als inwoners van een gemeente rechtstreeks je eigen 1^e burger mogen benoemen? Ik heb daar vaak over nagedacht, maar er nooit een in mijn ogen zinnig antwoord op gehad. De leden van de banencarrousel reageren altijd op dezelfde wijze.
Stel je voor dat de lokale kroegbaas dan de meeste stemmen haalt. Dat zou wat zijn. Of ze reageren altijd met de stelling dat alleen mensen met een CV van de lengte van een wc-rol genoeg gewicht zouden hebben voor de functie van burgemeester.

Afdankertje
Maar is dat ook zo? Welke competenties vinden de inwoners van een gemeente zelf belangrijk? Zitten ze wel te wachten op een afdankertje uit de 2^e Kamer of een vrindje of vriendinnetje van de commissaris van de Koning die ook nog wat partijpolitieke diensten moet verlenen? Want laten we wel wezen, ook Westland had nou ook niet echt een burgervader die de laatste zeven jaren uitblonk in politieke neutraliteit als het gaat over zijn werk in de gemeenteraad.
Of zijn we de acties rondom de zondag openstelling van winkels, het gedoe rondom zijn eigen herbenoeming in de coalitievorming van 2014, het gesodemieter met de asbestbrand Wateringen of de dubieuze rol in het wegsturen van onze griffier al weer vergeten?

Faalhazen
Grote vraag blijft op zijn Westlands “En wa krijge we nouw?” In ieder geval eerst een interim-er die even op de winkel moet passen tot dat de juiste (en naar goed Hollands gebruik) lange en bureaucratische procedure weer is gevolgd voor de benoeming van een nieuwe burgemeester. Kan zomaar een jaar duren.
Faalhazen zoals Rehwinkel of van Aartsen zijn gelukkig al onder de pannen en druk met andere dingen en voormalig commissaris van de Koning van Drenthe Tichelaar, lijkt mij ook niet de juiste figuur. Er hangt ons dus nogal wat boven het hoofd waarbij het uitermate vervelend is dat we over de belangrijke positie van de burgemeester van Westland niet gewoon u als inwoner rechtstreeks kunnen laten stemmen.

Gewild
De kans dat we daarmee een echte Westlander krijgen voor die post (man of vrouw, maakt mij niet uit) is dus behoorlijk klein. Want Westland is een 100.000+ gemeente en die zijn maar wat gewild bij de partijlobbyisten van de grote landelijke politieke partijen.
Ik hoop het ooit nog te beleven dat het anders wordt in Nederland, maar gezien mentaliteit in de Haagse politieke kaasstolp denk ik dat het misschien eerder iets wordt voor mijn mogelijk toekomstige kleinkinderen.

John Witkamp
Raadslid LPF-Westland

(Westland, 25 februari 2017). Je kunt er bijna onmogelijk tegen zijn. Openbare fietspompen in de kernen van Westland. Dat moet ook Peter Duijsens, de fractievoorzitter van Westland Verstandig, hebben gedacht. Eindelijk een voorstel van Westland Verstandig dat het wel gaat halen. Maar niets bleek dinsdagavond minder waar. Het voorstel van zijn partij, naar Rotterdams voorbeeld, werd linea recta naar de prullenbak verwezen.
Verkeerswethouder Meijer, een alleraardigste man die sociaal gezien vast een aardig eindje komt, zei nog: “Als ik nou ergens rijd en ik heb te weinig lucht in mijn band, dan bel ik ergens aan. En ze helpen mij vast mijn band nog op te pompen ook. Dus wij nemen de motie niet over.” Maar ja, niet iedereen komt zo vriendelijk over. Niet iedereen beschikt over die natuurlijke charmes. Misschien is het beste voorbeeld daarvan wel Peter Duijsens.

Hoewel Peter uit de lagere regionen van ons land afkomstig is, kun je best stellen dat hij qua mentaliteit op een Westlander lijkt. Altijd hardwerkend, een no-nonsens mentaliteit en een vast-bijtertje. Het zou me dan ook niets verbazen als ook het Westlandse ondernemersbloed door zijn aderen vloeit. Naar verluidt zou hij al aardig wat Westlands vastgoed in bezit hebben.

Handel
Nu moet je een ondernemer eigenlijk helemaal niet vertellen wat hij moet doen. Daar hebben ze een hekel aan, zo liet ook Jumbo-ondernemer Edward Koornneef onlangs nog in het Algemeen Dagblad optekenen. En meestal weten ze het zelf ook beter. Maar nu wil ik toch een uitzondering maken. Want die fietspompen, volgens mij zit daar handel in. Iets als de ’Westland fietst Verstandig-pomp’. Elke keer als je lucht nodig hebt, word je herinnerd aan Peters partij. “Want met de lucht van Peter fiets je beter!”

Belangrijk is ook dat elk ventiel ondersteund wordt. Want volgens Duijsens zijn er wel 140 verschillende soorten. Waar hij voornamelijk aandacht aan zou moeten besteden, zijn de verschillende soorten lucht. Van frisse lucht, perslucht en gebakken lucht tot ‘verstandige’ lucht. Die laatste twee zijn natuurlijk specialiteit.

Motormuis
Opvallend is trouwens dat de ‘bio-dynamische geitenwollensokkenfractie’ van Ulbe Spaans het voorstel niet ondersteunde. Dat is toch de partij van de fiets. In plaats daarvan adviseerde de GroenLinks-leider om voor 4,75 euro een fietspompje te kopen dat je overal mee naartoe kunt nemen. Maar goed, Ulbe is dan ook een motormuis.

Natuurlijk zou je ook motorbanden kunnen op pompen, maar die mogen het fietspad niet op. Een akkoordje met Ulbe zit er dus niet in. Maar laten we het luchtig houden. Die fietspompen zie ik nu wel voor me. Met partijlogo en al. En mocht de band nu te hard opgepompt worden en lek gaan, dan is er in elk geval een ‘frisse wind’ door Westland gegaan.

Bas Booister, journalist bij WOS Media

(Westland, 28 december 2016). In een vraaggesprek met WOS-radio, eind augustus, gaf ik aan met de Russische president Poetin om tafel te willen om over de handelsboycot te praten. Al heel lang maak ik mij druk over deze boycot, die grote gevolgen heeft voor onze glastuinbouwsector.
Mijn uitspraak volgde op een bezoek aan de stad Sint Petersburg, afgelopen zomer. Samen met mijn vriendin bezocht ik daar het paleis van tsaar Peter de Grote, de Hermitage, de kerken met hun gesuikerde koepels, het theater waar Noerejev zweefde over het podium, indrukwekkend.
Maar zo rijk als de stad gevuld is met het verleden, zo arm is het aanbod bij de supermarkt en de groenteboer. Aardappels, knollen en een enkele appel, dan houdt het op. De schappen zijn leeg. Het enige dat kennelijk vruchten afwerpt, is de boycot die Rusland implementeerde als antwoord op economische sancties door de EU. Want van de sancties vraag ik me ernstig af of ze hun doel niet voorbij schieten.

Krim-annexatie
Op 29 juli 2014 kwam de EU met represailles voor Rusland vanwege de annexatie van de Krim en de onrust in de Donbas in Oekraïne. Russische banken werd de toegang tot de Europese kapitaalmarkt ontzegd en er kwam een verbod op wapenlevering. Rusland reageerde direct: alle voedselproducten uit onder meer de EU en VS kwamen er niet meer in. Een strop voor Nederlandse groente- en fruittelers van 600 miljoen euro per jaar.
Zijn de EU-sancties effectief? Neen. Heeft het instrument Rusland verdreven uit de geannexeerde gebieden? Neen. Het gaat hier immers om macht, om geopolitieke kwesties, om bescherming van transportleidingen van Russisch gas. Onrust en intrige is dagelijkse kost in oost-Oekraïne, Russische Bear-bommenwerpers vliegen om de haverklap dreigend door Europees luchtruim, er marcheren steeds meer NAVO-troepen langs de oostelijke grenzen van de EU, Kaliningrad is bewapend met Iskander-rakketten die nucleaire koppen kunnen torsen en er wordt naar hartenlust gehackt. Kortom: de wapenwedloop leek gefinisht in 1989, maar de val van de Muur bleek slechts het rustsignaal.

Ons allemaal
Mijn punt is: we zitten allemaal in die wedstrijd. Het gaat ons allemaal aan, ook mij als burgemeester van Westland. Een fors deel van die strop van 600 miljoen is voor rekening van Westlandse tuinders. Of ik nu een klein of groot radertje zal blijken te zijn in deze machine, voor mij zijn onze belangen en het verloop genoeg reden om aan de bel te trekken en een signaal af te geven.

Als eerste stap heb ik de Russische ambassadeur in Nederland uitgenodigd voor een bezoek aan Westland. Hij heeft die uitnodiging aangenomen en was op 9 november onze gast. Een rondleiding bij chrysantenkweker Laurens van der Lans was onderdeel van het programma. Inmiddels ligt er van de Russische ambassadeur een uitnodiging om volgend jaar naar Rusland te komen. Wordt dus vervolgd.

Sjaak van der Tak,
burgemeester Westland

In 2017 komt er meer ruimte voor gasten die volgens mij eenmalig columnist moeten zijn. Naast het gewone gehakt. Noem het maar een soort half-om-half. Ook lekker (RvdA).