Menig burgemeester heeft al een knorrige topambtenaar, of zelfs een minister, aan de lijn gehad om hem of haar op zijn bestuurlijke verantwoordelijkheid te wijzen. Ook het argument dat de gemeenteraad in meerderheid tegen is geldt en telt niet.

Dwangelement
De kans is inmiddels, geheel onverwachts, wel aanwezig dat het dwangelement van de Spreidingswet niet nodig zal zijn nu asiel- en migratieminister Bart van de Brink (CDA) gezegd heeft er met de gemeenten ‘wel uit te komen’.
Hij zei dit na een gesprek met Joost Eerdmans, leider van oppositiepartij Ja21. Die vindt dat de gemeenten met deze wet een asielzoekerscentrum door de strot geduwd krijgen. ‘Al die gemeenten staan nu eigenlijk onder curatele en dat staat totaal haaks op de lokale democratie, kun je zeggen’. Zei hij mondeling.

Een door hem geëiste toezegging ‘zwart op wit’ op dit punt zat er niet in omdat de minister vindt dat de Spreidingswet als wet nu eenmaal moet worden uitgevoerd. Tussen neus en lippen liet hij wel doorschemeren dat ook de vicepremier liever geen dwang uitvoert maar die wil hij wel bewaren als een eventuele stok achter de deur.
Logisch want dit onderdeel van de spreidingswet is een van de onderdelen van het gehele asielbeleid dat het kabinet, ondersteund door een meerderheid in de Tweede Kamer, wil realiseren. En als de door veel partijen gewenste flink dalende instroom van asielzoekers lukt (en er genoeg opvang is), dan heeft Van den Brink de dwingende maatregelen uit de Spreidingswet niet eens meer nodig.

‘Boosdoener’ Westland
Aardig is dat ‘boosdoener’ Westland veel ministeriële sympathie, ook bij de aanvankelijk aarzelende minister, heeft ontvangen met de bijzondere ‘asieldeal’ die nu gesloten is met buurgemeente Midden-Delfland. Die behelst een soort ruil van zogenoemd Westlandse asielzoekers die ‘bij de buren’ worden gehuisvest. En waarmee wordt voldaan aan het wettelijk verplichte aantal.
Iets meer dan 90 gaan ‘daar en niet hier wonen’. Zodat Westlandse raadsleden de tegen hun komst zijn maar naar de buitenwereld kunnen volhouden dat er in hun gemeente nul worden opgevangen.

Waarbij als tegenprestatie Westland een aantal de procedure goed doorlopen en daardoor gelegaliseerde (ook wettelijk verplichte) statushouders overneemt. Omdat er in Midden Delfland voor hen geen plek is.
Een plan vooral uitgewerkt door de Westlandse GBW-wethouder Anko Goudswaard die inmiddels platgebeld wordt door collega lokale bestuurders uit het hele land. Die exact willen weten hoe dat politiek geniale ‘menselijke schuifspelletje’ werkt.

Smeekbede
Ondertussen wordt ook de minister steeds nerveuzer nu hij vorige week alle gemeenten in een nieuwe smeelbede heeft gevraagd om toch nog extra asielzoekers op te nemen.  Voor 1 november 2400, in januari 3600 en in april 7600.
Hij zou Anko eens op de koffie moeten vragen; je mag hopen dat er bij de Westlandse coalitiepartner CDA vast en zeker mensen zijn die hem goed kennen. En zijn mobiele nummer hebben.

Rien van den Anker

Week van de Groet
Verder zijn er natuurlijk naast dagen ook themaweken, zelfs -maanden. Iedereen kent natuurlijk de Boeken – en Kinderboekenweek en bijvoorbeeld deze week is het ook al die ‘van het Nederlands’ en die valt vrijwel gelijk met de Nationale Reparatieweek (!). Zelf maar even opzoeken wat die inhoudt.
En die twee vallen ook nog eens samen met de Week van de Groet, die eigenlijk een beetje in het verlengde ligt met de nu allang lopende Sire-campagne ‘Een praatje maakt je dag’.

Die op haar beurt is ontstaan omdat we steeds meer met ons mobieltje communiceren dan met elkaar. In de Groet-week wordt nu iedereen opgeroepen om vooral deze week vaker naar je omgeving te glimlachen, minstens elke dag drie totaal onbekende mensen te groeten en zo nu dan een ander zomaar een compliment te geven.(Ter info, ik deed dat laatst bij een voor Nederlandse begrippen bijzonder goed geklede oudere dame maar voegde er voor de zekerheid aan toe dat ze er verder niks achter moest zoeken. Voor dat laatste kreeg ik weer een compliment).

Geen flinter empathie
Op de sites waarop dagen, weken en zelfs maanden met hun nieuwe, eigen namen worden opgesomd mis ik er persoonlijk in ieder geval wel een. Speciaal voor lokale politici, met name die in de Randstad, en vooral in Westland. Want dat soort toch wel opmerkelijke mensen houdt tegelijk van elkaar en haat elkaar. Maar blijft elkaar grotendeels groeten vooraf, tijdens of na afloop van vergaderingen.
Ook al zit er zelfs geen flinter empathie tussen hen, de buitenwereld ziet slechts vrienden. Wie ze langer waarneemt moet dan wel eens cynisch lachen. En ook steeds vaker zien dat de relatie tussen sommige raadsleden al zo verknald is dat die inmiddels nooit meer goed komt. Dat een toch elkaar groeten hooguit leidt tot een felle ruzie.

Week te veel
Rancune of antipathie worden dan semi-professioneel en slecht acterend weggeslokt met rode wijn of (alcoholvrij) bier. Restanten van de te hete bitterbal verdwijnen met een veel te non-eerlijk ‘vollemondgemompel’ in een bijna onverstaanbaar: ‘Tot volgende week!’.
Allemaal niet erg, veel in dit leven, ook politiek, is immers spel. Maar misschien zou een Dag van de Wederzijds Echt Menselijke Interesse helpen. Nog een kalendergaatje half november? Gewoon je grootste tegenstander eens op een dag gemeend en rechtstreeks vragen hoe het ondanks de politieke verschillen met hem of haar gaat.
Ik vrees dat voor sommigen een week te veel gevraagd is.

Rien van den Anker

Anders gezegd, om te netwerken. Dat zijn twee wethouders, de gemeentesecretaris en de burgemeester. Ze zijn daarvoor onlangs door bijna alle VNG-leden voorgedragen en worden ongetwijfeld op 11 december in een nieuwe, onbezoldigde nevenfuncties benoemd. Vrijwel zeker, want tot die dag kunnen anderen namelijk zich nog kandidaat stellen.

Bestuurlijke hoogvlieger
Na die Algemene Ledenvergadering neemt wethouder Michiel Ferwerda van GemeenteBelang Westland plaats in het college van Dienstverlening. Zijn lokale partijcollega Anko Goudswaard wordt dan lid van de commissie Asiel, Migratie en Integratie na zijn succesvolle asielzoekers-ruil die hij realiseerde tussen de gemeenten Westland en Midden-Delfland. En die hem ook behoorlijk landelijke bekendheid (en publiciteit) opleverde. De gemeentelijke directeur Marc Weerts (wie kent hem niet?) wordt adviseur van het VNG-college van Arbeidszaken.

Maar een echte bestuurlijke hoogvlieger wordt burgemeester Bouke Arends die voorzitter gaat worden van de VNG-commissie Europa en Internationaal. Een benoeming die ook inhoudt dat hij automatisch lid wordt van het algemeen bestuur van de landelijke vereniging. Waar de Utrechtse burgemeester Sharon Dijksma nu voorzitter van is. En waar ook de Haagse wethouder Richard de Mos in zit. Kortom. Bouke wordt bobo. Echt.

Twee commissies; één voorzitter
De ooit geboren en getogen Emmenaar Arends had trouwens een voet tussen een Europese deur want hij was al lid van de Nederlandse delegatie in het Europees Comité van de  Regio’s. Daarin zitten voor de helft vertegenwoordigers namens de lokale gemeenten (dus van de VNG) en de Nederlandse regionale provincies. Die hun stem uit die Nederlandse steden en regio’s laten horen; om de grote boze EU-wereld in Brussel en Straatsburg ‘Hollands’ te beïnvloeden.
Bijzonder is dat van deze beide Nederlandse commissies nu voor het eerst dezelfde bestuurder voorzitter is geworden. Onze Arends dus.

In De Westlandse politieke wandelgangen word inmiddels druk gespeculeerd hoeveel tijd de buitenlandse en Brusselse bijbaantjes voor Arends gaan betekenen. Geruchten dat hij zoekende is naar een andere, nieuwe functie ‘elders’ worden steeds in de kiem gesmoord en door hem steevast ontkend.
De nu te realiseren twee interessante bijbaantjes lopen in principe nog tot 2031. De in 2018 naar Westland gekomen Arends is in 2024 herbenoemd voor een tweede, zesjarige termijn als burgemeester. Mooi getimed.

Rien van den Anker

Leeg en donker
Er zijn ook bedrijven waar de etageruimte in eerste instantie werd gebruikt als opslagmagazijn voor nog te verkopen goederen. Heel vaak bleef het daar leeg en vooral van de straatzijde zichtbaar donker.
Enige jaren geleden veranderde het gemeentelijke beleid zodanig dat de etage- en zolderruimten boven winkels mocht worden bewoond. Sommige winkeleigenaars verkochten hun etagedelen.

Met als gevolg dat menig winkelstraat met op de begane grond (nachtelijk) verlichte etalages in ieder geval daarboven enige gezelligheid en menselijke leefbaarheid tonen. Met twee voordelen, ten eerste oogde die straten ineens veel bewoonder en daardoor veiliger.
Tweede voordeel is dat er nu, laat ik maar verzinnen, tientallen mensen ineens een huis hebben kunnen vinden. Ook nog eens redelijk betaalbaar in een periode van keiharde wooncrisis. Een van de weinige nadelen is dat er in die omgeving nog minder parkeerplaatsen zijn. Er wonen dus ook jonge mensen zonder auto.

Niet dood gevonden willen worden
Er zijn nog meer plaatsen waar zich een vrijwel identieke situatie voordoet, namelijk bedrijfsterreinen. Gebieden waar je nu soms nog niet dood gevonden wil worden maar waar ook nog vroegere woningen zijn die niet meer bewoond worden en ook etageruimten die zo omgebouwd zouden kunnen worden. Tot woningen.

Je hoeft geen wethouder of raadslid te zijn om te kunnen bedenken dat de twee genoemde voordelen bij de winkels ook voor bedrijfsgebouwen gelden. Ook die bedrijfsstraten zijn nu ‘s avonds no-go gebieden omdat er bijna geen bewoners zijn. Natuurlijk zijn er delen waar soms lawaai is te horen van de bedrijven die er gevestigd zijn. En natuurlijk zijn er plaatsen waar vrachtwagens geparkeerd staan en dan soms weinig plek voor personenauto’s overlaten.

Minder rechten
Maar er is nog wel woonruimte. Zeker voor starters en anderen die al jarenlang proberen een eigen woning te vinden. Die daar snel tijdelijk geholpen zijn. En natuurlijk, je zult hier ook afspraken moeten maken met huurders dat zij iets minder rechten accepteren dan reguliere huurders. Die bijvoorbeeld minder recht van spreken hebben als het gaat klagen over lawaaierige bedrijfsburen.
En je kunt ook in alle redelijkheid afspraken maken hoe lang de huurder daar maximaal mag blijven wonen. En dat daar aanwezige ondernemingen wel milieuruimte moeten kunnen blijven behouden.

Geen zorgen, dat gaat niet gebeuren. Het gemeentebestuur stelt rigide vast ‘dat een duidelijke scheiding tussen wonen en werken nodig is om zowel een goed woon- en leefklimaat als voldoende ruimte voor ondernemers te waarborgen.’ En dat daarom het Westlandse college niet bereid is extra woonruimte op bedrijventerreinen mogelijk te maken of zelfs een inventarisatie daarnaar uit te voeren.

O ja, en dan vergeet ik nog het voordeel te melden dat ‘bewoonde’ bedrijfsterreinen niet meer zo onmogelijk angstig zijn. Waar nu vrijwel zeker dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen.

Rien van den Anker

De eerste groep bestaat in feite ook uit slachtoffers. Die wonen in sociale huurwoningen, waarvan er overigens te weinig zijn, maar hebben wel (meer dan) voldoende inkomen om een hogere huur te kunnen betalen. Zij kregen veelal een schaarse sociale huurwoning toen hun heel lange inkomen daaraan voldeed.
En omdat een woning ook weer moeilijk te vinden is blijven ze maar gewoon ‘op een koopje huizen’. Er zijn vaak ook voor hen gewoon geen iets duurdere huizen beschikbaar.

Zo’n 8 procent
Het gaat landelijk om bijna 180.000 huishoudens. Je bent een scheefhuurder als je als alleenstaande meer dan 51.500 euro verdient; een grens van zo’n 57.000 euro geldt bij meerpersoonshuishoudens.Heel exacte regionale cijfers ontbreken maar uitgaande van ruim 15.000 huurwoningen in Westland  zeggen statistici – volgens AI – dat er hier tussen de 1000 en 1200 scheefwoners aanwezig zijn. Veelal wordt uitgegaan van een percentage van zo’n 8%. Waarom de grootste groep in ‘s-Gravenzande woont,  zo’n 335, is onduidelijk.

Onder die groep scheefwoners zit ook een, onbekend, percentage van, zeg maar, echter misbruikers. Die gewoon vinden dat ze op hun huidige goedkope woonplek willen blijven zitten omdat ze de sfeer ‘in de buurt’ zo gezellig en aanvaardbaar vinden. Of die daar wonen als een recht zien omdat tal van rijke  anderen in de samenleving ook de boel belazeren.
Of die zelf (nog goedkoper) zijn gaan wonen met een geliefde en het eigen sociale huurhuis onderverhuren aan anderen. Of die inmiddels via het lage huurgeld, soms in het buitenland, een eigen huis hebben gekocht en dat weer voor veel geld illegaal verhuren. Dat zijn er, zo is de schatting, zo’n 11.000.
Om dit misbruik tegen te gaan zijn er voor de oorspronkelijke eigenaar (vaak corporaties) van de oorspronkelijke huurwoning mogelijkheden om een huurverhoging op te leggen. Maar in de praktijk gebeurt dat heel weinig.

Verplicht hogere huur
Maar de gouden tijden voor de misbruik makende schreefbewoner lijken deels voorbij. Pas nu heeft de regering de woningbouwverenigingen de verplichting opgelegd ieder maand de huur met € 100 te verhogen.
De huur wordt zo nodig elk jaar verhoogd tot aan de maximale prijs die bij de woning past volgens een bestaand puntensyteem. Met welk bedrag de huur wordt verhoogd, hangt ook af van de hoogte van het inkomen.

Verder wil Wonen-minister Boekholt-O’Sullivan een vermogenstoets invoeren voor het krijgen van een sociale huurwoning. Nu wordt daarbij alleen nog gekeken naar het inkomen en niet naar bijvoorbeeld spaargeld.
Het plan moet ervoor zorgen dat mensen met vermogen geen sociale huurwoning krijgen, of tegen een hogere huur moeten gaan huren. Het kabinet onderzoekt ook of een hogere huur kan op basis van hun vermogen.

Al een eigen huis
Verder gaat de minister met corporaties praten over het laten meetellen van het al bezitten van een eigen woning bij het in aanmerking komen voor een sociale huurwoning.
Jammer is wel dat soms ook de slachtoffers van de wooncrisis de nieuwe maatregelen zullen merken. En dat de echte fraudeurs al hebben uitgezocht dat er, na die verplichte verhoging, vast wel ergens een huurtoeslag bestaat.

Rien van den Anker

Subtiel maar vooral politiek detail, het gaat om 92 personen die niet hier maar daar wonen. Waarmee de meerderheid van de Westlandse raadsleden, die zich al eerder uitsprak tegen de komst van iedere asielzoeker, naar de buitenwereld kan volhouden dat er in hun gemeente nul worden opgevangen.
Deze afspraak is een onderdeel van een ‘ruildeal’, want Midden-Delfland had/heeft een ander probleem en kan/mag/gaat Westland daarvoor nu ‘betalen. De groene buurgemeente biedt namelijk – ook wettelijk verplicht – te weinig statushouders (dat zijn vluchtelingen die al een verblijfsstatus hebben) onderdak. Westland heeft voor die mensen wel ruimte en neemt een groep van 21 van Midden-Delfland over. Die statushouders blijven hier wel wonen.

Geen Westlandse asielzoekers
Volgens de Spreidingswet moet Westland van de asielminister Bart van den Brink 635 opvangplekken voor asielzoekers realiseren. Midden-Delfland moet er 133 regelen maar heeft nu al tot en met 2030 225 opvangplekken. Het verschil van 92 wordt nu ook opgevuld maar dat zijn dan, op papier, Westlandse asielzoekers. Het enige verschil is dat zij niet op een Westlandse locatie of in eens AZC daar worden ondergebracht.
Een slimme zet maar dan blijft er wel het verschil dat Westland nog steeds geen 635 plaatsen heeft voor asielzoekers. Dat verschil legt de Westlandse wethouder Anko Goudswaard, als een ware Naaldwijkse Hans Klok, handig uit door er op te wijzen dat wij meer dan de gevraagde statushouders helpen. Dat wij naast de 420 Oekraïners in de gemeentelijke opvang ook nog zo’n 2000 Oekraïense vluchtelingen bij particulieren een plek bieden. En dat de minister die grote groep in de cijfers niet meetelt..
Dat wij bovendien nog zo’n 7000 arbeidsmigranten als bewoners hebben waarbij er nog een paar 3000 in de planning zitten. Kortom, dat wij van hele goede wil zijn, en geen ruimte hebben voor asielzoekers.

‘Menselijk schuifspelletje’
Maar ook met die beredenering zitten we bij lange na nog niet aan de Spreidingswet-norm voor Westland. Maar Goudswaard is ervan overtuigd met deze extra cijfers de minister te kunnen overtuigen. Als dat niet lukt, zo heeft hij al gezegd, dan stapt hij onmiddellijk in de auto naar Den Haag omdat hij vindt dat de minister niet alleen naar het aantal opgevangen asielzoekers moet kijken.

Grote kans is dat Goudswaards verbale talenten op dit punt niet werken, want de soms wat orthodoxe protestant en soms grillige christendemocraat Bart van den Brink (CDA) zal zich als ervaren politieke spindoctor niet zomaar uit het veld laten slaan. Zeker niet omdat veel meer andere weigergemeenten het ‘menselijke schuifspelletje’ inmiddels ook al hebben ontdekt.
En hij weet ook dat als hij toegeeft aan het Naaldwijkse trucje dat landelijk het hek van de dam is. Misschien helpt het om nieuwe, bijvoorbeeld Poolse, arbeidsmigranten op papier gewoon asielzoekers te noemen. Velen in die groep integreren, ook qua werk,  soms zo snel dat je niet eens een huis voor ze hoeft te zoeken. Dat hebben ze dan al gekocht. En voldoet Westland ruim aan de Spreidingswet.

Rien van den Anker

Sinds begin deze week zit het zevental dus samen vlak bij elkaar in het gebouw waar ook de raadszaal is gevestigd en dat meeste inwoners  kennen omdat daar ook de publieksbalies zijn gevestigd. Met Bouke, Jenny, Dennis, Anko, Michiel, Peter en Dave zijn ook  hun bestuurs- en communicatieadviseurs mee verhuisd. En ook de leden van de griffie, dat is het secretariaat van de gemeenteraad, komen naar het Naaldwijkse centrum.

Slagvaardig bestuur
Volgens de voorstanders, onder wie vooral de burgemeester, is dat vlakbij elkaar kruipen goed voor de collegiale collegesamenwerking. „Dat bevordert het contact en de samenwerking tussen de leden van het college wat bijdraagt aan een slagvaardig bestuur.”
Nu zitten zij nog in dat tweede gemeentegebouw op één gang nabij topambtenaren en specialisten. Critici vinden het een nadeel dat de bestuurders nu niet meer vlakbij en tussen hun ambtenaren zitten. Desgevraagd wordt er dan gezegd dat de afstand tussen beide gemeentehuizen toch niet zo groot is.

Maar de belangrijkste belangrijke reden voor deze verhuizing betreft de beveiliging die is geadviseerd door specialisten. Er blijken de laatste periode enkele veiligheidsincidenten te zijn geweest. En de veiligheid kan nu worden verbeterd omdat lokale raad en regering onder één dak huizen.
En die zal ook worden aangepast via pasjes waardoor onder meer de ‘wethoudersstraat’ alleen voor bevoegden toegankelijk wordt. En niet voor burgers, snoodaards of journalisten. De beveiliging zal verder worden aangescherpt naar de raadszaal die tot nu toe de vergaderingen vrijelijk kon worden betreden. Mogelijk zullen dan extra beveiligers worden ingezet.

Gereserveerde parkeerplaatsen
Gereserveerde parkeerplaatsen zoals de wethouder nu ‘daar’ hebben zullen er niet in het centrum komen. Dit omdat er wel plek is op het nabije parkeerterrein bij Albert Heijn dat deels blauwe zone is.
Wethouders – wist ik niet –  hebben trouwens beroepshalve een permanente blauwe kaart-ontheffing op dit terrein. Ook wordt ervan uitgegaan dat de wethouders soms op de fiets of lopend naar hun werkplek komen. En indien nodig bij een vergadering met ambtenaren of burgers gewoon ‘in het wild’ naar het andere kantoor hoppen.

Uit de praktijk blijkt dat dat tweede gebouw aan de Laan van de Glazen Stad eigenlijk nog onveiliger was dan dat aan de Verdilaan. Overigens, ook daar zijn er incidenten geweest waar we niks van weten. Daar kon je namelijk als bezoeker soms gewoon ‘zomaar’ ongezien binnenlopen. Daar zal de beveiliging dus ook worden opgevoerd. Waaraan overigens geen enkele verdere bekendheid is gegeven. Wel logisch.

Rien van den Anker

CDA weer bestuurderspartij
Een college waarin de oude getrouwe bestuurderspartij CDA ook weer mede aan de knoppen zit. Met twee wethouders zoals nieuweling Dennis Chafiâ – was raadslid – en ervaren rot Jenny Vermeer. Die ondanks haar aangekondigde vertrek als fractievoorzitter weer bestuurlijk terugkeert.
Ook een college dat onverwachts plek biedt aan LPF’er Dave van Koppen. Ook hij leek aanvankelijk uit de lokale politiek te vertrekken maar hij werd tot verbazing van iedereen onverwachts wethouder. Een verbazing die eigenlijk net zo groot is als het feit dat zijn partij weer volwaardig bestuurlijk meedoet.

Ook veranderingen in de raad
Een nieuw in het college is natuurlijk ook dat alle deelnemers – ook die opnieuw wethouder zijn geworden – wel (deels) een andere portefeuille hebben gekregen. Dat zal zeker wennen zijn, voor henzelf, maar ook voor de ambtenaren en in de eerste plaats de gemeenteraad.
Door de nieuwe collegekleur zullen ook in de raad de veranderingen merkbaar zijn. Zoals bij de, weer naar de oppositie vertrokken partij Westland Verstandig die die andere rol met enige moeite en noodgedwongen na de formatie weer moest innemen.
Die aanvankelijk had gedacht en verwacht nog een volgende periode actief bestuurlijk mee te kunnen doen. En die het nu enkele coalitiepartijen kwalijk neemt dat die juist niet met WV wilde samenwerken.

Bijzonder filibusteren
Een pijnlijk punt is daarbij dat dat allemaal gebeurde tijdens de formatie en dat tegelijkertijd fractievoorzitter Peter Duijsens (gevallen) werd geveld. En enige tijd in een Spaanse ziekenhuis belandde en aansluitend lang moest revalideren. Tijdelijk zijn politiek actieve rol moest stoppen.
Maar zoals het er nu uitziet zal hij volgende week weer meer dan actief in de gemeenteraad terugkeren. Hij en zijn fractie hebben de herstelperiode al ingevuld met het bijna iedere dag insturen van raadsvragen aan het bestuurscollege. En het ziet er niet naar uit dat hij deze bijzondere manier van ‘filibusteren’ zal stoppen en zijn tegenstanders ook maar een dag rust zal gunnen.

Bouke en Jasper
En tot slot, heel interessant worden in de nabije toekomst ook de vergaderingen van de commissie Bestuur en Economie.  Gebruikelijk is dat de raadscommissies altijd worden voorgezeten door een raadslid. Die in die rol wel zo objectief mogelijk de vergadering moet leiden.
Voor Bestuur en Economie is dat Jasper van der Voort. Die nu namens Forum voor Democratie met een driemansfractie in de raad gekozen is.
Iedereen in en rond de Verdilaan is nu erg nieuwsgierig of dat Jasper zal lukken. Zeker ook omdat deze commissie eigenlijk de enige is waar burgemeester Bouke Arends beroepshalve vaak acte de présence geeft. En die twee willen verbaal nog wel eens met elkaar botsen.

 Rien van den Anker

Zij willen graag alles weten wat je er als klant, relatie of burger van vindt. Heel vaak klik ik het mailtje weg zonder te antwoorden. Zeker ook als ik na de eerste pagina het niveau voor de vragen lees. Daarbij komt dat ik soms ontdek dat heel onduidelijk is wat er met de beantwoorde vragen gaat gebeuren. En dat ik toch ook nog privégegevens aan het slot moet invullen.
En ik word helemaal kriebel als er nog een geschenkje is gekoppeld aan deelname. Kort en goed, ik behoor tot de groep die niet staat te trappelen om mee te doen met al die marketing gerichte vragenlijstjes.
Dat betekent dat mede daardoor die enquêtes altijd qua deelname subjectief blijven. Al was het alleen maar omdat ik om mij heen heel veel mensen ken die ook niet meedoen. Maar de vraagmailtjes blijven naar komen, ook de gemeente Westland doet nu (weer) mee.

Zeer subjectieve emotie
Die heeft nu een opdracht gedaan aan inwoners, ondernemers en bezoekers hoe veilig zij zich voelen in de gemeente? Zo’n onderzoek doet ze elke 4 jaar en het huidige beleid op basis van het vorige loopt eind dit jaar af.
Op zich is er natuurlijk niks mis mee om burgers met vragen lastig te vallen, bijvoorbeeld hoe het veiligheidsgevoel bij hem is. Maar statistische deskundigen weten dat die emotie zeer subjectief is. Wat de een ervaart als een leuk stel jongens dat bij elkaar plezier op straat maakt, ziet de ander als zeer onveilige hangjongeren die een onveilige sfeer uitstralen.
We weten inmiddels eveneens dat criminaliteitsenquêtes aantonen dat de uitslagcijfers dalen maar dat de burgers zich groeiend onveilig blijven voelen.

Dezelfde reageerders
Bij zo’n openbaar onderzoek is ook al snel duidelijk dat het steeds bepaalde burgers zijn die altijd reageren, in positieve of negatieve zin. Vergelijk dat maar eens met de ingezonden brievenrubrieken in kranten waar je vaak dezelfde schrijvers tegenkomt. Die juist een uitgesproken mening uiten.
En dan is er ook nog de manier van vragen stellen. Dan kun je een vraag over ‘zorgen maken over de veiligheid in de buurt’ niet afdoen met de keuzes helemaal mee oneens, mee oneens, neutraal, mee eens en helemaal mee eens. En kun je die onprettige plekken niet ‘zomaar’ beschrijven als rondom horeca en uitgaansgelegenheden, in winkelgebieden of in de eigen woonomgeving. Om maar even aan te geven, er zijn winkelstraten waar het soms maar deels onveilig is. Dat geldt ook voor hele lange straten.
Het samenbundelen van vormen van criminaliteit waar burgers zich de meeste zorgen over maken gaat wat ver als je mensenhandel en arbeidsuitbuiting in één kopje zet. Ook aandacht vragen voor crisis- en rampenbeheersing is wel erg kort door de bocht.

Wat te doen met de einduitslag?
De vraag is natuurlijk wat de gemeente met de uitslagen gaat doen. Nergens te vinden. Belangrijkere vraag is ook waarom de gemeente niet een totaal ander type onderzoek heeft ingesteld. Waarbij een selecte groep van totaal verschillende burgers is gekozen en apart geïnterviewd. Of in navolging van de gerenommeerde cultuurhistoricus Belg David van Reybrouck via loting is gevormd. Kost misschien iets meer maar levert wel een veel veiliger einduitslag op.

Rien van den Anker